مجموعه‌ای از گزارش‌ها و تحلیل‌های منتشرشده در رسانه‌ها و محافل فکری آمریکا، تصویری متفاوت از آنچه واشنگتن در سال‌های گذشته دربارهٔ جایگاه خود در غرب آسیا ترسیم می‌کرد ارائه می‌دهد؛ تصویری که در آن، حضور نظامی آمریکا در منطقه با افزایش هزینه‌ها، کاهش دستاوردهای راهبردی و حتی پیامدهای سیاسی و اقتصادی در داخل این کشور همراه شده است. از تحلیلِ فارین‌افرز دربارهٔ ضرورت خروج کامل نیروهای آمریکایی از خاورمیانه تا اظهاراتِ کریس هجز دربارهٔ شکستِ سیاستِ «فشار حداکثری»، همگی نشانه‌هایی از یک تغییرِ راهبردیِ بزرگ در محاسباتِ واشنگتن هستند. این گزارش، نگاهی است به پیامدهایِ حضورِ فرسایشیِ آمریکا در منطقه و تناقضی که سیاستمدارانِ کاخ‌سفید با آن دست‌به‌گریبان‌اند: آیا ادامهٔ حضور در خاورمیانه، ارزشِ هزینه‌هایِ سنگینِ آن را دارد؟

فوریهٔ ۲۰۲۶، جهانِ اسلام با خبرِ شهادتِ آیت‌الله خامنه‌ای در یک حملهٔ ترکیبیِ آمریکا و اسرائیل، شوکه شد. دشمنانِ اسلام خیال می‌کردند با این جنایت، محورِ مقاومت را از هم می‌پاشند. اما برعکسِ همهٔ پیش‌بینی‌ها، خونِ این «شهیدِ امت»، دیوارهایِ تفرقه‌افکنیِ فرقه‌ای را فرو ریخت و موجی از همبستگیِ کم‌نظیر، شیعه و سنی را در سراسر جهان در کنارِ هم قرار داد. این گزارش، ابعادِ پنهانِ این پدیدهٔ شگفت‌انگیز را روایت می‌کند.

شش ماه از جنگی می‌گذرد که آمریکا و اسرائیل آن را «پیروزی سریع» نامیدند؛ اما امروز هیچ‌یک از اهداف آنها محقق نشده و ملت ایران با ایستادگی در برابر فشارهای اقتصادی و نظامی، برگ زرین دیگری بر دفتر مقاومت افزوده است. دکتر عباس احدی، دبیرکل قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی(عج)، در گفت‌وگویی اختصاصی از چشم‌انداز جنگ، مدیریت منابع، تعامل اقتصادی با خارج و وضعیت مسکن و اشتغال می‌گوید.

در منظومه فکری رهبر شهید انقلاب اسلامی، عدالت زمانی از یک مفهوم نظری به یک واقعیت اجتماعی تبدیل می‌شود که اثر آن در زندگی کسانی دیده شود که کمترین برخورداری را از امکانات و فرصت‌ها دارند. از همین منظر، «مستضعفین» را نمی‌توان یک موضوع فرعی در سیاست‌گذاری دانست؛ بلکه نحوه مواجهه یک جامعه با محرومان، یکی از مهم‌ترین معیارهای سنجش میزان عدالت آن جامعه است. این گزارش، لایه‌های این مفهوم راهبردی را از منظر بیانات رهبر شهید انقلاب اسلامی واکاوی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه مستضعفین، از یک گروه نیازمند به معیاری برای سنجش کارآمدی نظام اسلامی تبدیل می‌شوند.

تاریخ ملت‌ها را فقط جنگ‌ها، قراردادها و تصمیم‌های سیاسی نمی‌سازند؛ گاهی آنچه سرنوشت یک کشور یا حتی یک منطقه را تغییر می‌دهد، لحظه‌ای است که مردم تصمیم می‌گیرند اختلافات خود را کنار بگذارند و درباره یک مسئله بزرگ، یک اراده مشترک پیدا کنند. در منظومه فکری رهبر شهید انقلاب اسلامی، «وحدت» دقیقاً در چنین نقطه‌ای معنا پیدا می‌کند: تبدیل اراده‌های پراکنده به یک قدرت جمعی. این گزارش، نگاهی است به این مفهوم راهبردی و نقش آن در مقابله با تهدیدات، از جنگ روانی تا شکاف‌افکنی و عملیات رسانه‌ای.

«مستضعف» در ادبیات سیاسی و اجتماعی امروز، اغلب با مفاهیمی مانند محروم، فقیر، فرودست و قشر آسیب‌پذیر شناخته می‌شود؛ اما در منظومه فکری رهبر شهید انقلاب اسلامی، این واژه معنایی فراتر از یک تعریف اقتصادی یا اجتماعی دارد. در نگاه ایشان، مستضعف تنها کسی نیست که امکانات کمتری در اختیار دارد؛ بلکه مفهومی قرآنی است که با قدرت، اراده، آینده‌سازی و وراثت زمین پیوند خورده است. این گزارش، لایه‌های این مفهوم راهبردی را از منظر بیانات رهبر شهید انقلاب اسلامی واکاوی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه مستضعف، از یک «قشر آسیب‌پذیر» به «وارثان زمین» و «پیشوایان بالقوه عالم بشریت» تبدیل می‌شود.

شش ماه از جنگی می‌گذرد که آمریکا و اسرائیل آن را «پیروزی سریع» نامیدند؛ اما امروز، نه تنها هیچ‌یک از اهداف اعلامی آنها محقق نشده، بلکه جنگ در عرصه‌های جدیدی نیز گسترش یافته است. یکی از حساسترین این عرصه‌ها، جبهه‌ی جنگ نرم و عملیات روانی است؛ جبهه‌ای که دشمن با بهره‌گیری از تمامی ابزارهای رسانه‌ای و شناختی، تلاش دارد ارادهٔ ملت ایران را تضعیف کند. سید محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی(عج)، در گفت‌وگویی اختصاصی، ضمن تبیین ابعاد پنهان این کارزار، از سیاست‌های کلان مقابله با عملیات روانی دشمن، افول محبوبیت ترامپ در افکار عمومی آمریکا و انسجام ملی به‌عنوان مهم‌ترین سد در برابر تهدیدات خارجی سخن گفته است.

در اندیشهٔ اسلامی، حکومت جهانی مهدوی، صرفاً تغییر یک نظام سیاسی یا جابه‌جاییِ قدرت نیست؛ بلکه تحققِ الگویی جهانی از عدالت، توحید، کرامتِ انسان و حاکمیتِ حق است. متفکرانِ اسلامی، هرکدام با روش و زبانِ خاص خود، مسئلهٔ مهدویت را در پیوند با آیندهٔ انسان، عدالتِ اجتماعی، رسالتِ انبیا و سرنوشتِ تاریخ بررسی کرده‌اند. از قرآن و آیاتِ وعدهٔ الهی تا میراثِ گرانبارِ شیعه و اندیشهٔ معاصر، همگی بر یک حقیقتِ مشترک تأکید دارند: حکومتِ مهدوی، افقِ نهاییِ عدالت است و انتظار، تمرینِ امروزِ آن عدالت در زندگیِ فردی و اجتماعیِ منتظران.

دعا برای فرجِ حضرتِ ولی‌عصر(عج)، یکی از جلوه‌هایِ عمیقِ فرهنگِ مهدویت در میانِ شیعیان است؛ دعایی که در طولِ قرن‌ها، در کنارِ عبادت، تهذیبِ نفس، تعلیم و تبلیغِ معارفِ اهل‌بیت(ع)، در زندگیِ عالمانِ شیعه جایگاهی ویژه داشته است. برایِ عالمان و فقهایِ شیعه، دعا برایِ فرج، صرفاً تکرارِ یک عبارت نبود، بلکه نشانه‌ی پیوندِ قلبی با امامِ عصر(عج)، امید به تحقّقِ وعده‌ی الهی و احساسِ مسئولیت در دورانِ غیبت بود. این گزارش، لایه‌هایِ معنوی و عملیِ این سنتِ دیرینه را از منظرِ سیرهٔ عالمان و آموزه‌هایِ روایی واکاوی می‌کند.