بازخوانی فلسفه پوشیدگی در فرهنگ ایرانی-اسلامی چرا حجاب نه محدودیت، که جلوهای از اصالت و نجابت ایرانی است؟
نقش پنهان چین در مهار شوک نفتی ایران چین چگونه یکتنه از فاجعه انرژی جهانی جلوگیری کرد؟
روایتی از یک جنگِ پیش از جنگ چرا رسانههای آمریکا از قدرت بازدارندگی ایران میهراسند؟
ایران آتش زیر خاکستر است
تحولات روزهای اخیر در روابط ایران و آمریکا و مجموعه اخبار منتشرشده درباره رایزنیهای غیرمستقیم، پیشنهادهای مربوط به آتشبس، مواضع متفاوت مقامهای دو طرف و همچنین برخی اقدامات احتیاطی دیپلماتیک در منطقه، بار دیگر یک واقعیت مهم را آشکار کرده است: بحران وارد مرحلهای شده که هرگونه محاسبه اشتباه میتواند هزینههای سنگینی برای طرفین و حتی کل منطقه به همراه داشته باشد.
تولد یک الگوی نوین برای بازسازی پساجنگ
جنگ رمضان نشان داد که برخلاف تمام پیشبینیهای دشمن، جامعه ایران در مواجهه با بحران دچار فروپاشی نشد؛ بلکه شبکههای مردمی و سرمایه اجتماعی در سطح محلهها فعال شدند و بخشی از بار مدیریت بحران را بر دوش گرفتند. امروز، درس اصلی این تجربه، ضرورت بازتعریف بازسازی پساجنگ است؛ بازسازیای که با اشتغال محلی، اقتصاد محلهمحور و نهادهای مشارکتی پیوند بخورد و در آن، دولت از مجری انحصاری به تسهیلگر و تنظیمگر مشارکت مردمی تبدیل شود؛ رویکردی که تابآوری اقتصادی و کیفیت حکمرانی را در دوران پساجنگ تقویت خواهد کرد.
چرا تنگه هرمز در قلب معادلات امنیتی و مذاکرات منطقهای قرار دارد؟
هرگاه تنش میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده افزایش مییابد، نام یک منطقه بیش از هر نقطه دیگری بر سر زبانها میافتد؛ تنگه هرمز. آبراهی باریک که در نگاه نخست تنها یک مسیر کشتیرانی به نظر میرسد، اما در واقع یکی از مهمترین اهرمهای ژئوپلیتیکی جهان است. اهمیت این تنگه تنها به عبور نفتکشها محدود نمیشود، بلکه به نقطه تلاقی «قدرت»، «امنیت» و «اقتصاد» در منطقه غرب آسیا تبدیل شده است.
از شکست پروژه انزوای ایران تا خلق یک «حقیقت بصری» غیرقابل انکار
تشییع و تدفین پیکر مطهر قائد شهید امت، نه تنها یک حماسهی مردمی، که یک پیروزی راهبردی در جنگ روایتها بود. در بازهای ۱۵ روزه، بیش از ۴.۱ میلیون پست و ۹.۱ میلیارد بازدید در فضای مجازی ثبت شد و تصویری از یک ملتِ متحد، یک نظامِ مقتدر و یک جبههٔ مقاومتِ پایدار را به جهان مخابره کرد. روایت «تشییع به مثابه رفراندوم مشروعیت» با تکیه بر حضور میلیونی و تصاویر هوایی، به گفتمانی غالب تبدیل شد که حتی در سکوهای خارجی نیز نفوذ کرد و پروژه «انزوای ایران» را برای همیشه در هم کوبید.
خامنهایسم در نظرگاه فرمانده قرارگاه
شهادت قائد شهید امت، نقطهی عطفی بینظیر در تاریخ انقلاب اسلامی رقم زد؛ نقطهای که در آن، یک تشییع باشکوه، یک «ما»ی منسجم و متشکل را به عرصه آورد و گفتمانی را که پیشتر در لفافه بود، به یک مکتب فکریِ چهارچوبدار و منسجم در ترازِ دیگر «ایسم»های جهانی تبدیل کرد. «ما»یی که خطوط قرمز آن در چهارچوبِ منافعِ ملیِ ایران تعریف میشود، از اصول انقلاب عدول نمیکند و در رأسِ آن، پیروی از امامتِ امت را مورد تأکید قرار میدهد. این «ما»ی جدید، سرمایهای اجتماعی برای کشور و نظام سیاسی خلق کرده است که آیندهی ایران را به سوی قدرتی مضاعف و استواریِ بینظیر هدایت خواهد کرد. در گفتوگو با محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح(عج)، ابعاد این تحول تاریخی را بررسی کردهایم.
از «خونخواهی» در سکوهای داخلی تا «شکافافکنی» در فضای خارجی
در روزهای پس از شهادت قائد شهید امت، فضای مجازی به میدان نبردی تمامعرضه میان دو روایت متضاد تبدیل شده است. آنچه در این میان اهمیت راهبردی دارد، نه صرفاً توصیف کمّی دادهها، که تحلیل عمیق چارچوبهای گفتمانی و روشهای مقابله با پروژه تخریب سرمایه اجتماعی نظام است. نبرد بر سر «انتقام» یا «مذاکره»، این روزها نه تنها در خیابانها و میدانها، که در لابهلای پستها، کامنتها و تحلیلهای فضای مجازی، در حال رقم خوردن است.
عراق، حماسهای فراتر از یک تشییع رقم زد
در روز چهارشنبه، ۱۷ تیرماه ۱۴۰۵، تشییع پیکر مطهر قائد شهید امت در عراق، با استقبالی روبهرو شد که تحلیلگران آن را نه یک مراسم، که «رفراندومی علیه سازش» و «مانوری قدرت ضداستکباری» توصیف کردهاند. رصد تحلیلی ۶ سکوی اصلی پیامرسان و شبکههای اجتماعی در این بازه، تصویری از یک حماسهی فرامرزی را ترسیم میکند که در آن، پیوندهای عمیق ایمانی و تاریخی دو ملت ایران و عراق، بهنمایش درآمد.
«علیالاصول» رهبری، تدبیری برآمده از شناخت ماهیت آمریکاست
«به نظر من، تفاهمنامه با ایران به پایان رسیده است.» این جمله را دونالد ترامپ در نشست سران ناتو بر زبان آورد و تمام تعهداتی را که هفتهها پیش امضا کرده بود، یکطرفه لغو کرد. حملات شبانه به ایران، لغو مجوز فروش نفت و اعلام پایان تفاهم، همه در یک روز رقم خورد تا بار دیگر ثابت شود اعتماد به آمریکا، جز خسارت و پشیمانی، بهرهای ندارد. این، همان حقیقتی است که رهبر معظم انقلاب با عبارت «علیالاصول» به آن اشاره کردند.
مسیری که در آن، عشق از خیابان به افلاک رفت
تهران، دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵. خورشید، گویی با شرم از تاباندن در این روز دشوار، پشت پردهای از مه و غم پنهان شده بود. از ساعات ابتدایی صبح، خیابانهای پایتخت، از میدان امام حسین تا میدان آزادی، به کریدوری از اشک و عشق تبدیل شد؛ کریدوری که در آن، میلیونها انسان، با قلبی آکنده از اندوه و دلی لبریز از ارادت، برای آخرین بار، پیکر پدر را بدرقه کردند. این، روایتِ وداعی است که در آن، یک ملت، با تمامِ وجود، «بله»یِ خود را به راهی که او رفت، فریاد زد.










































































