در روزهایی که دشمن با تمام توان، از جنگ ترکیبی تا تحریم و عملیات روانی، به میدان آمده بود تا اراده‌ی یک ملت را در هم بشکند، میلیون‌ها دلداده از اقصی نقاط جهان، با پای دل، خود را به صحرای کربلا رساندند. اربعین امسال، با وجود تهدیدهای امنیتی و جنگی، فشارهای اقتصادی، گرمای طاقت‌فرسا و بمباران تبلیغاتی دشمن، نه تنها از عظمت خود نکاست، بلکه با جلو‌ای تازه، برگ زرین دیگری بر تاریخِ عشق و مقاومت افزود؛ جلوه‌ای که در آن، «زیارت به نیابت از شهدا»، به‌ویژه «قائد شهید امت»، مرزهای جغرافیا را درنوردید و پیوند ناگسستنی ملت با ولایت را به رخ جهانیان کشید.

در روزگاری که جریان‌های رسانه‌ای جهانی، زن را میان دوگانه‌های «سنت یا مدرنیته» و «خانه یا جامعه» گرفتار کرده‌اند، رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، الگویی را ترسیم کردند که در آن، زن نه موجودی درجه دوم و نه ابزاری برای مصرف‌گرایی، بلکه انسانی کامل، دارای کرامت ذاتی و یکی از مهم‌ترین ارکان ساخت جامعه اسلامی و تمدن نوین اسلامی است. بازخوانی اندیشه ایشان، تصویری متفاوت، جامع و تمدن‌ساز از جایگاه زن مسلمان ارائه می‌دهد که در آن، خانواده و جامعه نه در تقابل، که در مکمل یکدیگرند.

حدود سه هزار سال پیش، زمانی که هنوز نامی از ابرقدرت‌های امروزین بر روی صفحه گیتی نبود، نیاکان این سرزمین، این گذرگاه باریک آبی را که خلیج فارس را به دریای عمان پیوند می‌دهد، به نام خدای خویش، «اهورامزدا»، سرور دانا، مزین کردند. این نام که در دل تاریخ و باورهای ایرانیان باستان ریشه دارد، قرن‌هاست که بر تارک این آبراهه حیاتی نقش بسته و آن را به چیزی فراتر از یک گذرگاه جغرافیایی تبدیل کرده است؛ آن را به «دروازه مقدس ایران» بدل ساخته است.

سید محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی(عج)، با صدور حکمی، حسین سیف امیرحسینی را به عنوان مشاور ویژه این قرارگاه منصوب کرد. امیرحسینی که هم‌اکنون نیز معاون هماهنگ‌کننده دفتر ارتباط مردمی و مدیرعامل موسسه فرهنگی هنری شهدای غدیر است، با این انتصاب، نقش خود را در پیوند میان ظرفیت‌های فرهنگی، هنری و مردمی با راهبردهای کلان قرارگاه، گسترش خواهد داد.

امروز، ۱۳ مرداد ۱۴۰۵، مصادف با اربعین حسینی است؛ روزی که نه فقط پایان چهل‌مین روز شهادت مظلومانه سیدالشهدا(ع) که تبلور عینی «امت واحده» در برابر «محور شر» است. اربعینی که در سایه شهادت «قائد شهید امت» و در میانه یک جنگ تمام‌عیار موجودیتی با دشمن آمریکایی-صهیونی رقم خورده، دیگر یک آیین ساده نیست؛ «هسته مرکزی مقاومت» است که تحلیلگران غربی از درک ابعاد راهبردی آن عاجزند. این، اربعینِ «یالثارات الحسین» است؛ اربعینِ «مثلی لا یبایع مثله».

تاریخ بشر، سرشار از دگرگونی‌های بزرگ است؛ از طلوع اسلام تا فروپاشی تمدن‌های ستمگر، از انقلاب صنعتی تا انقلاب اسلامی ایران. اما در میان همه این تحولات، حادثه‌ای وجود دارد که با هیچ‌یک قابل قیاس نیست؛ حادثه‌ای که در آن، نه یک سرزمین، که تمام کره خاکی، نه یک تمدن، که کل تاریخ بشریت، و نه یک دوره، که افق ابدی حیات انسان، دگرگون خواهد شد. آن حادثه، «ظهور» است؛ بزرگ‌ترین تحولی که تاکنون رخ نداده، اما در وعده الهی، قطعی‌ترین تحولی است که به وقوع خواهد پیوست.

۸ اردیبهشت ۱۳۶۰، ارتفاعات بازی‌دراز. خلبان ۲۶ ساله‌ای که یک سال پیش، در عملیات آزادسازی پاوه، با همان بالگرد کبرا، جانِ شهری را از سقوط نجات داده بود، این بار در برابر لشکری از ۲۵۰ تانک عراقی قد علم کرده است. او که رهبر انقلاب درباره‌اش فرمودند «شیرودی اولین نظامی است که در نماز به او اقتدا کردم»，در آخرین پرواز خود، با اصابت گلوله توپ به بالگردش به شهادت رسید. این، روایتِ مردی است که با بالگرد کبرا، کابوسِ تانک‌های دشمن شد و با شهادت خود، نامش را برای همیشه در تاریخِ هوانیروز جاودانه کرد.

آینده تنها با گذر زمان رقم نمی‌خورد؛ آینده را انسان‌هایی می‌سازند که امید را از دست نمی‌دهند، مسئولیت را می‌پذیرند و برای تحقق آرمان‌های بزرگ تلاش می‌کنند. در فرهنگ مهدویت، این انسان‌ها «منتظران» هستند. انتظار در نگاه اهل‌بیت(ع)، حالت انفعال و چشم‌دوختن به حوادث نیست، بلکه حرکتی آگاهانه برای ساختن فرد و جامعه بر اساس ارزش‌های الهی است. از همین رو، آینده از آنِ منتظران است؛ چرا که آنان با ایمان، امید و عمل صالح، هر روز گامی به سوی تحقق وعده‌ی الهی برمی‌دارند.

در اقدامی که ناظران آن را نشانه‌ای از «به بن‌بست رسیدن گزینه‌های متعارف» توصیف می‌کنند، یک افسر ارشد اطلاعاتی سنتکام از تحلیلگران نظامی خواسته تا «ایده‌های جدید، خلاقانه و غیرمتعارف» برای افزایش فشار بر ایران ارائه دهند. این درخواست در شرایطی مطرح می‌شود که حملات هوایی هفته‌های اخیر نتوانسته تهران را به میز مذاکره بازگرداند و مقامات پنتاگون نیز اذعان دارند که حتی با قدرتمندترین سلاح‌ها نیز نمی‌توان تأسیسات هسته‌ای ایران را نابود کرد و این هدف، احتمالاً به نیروی زمینی نیاز دارد؛ ریسکی که ترامپ تمایلی به پذیرش آن ندارد. این گزارش، نشانه‌های این بن‌بست راهبردی را از ابعاد مختلف واکاوی می‌کند.