وقتی اتحاد ملی، قربانی عملکرد نسنجیده می‌شود
وقتی اتحاد ملی، قربانی عملکرد نسنجیده می‌شود
جنگ تمام شد، اما برخی خواص، به‌جای نقد سازنده، با مواضع شتاب‌زده و بدون راهبرد، وحدت را هدف گرفته‌اند. پرسش این است: مگر بدون نقشه راه می‌توان با استکبار جنگید؟ نبرد با ابرقدرت‌ها، نیازمند تدبیر، صبر و پایبندی به اصول «عزت، حکمت و مصلحت» است؛ اصولی که برخی آن را نادیده می‌گیرند.

به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح (عج)، جنگ ۱۲ روزه با تمام تلخی‌ها به پایان رسید. اما آنچه امروز بیش از هر چیز، اقتدار ملی را تهدید می‌کند، رفتار نسنجیدهٔ برخی خواص است. رهبر معظم انقلاب بارها فرموده‌اند: «وحدت مردم، یعنی نبودن تفرقه و نفاق و درگیری.» اما اکنون، برخی با مواضع شتاب‌زده و بدون توجه به راهبرد کلان، زمینه‌ساز دوقطبی‌سازی و تضعیف اتحاد ملی می‌شوند.

نمونه‌ای از این رفتارها، در شبکه خبر رقم خورد، جایی که یکی از چهره‌های سیاسی، با قرائت گزینشی و تحریف‌شدهٔ نامه‌های «به‌کلی سری» مربوط به رهبری، برنامه را به حاشیه کشاند و با روایت‌های ناقص از مکاتبات محرمانه و نقل‌قول‌های تقطیع‌شده، موجی از ابهام و بلبشوی رسانه ای ایجاد کرد. او که پیش‌تر نیز ادعاهای نادرستی درباره «مستعمره شدن ایران» مطرح کرده بود, این بار با انتشار متن‌های محرمانه و قدیمی به‌صورت تقطیع‌شده، بر نااطمینانی در افمار عمومی دامن زد. صداوسیما این اقدام را «تخلف قانونی و مستوجب پیگرد قضایی» خواند، آنتن را قطع کرد و مدیر شبکه خبر نیز استعفا داد. این رفتار، نمونه‌ای عینی از آسیب‌هایی است که برخی خواص، با عملکرد نسنجیده خود، بر پیکر اتحاد ملی وارد می‌کنند.

 سه آسیب از سوی برخی خواص که اتحاد را نشانه گرفته

یک: شعارزدگی به جای نقشه راه
برخی خواص، بدون ارائهٔ راهبرد کلان، مواضع شتاب‌زده می‌گیرند. گویی با تکرار شعارهای تند، می‌توان بر دشمن غلبه کرد. در حالی که رهبری، «عزت، حکمت و مصلحت» را سه اصل راهنمای سیاست خارجی معرفی کرده‌اند. استکبارستیزی، بدون برنامه و انسجام، به نتیجه نمی‌رسد. این رفتار، نه تنها کمکی به پیشبرد اهداف انقلاب نمی‌کند، بلکه بهانه به دست دشمن می‌دهد.

دو: تخریب به جای تبیین
جهاد تبیین، یعنی روشنگری و آگاه‌سازی. اما امروز، برخی خواص به‌جای نقد منصفانه، به تخریب، توهین و برچسب‌زنی روی آورده‌اند. رهبری هشدار داده‌اند که «بدبینی به نهادهای انقلابی، ویروس خطرناکی است» و «نقد باید منصفانه و همراه با تشخیص مثبت‌ها باشد». وقتی نقد سازنده جای خود را به تخریب می‌دهد، دشمن از این فضا سوءاستفاده می‌کند. نمونهٔ اخیر قرائت گزینشی نامه‌های محرمانه، مصداق بارز این تخریب بود که با حذف عامدانهٔ بخش‌هایی از چندین نامه,به نقل‌قول‌هایی ناقص و تقطیع‌شده انجامید و مورد انتقاد تیم مذاکره‌کننده نیز قرار گرفت.

سه: دوقطبی‌سازی به جای وحدت
رهبری، وحدت را «یکسان‌اندیشی» ندانسته‌اند، بلکه آن را «نبود تفرقه و درگیری» معنا کرده‌اند. اختلاف نظر قابل قبول است، اما تبدیل اختلاف سلیقه به شکاف ملی، خلاف مصلحت کشور است. ایشان تأکید کرده‌اند: «دشمن دو نقطه را هدف گرفته: وحدت ملی و امنیت ملی.» برخی خواص، با طرح مواضع تند و غیرکارشناسی، عملاً به پروژهٔ دشمن برای شکاف‌افکنی کمک می‌کنند. اتفاقی که در شبکه خبر رخ داد و به قطع آنتن و استعفای مدیر انجامید، نمونه‌ای از همین دوقطبی‌سازی مخرب بود.

 جمع‌بندی: نبرد بزرگ، نیازمند نقشه راه است

جنگ با استکبار، بدون نقشه و راهبرد، محکوم به شکست است. امروز بیش از هر زمان، به همدلی، صبر و تدبیر نیاز داریم. رهبری می‌فرمایند: «رقابت‌های داخلی به جای خود، اما همه باید در برابر دشمن یکصدا حرکت کنیم.» اگر خواص، به‌جای تخریب و شتاب‌زدگی، نقد سازنده و راهبرد محور را در پیش گیرند، اتحاد ملی حفظ می‌شود و دشمن نمی‌تواند از درون، ما را از هم بپاشد.