از سوگواری تا جامعهسازی پیام رهبر انقلاب چگونه «فلسفه تشییع شهید» را بازتعریف میکند؟
وقتی یک پیام، روایت دشمن را شکست پیام رهبر انقلاب؛ بازسازی روایت ملی در جنگ ادراکها
شهید دکتر مصباحالهدی باقری کنی
در نخستین ساعات جنگ رمضان، هنگامی که رژیمهای آمریکا و صهیونیستی بیت رهبر شهید انقلاب را هدف قرار دادند، دکتر مصباحالهدی باقری کنی، استاد دانشگاه و موسس مرکز رشد دانشگاه امام صادق(ع)، در کنار همسر و دیگر اعضای خانواده به فیض شهادت نائل آمد. او که عمر خود را وقف تربیت نسل جوان و تحول نظام آموزشی کشور کرده بود، با شهادتش، نام خود را در شمار معلمان و مجاهدان ماندگار انقلاب اسلامی ثبت کرد.
وقتی تفسیر شخصی از قرآن در برابر ولایت فقیه میایستد
در روزهایی که گفتمان وفاق و همصدایی در رأس برنامههای دولت قرار دارد، یک پرسش اساسی در فضای سیاسی کشور مطرح شده است: اگر هر مسئولی به برداشت و فهم خود از کتاب الله عمل کند، مقام فقاهت و ولایت فقیه چه جایگاهی خواهد داشت؟ این پرسش، بار دیگر مرزهای اختیارات رئیسجمهور در نظام جمهوری اسلامی را به چالش کشیده است.
پنج فرمان رسانهای برای روزهای حساس؛ از استیصال دشمن تا هوشیاری ملی
تهران، روزهای پس از تفاهم. دشمن از موضع استیصال پای میز مذاکره نشسته و اینک، نبرد در عرصه دیپلماسی، برای رسانههای جبهه انقلاب رسالتی مضاعف رقم زده است. در این میدان، تکلیف روشن است: تبیین، اقناعسازی و صیانت از سرمایه اجتماعی. به همین دلیل، پنج محور راهبردی برای کنش رسانهای تدوین شده است؛ محورهایی که خطکش حرکت رسانهها را در روزهای حساس پیش رو ترسیم میکند.
وقتی اتحاد ملی، قربانی عملکرد نسنجیده میشود
جنگ تمام شد، اما برخی خواص، بهجای نقد سازنده، با مواضع شتابزده و بدون راهبرد، وحدت را هدف گرفتهاند. پرسش این است: مگر بدون نقشه راه میتوان با استکبار جنگید؟ نبرد با ابرقدرتها، نیازمند تدبیر، صبر و پایبندی به اصول «عزت، حکمت و مصلحت» است؛ اصولی که برخی آن را نادیده میگیرند.
پیام راهبردی تفاهم؛ وقتی اختیار با پاسخگویی گره میخورد
در سیاستورزی جمهوری اسلامی، همواره یکی از مهمترین چالشها، نسبت میان «اختیار» و «مسئولیت» بوده است. اگر متن منتشرشده درباره تفاهمنامه ایران و آمریکا را مبنا قرار دهیم، مهمترین پیام آن نه اصل تفاهم، بلکه ترسیم دقیق مرز مسئولیتها در ساختار حکمرانی است.
«اجازه مشروط» در سایه «استیصال آمریکا»
تهران، شب ۲۸ خرداد ۱۴۰۵. ساعت از ۹ گذشته بود. ملت ایران، از زن و مرد، از شهری و روستایی، از بازاری و دانشگاهی، چشم به صفحه تلفنهای همراه و رسانهها دوخته بودند؛ ملتی که هنوز ردّ داغ شهادت رهبر محبوبش، حضرت آیتالله سید علی خامنهای، را بر سینه داشت و اکنون، در دورانِ جانشین برحقّاش، آیتالله سید مجتبی خامنهای، به دنبال یک کلام بود. توافق امضا شده بود، اما تکلیف دلها روشن نبود و آن کلام آمد.
متن توافق، تبدیل به قبرستان پیششرطهای ترامپ شد
اگر قرار باشد سالها کشمکش، فشار، تهدید و مذاکره در یک سطر خلاصه شود، شاید دقیقترین جمله این باشد: طرف مقابل با دستورکاری گسترده برای مهار ایران پای میز آمد، اما امروز متنی را امضا کرده که در آن بسیاری از خواستههای کلیدی گذشته غایب است و عناصری از مواضع ایران به عنوان واقعیتهای پذیرفتهشده تثبیت شدهاند. توافق اخیر یک سند فنیِ صرف نیست؛ یک سند سیاسی است که شکست پروژه تحمیل حداکثری را روایت میکند.
سکو، ۲ روایت متضاد و یک نقطه اشتراک خطرناک؛ تحلیل جامع فضای مجازی از تفاهمنامه پایان جنگ
روزی که خبر امضای تفاهمنامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا منتشر شد، فضای مجازی ایران به میدان نبردی تمامعیار برای روایتپردازی تبدیل شد. در یک سو، سکوهای داخلی با روایت «پیروزی قاطع ایران و تحمیل اراده بر دشمن» و در سوی دیگر، شبکههای خارجی با روایت «سازش با قاتل و شکست پروژه براندازی» صفآرایی کردند. این گزارش نشاندهنده یک واقعیت هشداردهنده است: هر دو جبهه، این تفاهم را «شکننده» و «موقتی» میدانند و اقتصاد، تنها نقطه اشتراکی است که با کوچکترین تکان، میتواند به کانون یک انفجار اجتماعی تبدیل شود.
تثبیت قدرت ایران بر ویرانههای راهبرد شکستخوردهٔ آمریکا
«توافق در سایهٔ ایستادگی» نه یک عقبنشینی، که سند تسلیم واشنگتن در برابر گفتمان مقاومت فعال، حق غنیسازی، امنیت هرمز، و تداوم بیوقفهٔ حمایت از جبههٔ مقاومت است.








































































