در روزهای پس از شهادت قائد شهید امت، فضای مجازی به میدان نبردی تمام‌عرضه میان دو روایت متضاد تبدیل شده است. آنچه در این میان اهمیت راهبردی دارد، نه صرفاً توصیف کمّی داده‌ها، که تحلیل عمیق چارچوب‌های گفتمانی و روش‌های مقابله با پروژه تخریب سرمایه اجتماعی نظام است. نبرد بر سر «انتقام» یا «مذاکره»، این روزها نه تنها در خیابان‌ها و میدان‌ها، که در لابه‌لای پست‌ها، کامنت‌ها و تحلیل‌های فضای مجازی، در حال رقم خوردن است.

در روزهایی که هنوز غبار ماتم وداع با قائد شهید امت از چهره شهرها پاک نشده، فریاد «انتقام» همچنان در فضای سیاسی کشور طنین‌انداز است. این روزها، گفتمانی تازه در حال شکل‌گیری است که با صراحت تمام، سه خط‌قرمز روشن را ترسیم می‌کند: «هرکه با آمریکا به زبان دوستی سخن گوید، نجس و خبیث است»، «مسئولی که در فکر انتقام رهبر شهید نباشد، باید به وجدان خود شک کند» و «هرکس به دنبال مذاکره برای صلح با آمریکا باشد، خائن است». این سه ضلع، چارچوب گفتمانی تازه‌ای را در برابر هرگونه انحراف از مسیر خون‌خواهی و مقاومت ترسیم می‌کند.

مذاکره در ادبیاتِ حکمرانیِ جمهوری اسلامی، یک «ابزار» است؛ نه یک «هدف». همچون شمشیری در دستِ رزمنده، کارآمدیِ آن به زمانِ به‌کارگیری، نوعِ چرخش و موقعیتِ میدان بستگی دارد. ابزاری که اگر به تثبیت و ارتقای قدرت بینجامد، ارزشمند است و اگر کشور را به سمتِ تضعیف سوق دهد، نه تنها بی‟فایده، که مضر و خطرناک است. اما آنچه در روزهای اخیر رقم خورده و روایتِ «تفاهم» را به چالش کشانده، نشان می‌دهد که در عمل، مرزِ میانِ «ابزار» و «هدف» چنان در هم آمیخته که جز به زیانِ منافعِ ملی تمام نشده است.

در رصد اقتصادی امروز، «حملات گسترده آمریکا به زیرساخت‌های ریلی، بندری و نظامی ایران، اختلالات بانکی و بلوکه شدن سپرده‌های مردم، تداوم بحران بنزین در روسیه، پیش‌بینی کاهش قیمت نفت تا ۶۰ دلار، و تمهیدات صنعت بیمه و مناطق آزاد برای مراسم تشییع رهبر شهید» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی، امنیتی و اجتماعی تبدیل شده است.

در دو روز گذشته، آمریکا گسترده‌ترین حملات خود را پس از آتش‌بس علیه ده‌ها هدف در جنوب، عمق و شمال ایران ترتیب داد تا کنترل تهران بر تنگه هرمز را تضعیف کند. اما ایران نه تنها با پاسخ‌های موشکی و پهپادی، تأسیسات آمریکا در اردن و کویت را هدف قرار داد، بلکه با تشدید نظارت بر تنگه، پیام روشنی ارسال کرد: راهبرد «بزن و فرار» در این آبراه راهبردی، دیگر پاسخگو نیست.

همزمان با فرارسیدن آیین تشییع و تدفین پیکر مطهر قائد شهید امت در مشهد مقدس و خاکسپاری ایشان در جوار بارگاه ملکوتی حضرت علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع)، قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی(عج) با برپایی موکبی در میدان عدل خمینی، ابتدای خیابان خرمشهر، به استقبال خیل عظیم عزاداران و زائران شتافته است. این موکب که در مسیر اصلی تردد زائران بارگاه منور رضوی مستقر شده، با ارائه خدمات فرهنگی، پذیرایی و حمایتی، سهم خود را در میزبانی از عاشقان و دلدادگان راهِ ولایت ایفا می‌کند.

در رصد روزانه فضای مجازی، «بهره‌برداری معاندین از اخبار اعتراضات و مطالبات معیشتی برای القای آسیب‌پذیری سیاسی-اجتماعی، تبدیل مفهوم سوگواری به خون‌خواهی و مطالبه سیاسی، روایت‌سازی از تشییع به‌عنوان ابررویداد تمدنی، بازنمایی پاسخ موشکی و پهپادی ایران به پایگاه‌های آمریکا در بحرین و کویت، انتشار مواضع تند ترامپ علیه ایران، نقض تفاهم‌ها و بدعهدی آمریکا، و روایت‌سازی از شکست دیپلماسی با پیوند نوسانات ارزی به چشم‌انداز توافق» به محور اصلی روایت‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادی تبدیل شده است.

در روزهایی که دشمنان به دنبال القای یأس و ناامیدی هستند، جبهه داخلی اما با حرکت‌های جهادی، تدبیر مسئولان و همدلی مردم، همچنان در مسیر آبادانی، پیشرفت و خدمت‌رسانی گام برمی‌دارد. از استقرار ۴۰۰ نجاتگر در مسیر سمنان تا مشهد برای خدمت به زائرانِ تشییع رهبرِ شهید تا پیروزی قاطع ۱۰ بر صفر نمایندگان ایران مقابل آمریکا در ربوکاپ ۲۰۲۶؛ و از تولید بیش از ۵۶۳ هزار تن فولاد در چادرملو تا تخفیف ۵۰ درصدی هتل‌های مشهد برای زائرانِ وداع، همگی نشان از بالندگیِ ایرانِ اسلامی در ابعاد مختلف دارد.

در روز چهارشنبه، ۱۷ تیرماه ۱۴۰۵، تشییع پیکر مطهر قائد شهید امت در عراق، با استقبالی روبه‌رو شد که تحلیلگران آن را نه یک مراسم، که «رفراندومی علیه سازش» و «مانوری قدرت ضداستکباری» توصیف کرده‌اند. رصد تحلیلی ۶ سکوی اصلی پیام‌رسان و شبکه‌های اجتماعی در این بازه، تصویری از یک حماسه‌ی فرامرزی را ترسیم می‌کند که در آن، پیوندهای عمیق ایمانی و تاریخی دو ملت ایران و عراق، به‌نمایش درآمد.