قدس در فرهنگ اسلامی تنها نام یک شهر نیست؛ نمادی از هویت، معنویت، عدالت و پیوند تاریخی مسلمانان با سرزمین فلسطین است. از سوی دیگر، ظهور حضرت ولی‌عصر(عج) در اندیشه مهدوی، افق تحقق جهانی عدالت و رهایی انسان از ظلم و سلطه است. از همین رو، میان «آرمان قدس» و «آرمان ظهور» می‌توان پیوندی مفهومی برقرار کرد، هرچند نباید این دو را یکسان یا از نظر زمانی به یکدیگر وابسته دانست. این گزارش، به واکاوی این پیوند راهبردی می‌پردازد.

در روزگاری که زورگویانِ جهان بار دیگر خوابِ سلطه بر سرزمین‌های دیگر می‌بینند و با نقشه‌های ساختگی و ادعاهایِ پوچ، در پیِ جابه‌جاییِ مرزهایِ جغرافیا و تاریخ برآمده‌اند، شاید فرصتی باشد برای بازگشت به کهن‌ترین و اصیل‌ترین سرچشمه‌هایِ اندیشهٔ ایرانی؛ به شاهنامهٔ فردوسی، این آیینهٔ تمام‌نمایِ حکمتِ ایرانی. از لابه‌لایِ ابیاتِ حکیمِ توس، روایتی از جنگ و صلح، دفاع و حمله، عدالت و ظلم، و عبرت‌هایی برای امروز و فردا بیرون می‌آید که می‌تواند چراغِ راهِ ملتی باشد که در برابرِ زیاده‌خواهیِ جهانی ایستاده است. این گزارش، نگاهی است به فلسفهٔ دفاع در شاهنامه و پیوندِ آن با واقعیتِ میدانِ امروزِ ایران.

بیست‌وهفتم مرداد ۱۴۰۵، دونالد ترامپ با انتشار نقشه‌ای در شبکهٔ اجتماعی خود، تنگهٔ هرمز را با عنوان «قلمرو جدید ایالات متحده» ترسیم کرد. این اقدام، سه روز پس از سخنرانی او در نیویورک صورت گرفت که در آن وعده داده بود به‌زودی این آبراه راهبردی را بخشی از خاک آمریکا اعلام خواهد کرد. سید محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح (عج)، در گفت‌وگویی اختصاصی، لایه‌های پنهان این رویارویی را از منظر راهبردی، حقوقی و میدانی واکاوی می‌کند و از واقعیتِ تغییرناپذیرِ حاکمیت ایران بر هرمز می‌گوید.

جنگ سایبری ایران و آمریکا، سال‌هاست که بی‌سروصدا اما پرشتاب در جریان است. اما واقعیت میدانی چه می‌گوید؟ برخلاف برخی روایت‌ها، گزارش‌های مراکز معتبر بین‌المللی و مقامات امنیتی غرب، تصویری کاملاً متفاوت ترسیم می‌کنند؛ ایران به‌عنوان یکی از ده قدرت برتر سایبری جهان، با راهبرد جنگ نامتقارن، نه‌تنها از زیرساخت‌های خود دفاع کرده، بلکه به عمق شبکه‌های حیاتی دشمن نفوذ کرده است. سید کاظم بهبهانی، معاون فرهنگی قرارگاه، در گفت‌وگویی اختصاصی، تصویری تازه از موازنه قدرت سایبری در جهان ترسیم می‌کند.

دونالد ترامپ می‌گوید «کنترل کامل» تنگه هرمز در دست آمریکاست. اما داده‌های ردیابی کشتی‌ها روایت دیگری دارند: روز سه‌شنبه، تنها ۱۴ فروند کشتی از این آبراه عبور کردند؛ رقمی که کمتر از یک‌دهم سطح پیش از جنگ است. در سوی دیگر اقیانوس، بازرس کل پنتاگون از فرسودگی شدید پایگاه‌های نظامی آمریکا در اقیانوس آرام هشدار داده است؛ پایگاه‌هایی که برای بازدارندگی در برابر چین حیاتی‌اند، اما با زنگ‌زدگی، کپک و سقف‌های فروریخته دست‌به‌گریبان‌اند. از خلیج‌فارس تا اقیانوس آرام، یک حقیقت آشکار می‌شود: واشنگتن در دامِ سه‌گانه‌ای گرفتار آمده که در آن، جنگ در غرب آسیا، امنیت انرژی جهان و بازدارندگی در شرق دور، هم‌زمان در حال فرسایش است.

سوم اکتبر ۲۰۲۴، ضاحیه جنوبی بیروت. جنگنده‌های رژیم صهیونیستی، پناهگاه زیرزمینی را در هم می‌کوبند؛ پناهگاهی که قرار بود محل دیدار رهبران حزب‌الله باشد. در میان آوار، نامی که روزها در هاله‌ای از ابهام باقی ماند، سرانجام با تأیید حزب‌الله بر تارک تاریخ مقاومت نشست: سید هاشم صفی‌الدین، یار دیرین سید حسن نصرالله و مرد شماره‌دوی حزب‌الله، به کاروان شهیدان پیوست. او که سال‌ها در سایه، ساختار اجرایی مقاومت را مدیریت کرده بود، در اوج نبرد با دشمن صهیونیستی، به آرزوی دیرینه‌اش رسید.

۳۶ سال پیش، در نخستین روز اسفند ۱۳۶۴، آسمان اهواز شاهد پروازی بود که هرگز فرود نیامد. هواپیمای حامل جمعی از نمایندگان مجلس، فرماندهان ارشد و شخصیت‌های انقلابی، هدف موشک رژیم بعثی قرار گرفت و چهره‌هایی را از میان ما گرفت که هر یک، روایت‌گر گوشه‌ای از تاریخ پرافتخار انقلاب بودند. در میان آنان، سیدحسن شاهچراغی، روحانی جوانی بود که در کمتر از سه دهه زندگی، از مدرسه حقانی قم تا صندلی نمایندگی مجلس و از سرپرستی بزرگ‌ترین مؤسسه مطبوعاتی کشور تا شهادت در مسیر دیدار با رزمندگان را پیمود. این، روایتِ زندگی کوتاه اما پربارِ مردی است که اندیشه، سیاست و رسانه را در خدمت انقلاب به کار گرفت و سرانجام، با شهادت، مهر تأییدی بر تمام مسیر پرافتخار خود زد.

در روزگاری که خبرهای ناگوار از هر سو می‌بارد و رسانه‌های معاند با تمام توان بر طبل ناامیدی می‌کوبند، یک وعده الهی، همچون نوری در دل تاریکی، بر تارک قرآن کریم می‌درخشد: «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا، إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا». وعده‌ای که خداوند با سوگند و تکرار آن، به مؤمن می‌آموزد که هیچ بن‌بستی در برابر اراده الهی مطلق و همیشگی نیست و پس از هر سختی، گشایشی در انتظار است. این، وعده «فرج» است؛ وعده‌ای که نه یک تاریخ در تقویم، که یک افق دائمی در زندگی مؤمن است. این گزارش، به واکاوی این مفهوم راهبردی و نسبت آن با فرهنگ مهدویت می‌پردازد.

در فرهنگ مهدویت، آینده بشر با حاکمیت عدالت و غلبه حق بر باطل پیوند خورده است. ظهور حضرت ولی‌عصر(عج) در باور شیعه، تنها یک حادثه تاریخی برای یک ملت یا منطقه نیست، بلکه تحولی جهانی است که در افق آن، عدالت در گستره زندگی انسان‌ها تحقق می‌یابد. از این منظر، هر حرکت اجتماعی که خود را در مسیر عدالت‌خواهی، دفاع از مظلوم و مقابله با سلطه تعریف می‌کند، می‌تواند با فرهنگ انتظار ارتباط پیدا کند؛ البته بدون آنکه بتواند ادعا کند تحقق ظهور یا زمان آن در اختیار اوست. این گزارش، به واکاوی نسبت میان محور مقاومت و آرمان مهدوی می‌پردازد.