تحلیل بازتاب تشییع رهبر شهید در عراق در شبکههای اجتماعی عراق، حماسهای فراتر از یک تشییع رقم زد
جوانترین شهید مدافع حرم سید مصطفی موسوی؛ از کلاسهای دانشگاه تا خاکریزهای دفاع از حریم اهلبیت(ع)
تکرار معادله منحصربهفرد قم در تشییع امام شهید از نماز آیتالله جوادیآملی در جمکران تا دریای جمعیت
یک میلیون کلمه ای که نیممیلیون یک تمدن را بازسازی کرد
سخنرانی، ۳۷ سال، بیش از یک میلیون و پنجاه هزار کلمه. این، گنجینهی واژگانیِ «قائد شهید امت» است؛ مردی که در بیش از سه دهه رهبری، هرگز از سخن گفتن با مردمش دست نکشید. «مردم»، «کار»، «کشور»، «اسلامی»، «ملت»، «امروز»، «ایران»، «اسلام»، «انقلاب»، «انجام»، «سال» و «دنیا»، دوازده کلمهای هستند که بیش از هر واژهی دیگری بر زبان ایشان جاری شدهاند.
وقتی ایمان به ظهور، به میدان دفاع از مظلوم گره میخورد
شهید سید حسن نصرالله، دبیرکل فقید حزبالله لبنان، فرهنگ انتظار را نه دست روی دست گذاشتن، که مکتبی برای امید، عزت و مسئولیتپذیری میدانست. او که ایمان به حضرت ولیعصر(عج) را بزرگترین سرمایه معنوی ملتهای مسلمان در برابر ظلم و استکبار میخواند، مقاومت را نه یک راهبرد سیاسی، که بخشی از آمادگی برای ظهور و وظیفهای دینی در مسیر تحقق وعده الهی تفسیر میکرد.
انتظار، مدینه فاضله و تحقق حاکمیت انسان کامل
ابونصر فارابی، بنیانگذار فلسفه سیاسی در جهان اسلام، نخستین فیلسوفی بود که با روش عقلی به تبیین ضرورت وجود «رئیس اول» و جانشین او (امام) در مدینه فاضله پرداخت. او که دغدغه اصلیاش پیوند دین و فلسفه بود، در اندیشه خود، تصویری عمیق از حاکمیت انسان کامل ترسیم کرد؛ حاکمیتی که در آن، سعادت حقیقی انسان در گرو اتصال به عقل فعال و تحقق مدینهای آرمانی است. از این منظر، فرج در نگاه فارابی، نه یک رویدادِ ناگهانی، که غایتِ حرکت تکاملی جامعه بشری به سوی کمال و تحقق حاکمیتِ انسان کامل است.
شهید دکتر مصباحالهدی باقری کنی
در نخستین ساعات جنگ رمضان، هنگامی که رژیمهای آمریکا و صهیونیستی بیت رهبر شهید انقلاب را هدف قرار دادند، دکتر مصباحالهدی باقری کنی، استاد دانشگاه و موسس مرکز رشد دانشگاه امام صادق(ع)، در کنار همسر و دیگر اعضای خانواده به فیض شهادت نائل آمد. او که عمر خود را وقف تربیت نسل جوان و تحول نظام آموزشی کشور کرده بود، با شهادتش، نام خود را در شمار معلمان و مجاهدان ماندگار انقلاب اسلامی ثبت کرد.
وقتی تقوا، اخلاص و امید، هندسه انتظار را ترسیم میکند
در تاریخ معاصر تشیع، نام آیتالله سید احمد خوانساری(ره) با زهد، تقوا و سادهزیستی گره خورده است. اما آنچه این مرجع بزرگ را در میان مؤمنان ماندگار کرد، بیش از سخنان پرشمار، سیره عملی و بندگی خالصانهای بود که در آن، مسئله فرج و انتظار، نه یک بحث نظری، که یک حقیقت تربیتی و برنامهای برای حیات مؤمنانه معنا یافت.
فرماندهای راهبردی در عرصه عملیات نیروهای مسلح
اصفهان، ۲۳ خرداد ۱۴۰۴. سحرگاه، هنوز اذان صبح از گلدستههای مسجد امام(ره) بلند نشده بود که آسمان تهران، با انفجاری ددمنشانه، خونین شد. رژیم صهیونیستی، در اوج ناجوانمردی، خانهای را هدف گرفت که در آن، یک فرماندهِ ۶۳ ساله، در کنار همسر و فرزندش، آرام گرفته بود. سردار مهدی ربانی، آن که از سنگرهای خاکیِ دفاع مقدس تا عالیترین سطح فرماندهی عملیاتی کشور را پیموده بود، در آن صبح خونین، نه تنها خود، که عزیزترین همراهانش را نیز با خود به مهمانی خدا برد.
وقتی مسئولیت، امانتی بیادعا برای سردار شانهای میشود
اصفهان، ۲۳ خرداد ۱۴۰۴. سحرگاه، هنوز اذان صبح از گلدستههای مسجد امام(ره) بلند نشده بود که آسمان تهران، با انفجاری ددمنشانه، خونین شد. رژیم صهیونیستی، در اوج ناجوانمردی، خانهای را هدف گرفت که در آن، یک فرماندهٔ ۶۳ ساله، در کنار همسر و فرزندش، آرام گرفته بود. سردار مهدی ربانی، آن که از سنگرهای خاکیِ دفاع مقدس تا عالیترین سطح فرماندهی عملیاتی کشور را پیموده بود، در آن صبح خونین، نه تنها خود، که عزیزترین همراهانش را نیز با خود به مهمانی خدا برد.
مسئولیت برای سردار موحد دانش امانتی الهی بود
کردستان، اردیبهشت ۱۳۶۰. سنگرهای بازیدراز. نارنجکی که از سوی دشمن پرتاب شد، نه تنها دست راست این فرماندهٔ جوان را از مچ قطع کرد، بلکه فصل تازهای از حماسه را در تاریخ دفاع مقدس رقم زد. علیرضا موحد دانش، همان که در ۲۴ سالگی فرماندهی تیپ ۱۰ سیدالشهدا(ع) را بر عهده گرفت,در آن شب، آنقدر خونسرد بود که دست قطعشدهاش را زیر اورکت پنهان کرد تا مبادا روحیهٔ بچهها تضعیف شود. این، تنها گوشهای از شخصیت فرماندهای است که امروز، پس از ۴۰ سال، هنوز نامش بر تارک تاریخ دفاع مقدس میدرخشد.
سجاد ادیبی؛ برگ زرین دیگری بر دفتر افتخار خانواده مقاومت
کرج، روزهای پایانی خرداد ۱۴۰۴. سایه سنگین جنگ ۱۲ روزه بر سرزمین ایران افتاده بود. سردار نادر ادیبی، آن اسطورهٔ کانال کمیل در هشت سال دفاع مقدس، اینک شاهد پیوستن فرزند رشیدش به کاروان شهیدان بود. سجاد ادیبی، جوانی که خون پدر را در رگهایش داشت، عصر روز یکشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ در حمله ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی به یکی از مراکز در تهران، به فیض عظیم شهادت نائل آمد. او که همسرش برای دومین فرزندشان ۵ ماهه باردار بود، روی تمام آرزوهایش خط کشید تا مبادا دشمن میدان را خالی ببیند و بر سرزمینش بتازد










































































