از عدالت نظری تا عدالت قابل مشاهده مستضعفین در مکتب انقلاب
وقتی ملت متحد میشود ذخیرهای راهبردی از منظر رهبر انقلاب که دشمن از آن میترسد
آینده را نه با نشستن، که با ساختن میتوان به استقبال رفت
انتظار ظهور، در فرهنگ مهدویت، تنها چشمبهراهی برای آمدن یک روز بزرگ نیست؛ بلکه دعوتی است به ساختن انسانی بزرگ و جامعهای شایسته. منتظران واقعی، تماشاگران آینده نیستند، بلکه معماران آن هستند؛ انسانهایی که با ایمان، معرفت، اخلاق و عمل، بخشی از مسئولیت ساختن فردایی عادلانه را بر دوش میگیرند. این گزارش، روایتی است از نقش و مسئولیت منتظران در شکلدهی به تمدن مهدوی و الزامات امروز برای ساختن فردای موعود.
دیپلماسی در کنار قدرت، نه به جای قدرت
تحولات اخیر در منطقه و اخبار منتشرشده درباره رایزنیهای دیپلماتیک میان ایران و آمریکا، در کنار مواضع متناقض مقامهای دو طرف، نشان میدهد بحران موجود همچنان در یک وضعیت سیال و شکننده قرار دارد. از یک سو، برخی میانجیها برای باز نگه داشتن مسیر گفتوگو و جلوگیری از گسترش تنش تلاش میکنند و از سوی دیگر، نشانههایی از افزایش سطح آمادهباش و اقدامات احتیاطی در منطقه دیده میشود؛ وضعیتی که نشان میدهد هنوز همه گزینهها روی میز بازیگران اصلی قرار دارد.
چرا بشر همچنان به «منجی موعود» چشم دوخته است؟
در طول تاریخ، بشر همواره با یک پرسش بزرگ روبهرو بوده است: آیا سرنوشت انسان، گرفتار شدن در چرخهای بیپایان از جنگ، ظلم، تبعیض و بیعدالتی است یا روزی خواهد رسید که عدالت و معنویت بر جهان حاکم شود؟ پاسخ به این پرسش، در فرهنگها و ادیان مختلف، با باور به «منجی موعود» پیوند خورده است. در اندیشه اسلامی و بهویژه در مکتب شیعه، این امید در اعتقاد به ظهور حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) جلوهای روشن و عمیق یافته است.
روایتی از امید و آمادگی در فرهنگ مهدویت
در فرهنگ مهدویت، ظهور حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) یکی از بزرگترین وعدههای الهی و امیدهای تاریخ بشریت است؛ وعدهای که در نگاه شیعه، پایان آن به گسترش عدالت، معنویت و کرامت انسانی در سراسر جهان خواهد انجامید. مؤمنان در طول قرنها، با امید به تحقق این وعده زندگی کردهاند و نسل به نسل، آرمان ظهور را به آیندگان سپردهاند. اما تعبیر «نزدیکتر شدن ظهور» را باید با دقت فهم کرد و آن را نه در «پیشگوییِ زمان»، که در «نزدیکتر شدنِ انسانها به آرمانهای مهدوی» جستوجو کرد.
چرا پرستویی عقب نشست؟ وقتی یک پست درباره کودکان میناب، پهلویچیها را به خط کرد!
ماجرای اخیر پرویز پرستویی را نباید صرفاً یک دعوای معمولی در اینستاگرام دانست؛ ماجرا از جایی شروع شد که یک بازیگر شناختهشده، با انتشار تصویری از فاجعه مدرسه شجره طیبه میناب و یادآوری شهادت کودکان، صریحاً جریان پهلوی و طرفدارانش را مورد انتقاد قرار داد؛ انتقادی که به مذاق هواداران این جریان خوش نیامد […]
تولد یک الگوی نوین برای بازسازی پساجنگ
جنگ رمضان نشان داد که برخلاف تمام پیشبینیهای دشمن، جامعه ایران در مواجهه با بحران دچار فروپاشی نشد؛ بلکه شبکههای مردمی و سرمایه اجتماعی در سطح محلهها فعال شدند و بخشی از بار مدیریت بحران را بر دوش گرفتند. امروز، درس اصلی این تجربه، ضرورت بازتعریف بازسازی پساجنگ است؛ بازسازیای که با اشتغال محلی، اقتصاد محلهمحور و نهادهای مشارکتی پیوند بخورد و در آن، دولت از مجری انحصاری به تسهیلگر و تنظیمگر مشارکت مردمی تبدیل شود؛ رویکردی که تابآوری اقتصادی و کیفیت حکمرانی را در دوران پساجنگ تقویت خواهد کرد.
تحلیلی بر مبانی دشمنشناسی در کلام رهبر شهید انقلاب اسلامی
در هندسه فکری رهبر شهید انقلاب اسلامی، «دشمنشناسی» نه یک تاکتیک مقطعی، بلکه یک اصل راهبردی برای حفظ هویت، استقلال و عزت امت اسلامی است. ایشان همواره تأکید داشتند که هر ملتی اگر دشمن خود، اهداف او و شیوههای نفوذش را نشناسد، دیر یا زود در میدان جنگ ارادهها شکست خواهد خورد؛ حتی اگر از نظر نظامی و اقتصادی قدرتمند باشد. این نوشتار، تحلیلی است بر مبانی دشمنشناسی در کلام آن شهید والامقام.
پنج جمله استنباطی از منظومه فکری رهبر شهید انقلاب درباره اتحاد و وحدت
در روزگاری که دشمنان اسلام با تمام توان بر «تفرقهافکنی» و «شکافآفرینی» سرمایهگذاری کردهاند، بازخوانی اندیشههای رهبر شهید انقلاب اسلامی درباره «وحدت» ضرورتی فراتر از یک مناسبت سیاسی است. آنچه در ادامه میآید، پنج جمله استنباطی بر پایه منظومه فکری ایشان است؛ جملاتی که نه نقلقول مستقیم، که برداشت تحلیلی از مجموع بیانات رهبر شهید درباره وحدت، امت اسلامی، دشمنشناسی و نقش اتحاد در قدرت ملتهاست.
«امروز مهمترین نیاز دنیای اسلام، اتحاد و وحدت است»
«امروز مهمترین نیاز دنیای اسلام، اتحاد و وحدت است.» این جمله، تنها یکی از دهها عبارتی است که رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای(ره)، در سالهای متمادی، با تکرار آن، بر «وحدت» بهعنوان «اصلیترین راهبردِ امت اسلامی» انگشت مینهادند. در روزگاری که دشمنانِ اسلام، با تمامِ توان، بر «اختلافافکنی» و «شکافآفرینی» سرمایهگذاری کردهاند، بازخوانیِ این کلماتِ ماندگار، نه یک مرورِ تاریخی، که یک «نیازِ راهبردی» است. این گزارش، روایتی است از پنج جملهی کلیدیِ قائدِ شهید درباره «وحدت»؛ جملاتی که میتوانند، همچون چراغی، مسیرِ امتِ اسلامی را در تاریکیِ فتنهها، روشن کنند.








































































