تحلیل راهبردی اجلاس ۲۰۲۶ بریکس بریکس و آزمون استقلال مالی؛ چرا عبور از سلطه دلار فقط با ارزهای ملی ممکن نمیشود؟
پنج محور کلیدی پیام راهبردی رهبر معظم انقلاب از تصویر دولتِ دلسوز تا ضرورتِ انسجام اجتماعی و نوآوریِ اقتصادی
داستان یک ادعای تأیید نشده که این روزها دهانبهدهان میچرخد اتاقی برای کارهای غیراخلاقی در کافهها
چرا حجاب نه محدودیت، که جلوهای از اصالت و نجابت ایرانی است؟
«زیبایی» از دیرباز تاکنون، همواره در کانون توجه اندیشه و احساسِ جهانیان بوده است. اما در دورانِ مدرن، با نفوذِ گستردهٔ رسانهها و صنایعِ مد، این مفهوم والا به جلوههایِ صرفاً بصری و مادی فروکاسته شده است. در این میان، پرسشی بنیادین مطرح میشود که پاسخِ آن، درکِ تازهای از فلسفهٔ حجاب را ممکن میسازد: آیا حجاب محدودیتی برایِ زیبایی است، یا میتواند جلوهای دیگر از آن را در مرتبهای والاتر، با محوریتِ اصالت، کرامت و معنویت، به نمایش بگذارد؟ این گزارش، با نگاهی به فرهنگِ ایرانی-اسلامی و شاهنامهٔ فردوسی، در پیِ پاسخ به این پرسش است.
چین چگونه یکتنه از فاجعه انرژی جهانی جلوگیری کرد؟
بستهشدن تنگهی هرمز در پی جنگ علیه ایران، زنگهای خطر را برای بازار نفت به صدا درآورد؛ کارشناسان هشدار دادند قیمت نفت به ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار در هر بشکه خواهد رسید. اما پنج ماه بعد، نفت بهدشواری از مرز ۱۰۰ دلار فراتر رفته است. معمای بزرگ این جنگ، پاسخ تازهای دارد؛ پاسخی که نامش چین است. بزرگترین واردکنندهی نفت جهان، واردات خود را بهناگاه نصف کرد، اما هیچکس نمیداند این کشور چگونه نیازهای انرژی خود را بدون این حجم از نفت تأمین کرده است.
چرا رسانههای آمریکا از قدرت بازدارندگی ایران میهراسند؟
ساعاتی پس از آنکه رسانههای آمریکایی از دستور ترامپ برای «شدیدترین حملات هوایی به تأسیسات انرژی ایران» در آخر هفته خبر دادند، دونالد ترامپ در شبکه اجتماعی خود از لغو این حملات خبر داد. این چرخشِ ناگهانی، روایتی آشنا را در اذهان زنده کرد؛ روایتی که در آن، «تهدیدِ رسانهای» و «لغوِ لحظهآخر»، نه یک تناقض، که دو رویِ یک سکهی راهبردی هستند. در شرایطی که فشارهای سیاسی، نظامی و امنیتیِ واشنگتن به نتیجهی مطلوب نرسیده، تشدیدِ جنگِ روایتها و عملیاتِ روانی، حاکی از یک واقعیتِ کلیدی است: دشمن، از قدرت بازدارندگیِ جمهوری اسلامی ایران، و هزینههایِ گزافِ هرگونه رویاروییِ مستقیم، به شدت هراسان است.
ایران آتش زیر خاکستر است
تحولات روزهای اخیر در روابط ایران و آمریکا و مجموعه اخبار منتشرشده درباره رایزنیهای غیرمستقیم، پیشنهادهای مربوط به آتشبس، مواضع متفاوت مقامهای دو طرف و همچنین برخی اقدامات احتیاطی دیپلماتیک در منطقه، بار دیگر یک واقعیت مهم را آشکار کرده است: بحران وارد مرحلهای شده که هرگونه محاسبه اشتباه میتواند هزینههای سنگینی برای طرفین و حتی کل منطقه به همراه داشته باشد.
تولد یک الگوی نوین برای بازسازی پساجنگ
جنگ رمضان نشان داد که برخلاف تمام پیشبینیهای دشمن، جامعه ایران در مواجهه با بحران دچار فروپاشی نشد؛ بلکه شبکههای مردمی و سرمایه اجتماعی در سطح محلهها فعال شدند و بخشی از بار مدیریت بحران را بر دوش گرفتند. امروز، درس اصلی این تجربه، ضرورت بازتعریف بازسازی پساجنگ است؛ بازسازیای که با اشتغال محلی، اقتصاد محلهمحور و نهادهای مشارکتی پیوند بخورد و در آن، دولت از مجری انحصاری به تسهیلگر و تنظیمگر مشارکت مردمی تبدیل شود؛ رویکردی که تابآوری اقتصادی و کیفیت حکمرانی را در دوران پساجنگ تقویت خواهد کرد.
چرا تنگه هرمز در قلب معادلات امنیتی و مذاکرات منطقهای قرار دارد؟
هرگاه تنش میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده افزایش مییابد، نام یک منطقه بیش از هر نقطه دیگری بر سر زبانها میافتد؛ تنگه هرمز. آبراهی باریک که در نگاه نخست تنها یک مسیر کشتیرانی به نظر میرسد، اما در واقع یکی از مهمترین اهرمهای ژئوپلیتیکی جهان است. اهمیت این تنگه تنها به عبور نفتکشها محدود نمیشود، بلکه به نقطه تلاقی «قدرت»، «امنیت» و «اقتصاد» در منطقه غرب آسیا تبدیل شده است.
از شکست پروژه انزوای ایران تا خلق یک «حقیقت بصری» غیرقابل انکار
تشییع و تدفین پیکر مطهر قائد شهید امت، نه تنها یک حماسهی مردمی، که یک پیروزی راهبردی در جنگ روایتها بود. در بازهای ۱۵ روزه، بیش از ۴.۱ میلیون پست و ۹.۱ میلیارد بازدید در فضای مجازی ثبت شد و تصویری از یک ملتِ متحد، یک نظامِ مقتدر و یک جبههٔ مقاومتِ پایدار را به جهان مخابره کرد. روایت «تشییع به مثابه رفراندوم مشروعیت» با تکیه بر حضور میلیونی و تصاویر هوایی، به گفتمانی غالب تبدیل شد که حتی در سکوهای خارجی نیز نفوذ کرد و پروژه «انزوای ایران» را برای همیشه در هم کوبید.
خامنهایسم در نظرگاه فرمانده قرارگاه
شهادت قائد شهید امت، نقطهی عطفی بینظیر در تاریخ انقلاب اسلامی رقم زد؛ نقطهای که در آن، یک تشییع باشکوه، یک «ما»ی منسجم و متشکل را به عرصه آورد و گفتمانی را که پیشتر در لفافه بود، به یک مکتب فکریِ چهارچوبدار و منسجم در ترازِ دیگر «ایسم»های جهانی تبدیل کرد. «ما»یی که خطوط قرمز آن در چهارچوبِ منافعِ ملیِ ایران تعریف میشود، از اصول انقلاب عدول نمیکند و در رأسِ آن، پیروی از امامتِ امت را مورد تأکید قرار میدهد. این «ما»ی جدید، سرمایهای اجتماعی برای کشور و نظام سیاسی خلق کرده است که آیندهی ایران را به سوی قدرتی مضاعف و استواریِ بینظیر هدایت خواهد کرد. در گفتوگو با محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح(عج)، ابعاد این تحول تاریخی را بررسی کردهایم.
از «خونخواهی» در سکوهای داخلی تا «شکافافکنی» در فضای خارجی
در روزهای پس از شهادت قائد شهید امت، فضای مجازی به میدان نبردی تمامعرضه میان دو روایت متضاد تبدیل شده است. آنچه در این میان اهمیت راهبردی دارد، نه صرفاً توصیف کمّی دادهها، که تحلیل عمیق چارچوبهای گفتمانی و روشهای مقابله با پروژه تخریب سرمایه اجتماعی نظام است. نبرد بر سر «انتقام» یا «مذاکره»، این روزها نه تنها در خیابانها و میدانها، که در لابهلای پستها، کامنتها و تحلیلهای فضای مجازی، در حال رقم خوردن است.











































































