هر ساله میلیونها مسلمان در مناسبتهای مختلف نام حضرت مهدی(عج) را بر زبان جاری میکنند و برای تعجیل در فرج آن حضرت دعا میخوانند؛ اما پرسش اساسی اینجاست که منتظر واقعی چه کسی است و چه ویژگیهایی باید داشته باشد تا بتواند خود را در زمره یاران و همراهان امام عصر(عج) قرار دهد؟ در […]
هر ساله میلیونها مسلمان در مناسبتهای مختلف نام حضرت مهدی(عج) را بر زبان جاری میکنند و برای تعجیل در فرج آن حضرت دعا میخوانند؛ اما پرسش اساسی اینجاست که منتظر واقعی چه کسی است و چه ویژگیهایی باید داشته باشد تا بتواند خود را در زمره یاران و همراهان امام عصر(عج) قرار دهد؟
در فرهنگ شیعه، انتظار یک حالت منفعلانه و صرفاً احساسی نیست. انتظار، یک مسئولیت بزرگ و یک سبک زندگی است. همانگونه که هیچ فرماندهای بدون آمادگی نیروهای خود وارد میدان نبرد نمیشود، جامعه منتظر نیز باید خود را برای همراهی با بزرگترین تحول تاریخ بشر آماده کند.
نخستین شرط انتظار، ایمان عمیق و معرفت نسبت به امام زمان(عج) است. کسی که امام خود را نشناسد، نمیتواند در مسیر او حرکت کند. شناخت اهداف، آرمانها و ویژگیهای حکومت جهانی حضرت مهدی(عج) باعث میشود انسان جهت زندگی خود را با مسیر آن امام همسو کند. منتظر واقعی تنها به دانستن نام و نسب امام اکتفا نمیکند، بلکه تلاش میکند آموزههای اهلبیت(ع) را در زندگی فردی و اجتماعی خود پیاده سازد.
دومین ویژگی منتظران، تقوا و خودسازی است. جامعهای که درگیر فساد اخلاقی، بیعدالتی، دروغ، خیانت و دنیاطلبی باشد، نمیتواند مدعی آمادگی برای ظهور باشد. یاران امام عصر(عج) پیش از آنکه در میدانهای بزرگ حاضر شوند، در میدان مبارزه با نفس پیروز شدهاند. آنان انسانهایی هستند که اخلاق را بر منفعت، حقیقت را بر مصلحت شخصی و رضایت خدا را بر خواستههای زودگذر ترجیح میدهند.
مسئولیتپذیری اجتماعی نیز از دیگر شرایط مهم انتظار است. منتظر واقعی نسبت به سرنوشت جامعه خود بیتفاوت نیست. او در برابر مشکلات مردم احساس مسئولیت میکند، به محرومان کمک میرساند، برای رفع آسیبهای اجتماعی تلاش میکند و در حد توان خود در مسیر اصلاح جامعه گام برمیدارد. انتظار حقیقی با انزوا و بیتفاوتی سازگار نیست.
بصیرت و دشمنشناسی نیز از ویژگیهای مهم منتظران است. تاریخ نشان داده است که بسیاری از انحرافها از جایی آغاز شده که افراد نتوانستهاند جبهه حق و باطل را به درستی تشخیص دهند. منتظران باید اهل آگاهی، تحلیل و شناخت باشند تا در گردوغبار فتنهها مسیر حق را گم نکنند.
یکی دیگر از مهمترین شاخصههای منتظران، امیدواری است. آنان حتی در دشوارترین شرایط نیز ناامید نمیشوند؛ زیرا به وعده الهی ایمان دارند. جهان هرچقدر هم با ظلم، جنگ و بیعدالتی روبهرو باشد، سرانجام به سوی تحقق حاکمیت حق حرکت خواهد کرد و این وعده قطعی خداوند است.
امروز بیش از آنکه نیازمند سخن گفتن از انتظار باشیم، نیازمند عمل به الزامات آن هستیم. اگر جامعهای میخواهد خود را منتظر ظهور بداند، باید در مسیر ایمان، اخلاق، عدالت، خدمت به مردم، بصیرت و مقاومت گام بردارد. ظهور، حادثهای عظیم است و یاران آن روز بزرگ نیز باید انسانهایی بزرگ باشند. منتظر واقعی کسی است که هر روز از خود بپرسد اگر امروز ندای «أنا بقیه الله» در جهان طنینانداز شود، آیا برای یاری امام خویش آماده است؟
