شنبه, ۷ شهریور , ۱۴۰۵
  • از ماشیح تا مهدی؛ روایتی از انتظار نجات‌بخش در اسلام، مسیحیت و یهودیت 07 شهریور 1405

    نقطه‌ی اشتراک ادیان ابراهیمی در افقِ عدالت و نجات
    از ماشیح تا مهدی؛ روایتی از انتظار نجات‌بخش در اسلام، مسیحیت و یهودیت

    تاریخ، افقی روشن دارد و وعدهٔ غلبهٔ خیر و حق بر شر، در اشکال گوناگون در متون و اندیشه‌های دینی بازتاب یافته است. در اسلام، این امید در مفهوم «مهدویت» به صورتی روشن و منسجم‌تر بیان شده و حضرت ولی‌عصر(عج) به عنوان منجی موعود و برپاکنندهٔ عدالت جهانی شناخته می‌شود. در مسیحیت، بازگشت حضرت عیسی(ع) و تحقق نهایی ملکوت خداوند، و در یهودیت، ظهور ماشیح و عصر موعود، هر یک روایت‌هایی از این امید مشترک هستند. این گزارش، ابعادِ این باورِ عمیق را در سه سنتِ ابراهیمی واکاوی می‌کند.

مستضعفین در مکتب انقلاب 05 شهریور 1405

از عدالت نظری تا عدالت قابل مشاهده مستضعفین در مکتب انقلاب

نه قربانی تاریخ، که «ائمه و پیشوایان بالقوه عالم بشریت» 04 شهریور 1405

روایتی از مفهوم مستضعف در اندیشه رهبر شهید انقلاب اسلامی نه قربانی تاریخ، که «ائمه و پیشوایان بالقوه عالم بشریت»

امروز، اربعینِ «یالثارات الحسین» و «مثلی لا یبایع مثله» است 13 مرداد 1405
اربعین؛ مانور میلیونی امت واحد علیه محور شر

امروز، اربعینِ «یالثارات الحسین» و «مثلی لا یبایع مثله» است

امروز، ۱۳ مرداد ۱۴۰۵، مصادف با اربعین حسینی است؛ روزی که نه فقط پایان چهل‌مین روز شهادت مظلومانه سیدالشهدا(ع) که تبلور عینی «امت واحده» در برابر «محور شر» است. اربعینی که در سایه شهادت «قائد شهید امت» و در میانه یک جنگ تمام‌عیار موجودیتی با دشمن آمریکایی-صهیونی رقم خورده، دیگر یک آیین ساده نیست؛ «هسته مرکزی مقاومت» است که تحلیلگران غربی از درک ابعاد راهبردی آن عاجزند. این، اربعینِ «یالثارات الحسین» است؛ اربعینِ «مثلی لا یبایع مثله».

بشریت در آستانه‌ی بزرگ‌ترین دگرگونی تاریخ 13 مرداد 1405
بزرگ‌ترین تحول تاریخ بشر

بشریت در آستانه‌ی بزرگ‌ترین دگرگونی تاریخ

تاریخ بشر، سرشار از دگرگونی‌های بزرگ است؛ از طلوع اسلام تا فروپاشی تمدن‌های ستمگر، از انقلاب صنعتی تا انقلاب اسلامی ایران. اما در میان همه این تحولات، حادثه‌ای وجود دارد که با هیچ‌یک قابل قیاس نیست؛ حادثه‌ای که در آن، نه یک سرزمین، که تمام کره خاکی، نه یک تمدن، که کل تاریخ بشریت، و نه یک دوره، که افق ابدی حیات انسان، دگرگون خواهد شد. آن حادثه، «ظهور» است؛ بزرگ‌ترین تحولی که تاکنون رخ نداده، اما در وعده الهی، قطعی‌ترین تحولی است که به وقوع خواهد پیوست.

روایتی از علی‌اکبر شیرودی، ناجی غرب کشور 13 مرداد 1405
عقاب تیزپرواز هوانیروز

روایتی از علی‌اکبر شیرودی، ناجی غرب کشور

۸ اردیبهشت ۱۳۶۰، ارتفاعات بازی‌دراز. خلبان ۲۶ ساله‌ای که یک سال پیش، در عملیات آزادسازی پاوه، با همان بالگرد کبرا، جانِ شهری را از سقوط نجات داده بود، این بار در برابر لشکری از ۲۵۰ تانک عراقی قد علم کرده است. او که رهبر انقلاب درباره‌اش فرمودند «شیرودی اولین نظامی است که در نماز به او اقتدا کردم»,در آخرین پرواز خود، با اصابت گلوله توپ به بالگردش به شهادت رسید. این، روایتِ مردی است که با بالگرد کبرا، کابوسِ تانک‌های دشمن شد و با شهادت خود، نامش را برای همیشه در تاریخِ هوانیروز جاودانه کرد.

منتظران واقعی؛ معماران آینده‌ای که از امروز ساخته می‌شود 12 مرداد 1405
آینده از آنِ منتظران است

منتظران واقعی؛ معماران آینده‌ای که از امروز ساخته می‌شود

آینده تنها با گذر زمان رقم نمی‌خورد؛ آینده را انسان‌هایی می‌سازند که امید را از دست نمی‌دهند، مسئولیت را می‌پذیرند و برای تحقق آرمان‌های بزرگ تلاش می‌کنند. در فرهنگ مهدویت، این انسان‌ها «منتظران» هستند. انتظار در نگاه اهل‌بیت(ع)، حالت انفعال و چشم‌دوختن به حوادث نیست، بلکه حرکتی آگاهانه برای ساختن فرد و جامعه بر اساس ارزش‌های الهی است. از همین رو، آینده از آنِ منتظران است؛ چرا که آنان با ایمان، امید و عمل صالح، هر روز گامی به سوی تحقق وعده‌ی الهی برمی‌دارند.

احمد کشوری و سه ماه حماسه‌ای که تاریخ هوانیروز را جاودانه کرد 12 مرداد 1405
خلبانی که با بالگرد کبرا، صفوف دشمن را در هم شکست

احمد کشوری و سه ماه حماسه‌ای که تاریخ هوانیروز را جاودانه کرد

آذر ۱۳۵۹، آسمان میمک. بالگرد کبرایی که تا دقایقی پیش، ستون‌های زرهی دشمن را یکی پس از دیگری به آتش می‌کشید، اکنون در آستانه سقوط است. خلبانِ ۲۷ ساله‌اش که دو ماه پیش، با وجود ترکش در سینه، از تخت بیمارستان به جبهه گریخته بود، این بار راهی برای گریز ندارد. اما احمد کشوری، آن که روزی در مسابقه طراحی کشور مقام اول را کسب کرده بود و بعدها، طراحی نبردهای هوایی را به هنرِ زندگی‌اش تبدیل کرد، در آخرین لحظات، بالگردِ در حال سوختن را به سوی خاک ایران هدایت می‌کند تا سقوطش، مرزِ شهادت را با مرزِ میهن یکی کند. این، روایتِ مردی است که سه ماهِ پایانیِ عمرش را، به حماسه‌ای بدل کرد که تا همیشه در تاریخِ هوانیروز می‌درخشد.

عباس بابایی و مأموریت «تسلیم هرگز» 12 مرداد 1405
وایتی از فرمانده آسمان‌ها

عباس بابایی و مأموریت «تسلیم هرگز»

در روزگاری که تبلیغات دشمن، ارتش را «ارتش شاهنشاهی» می‌خواند و خلبانان آن را «مزدور» خطاب می‌کرد، مردی از دل همین ارتش، آسمان را به سنگر دفاع از انقلاب تبدیل کرد. عباس بابایی، آن که پزشکی را رها کرد تا خلبان شود، نه تنها خلبانی ماهر، که فرمانده‌ای بود که ساده‌زیستی را با فرماندهی، خدمت به روستاهای محروم را با رهبری عملیات‌های پیچیده هوایی تلفیق کرد. او که از فرماندهی پایگاه هشتم شکاری اصفهان تا معاونت عملیات نیروی هوایی را پیمود، در نهایت در روز عید قربان، در راه بازگشت از یک مأموریت شناسایی، بر اثر شلیک پدافند به شهادت رسید. این، روایت مردی است که به آسمان رفت تا زمین را حفظ کند.

عباس دوران؛ از نابودی ناوگان عراق تا لغو اجلاس سران عدم تعهد در قلب بغداد 12 مرداد 1405
روایتی از قهرمان ایرانی که پروژه صدام را نقش بر آب کرد

عباس دوران؛ از نابودی ناوگان عراق تا لغو اجلاس سران عدم تعهد در قلب بغداد

در سحرگاهی که تبلیغات صدام از «امنیت کامل بغداد» پرده‌های دروغین می‌دوخت و سران کشورهای جهان برای شرکت در اجلاس غیرمتعهدها راهی پایتخت عراق می‌شدند، دو فانتوم ایرانی دیوار آهنین پدافند هوایی بغداد را در هم شکستند. یکی از آن‌ها، به فرماندهی سرهنگ خلبان عباس دوران، در آسمان بغداد به شهادت رسید؛ اما پیش از آن، پالایشگاه الدوره را به آتش کشید و آسمان پایتخت عراق را برای همیشه ناامن نشان داد. جنگی که با برگزاری این اجلاس می‌خواست به «صلح‌طلب‌نمایی» صدام مشروعیت ببخشد، با یک پرواز بی‌بازگشت، به شکستی تاریخی برای او تبدیل شد. این، روایت قهرمانی است که با یک مأموریت، معادلات سیاسی و نظامی یک جنگ را تغییر داد.

وعده‌ای که تاریکی را می‌شکند 11 مرداد 1405
انسانِ سرگشته در باتلاق جنگ و فقر و ندایِ آسمانیِ مهدویت برای نجات

وعده‌ای که تاریکی را می‌شکند

در روزگاری که جنگ غزه، خونِ کودکانش را به آسمان می‌فرستد و طوفانِ آوارگان، کرامتِ انسان را در چشمان خسته‌شان محو می‌کند؛ وقتی بحرانِ آب در خاورمیانه، رویایِ زیستن را به کابوسِ نابودی بدل ساخته و اختلافِ طبقاتی در غربِ مرفه، ریشه‌هایِ اعتمادِ اجتماعی را می‌خورد؛ درست در میانه‌ی همین آشفتگی‌ها و بغرنج‌ترین پیچ‌هایِ تاریخ، یک وعده‌ی الهی در دلِ فرهنگِ تشیع می‌درخشد: «وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ». این وعده، نه یک خوش‌بینیِ ساده، که یک راهبردِ نجات‌بخش برای تمامِ انسان‌هایی است که از خستگیِ جهان، به آسمان پناه برده‌اند.

بشریت در آستانه تحول 11 مرداد 1405
جهان خسته از ظلم، چشم‌انتظار عدالت

بشریت در آستانه تحول

در هر عصر و زمانی، انسان‌ها آرزوی جهانی را در دل داشته‌اند که در آن، عدالت بر قدرت، حقیقت بر فریب و کرامت انسان بر ظلم و تبعیض غلبه کند. با وجود پیشرفت‌های شگفت‌انگیز علمی و فناوری، هنوز هم بسیاری از مردم جهان با جنگ، اشغال، فقر، تبعیض، ناامنی و بحران‌های اخلاقی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این واقعیت، نشان می‌دهد که پیشرفت مادی، بدون عدالت و معنویت، نمی‌تواند آرامش پایدار را برای بشر به ارمغان آورد.