لیندسی گراهام، سناتور جنگ‌طلب جمهوری‌خواه و از سرسخت‌ترین دشمنان جمهوری اسلامی ایران، شامگاه شنبه ۲۰ تیرماه، پس از یک بیماری ناگهانی، در ۷۱ سالگی به دیارِ نیستی شتافت. او که سال‌ها با کینه‌ای بیمارگونه، علیه ملت ایران توطئه چید و از خون‌خوارترین رژیمِ تاریخ، یعنی صهیونیسمِ غاصب، با تمامِ وجود حمایت کرد، سرانجام در حالی که جز دشمنی و فتنه، میراثی از خود بر جای نگذاشت، در برابرِ مرگ، درمانده و بی‌چاره، تسلیمِ سرنوشتِ محتومِ خود شد. تاریخ، هرگز چهره‌ی پلیدِ او را از یاد نخواهد برد.

در رصد اقتصادی امروز، «رفع مانع بزرگ پروژه ریلی ایران و روسیه، خشم آمریکا از رشد قطارهای چین به ایران، جزئیات کمیت مراسم تشییع رهبر شهید، طرح کاهش قیمت گوشت، فروش ارز اربعین با اختلال مواجه شد، خروج اضطراری نیروگاه‌ها از مدار و خاموشی‌های گسترده در تهران، عبور نفتکش‌های ایرانی و چینی از تنگه هرمز، و افزایش قیمت بنزین در آمریکا» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی، انرژی و اجتماعی تبدیل شده است.

در رصد روزانه فضای مجازی، «برجسته‌سازی اختلاف‌نظرهای داخلی توسط معاندین برای فرسایش انسجام سیاسی، تداوم گمانه‌زنی درباره آرایش سیاسی جدید، تقویت روایت انسجام ملی در شرایط بحران، تشدید جنگ شناختی علیه نمادهای وحدت ملی، فضاسازی تهدیدمحور پیرامون برنامه هسته‌ای، تصویرسازی از تشدید فشارهای بین‌المللی و محاصره دریایی، ابهام‌گسترده پیرامون روند مذاکرات، و ضریب‌دهی به تجمعات صنفی بازنشستگان» به محور اصلی روایت‌های سیاسی، امنیتی و اجتماعی تبدیل شده است.

در روزهایی که رسانه‌های معاند به دنبال القای ناامیدی هستند، چهار خبر خوش از گوشه و کنار ایران اسلامی، روایت‌گر حرکت پرشتاب کشور در مسیر پیشرفت، تاب‌آوری و خدمت‌رسانی است. از بازگشت پل آق‌قلا به مدار خدمت در کمتر از ۲۴ ساعت پس از حمله دشمن تا انتشار اطلس جهانی کانون‌های گردوغبار توسط محققان دانشگاه تهران، و از رشد ۱۳ درصدی سرمایه‌گذاری خارجی با وجود جنگ تا تجهیز ۲۷ پمپ بنزین به ایستگاه شارژ خودروی برقی، همگی نشان از عزم راسخ برای ساختن فردایی بهتر دارد.

شهادت قائد شهید امت، نقطه‌ی عطفی بی‌نظیر در تاریخ انقلاب اسلامی رقم زد؛ نقطه‌ای که در آن، یک تشییع باشکوه، یک «ما»ی منسجم و متشکل را به عرصه آورد و گفتمانی را که پیش‌تر در لفافه بود، به یک مکتب فکریِ چهارچوب‌دار و منسجم در ترازِ دیگر «ایسم»های جهانی تبدیل کرد. «ما»یی که خطوط قرمز آن در چهارچوبِ منافعِ ملیِ ایران تعریف می‌شود، از اصول انقلاب عدول نمی‌کند و در رأسِ آن، پیروی از امامتِ امت را مورد تأکید قرار می‌دهد. این «ما»ی جدید، سرمایه‌ای اجتماعی برای کشور و نظام سیاسی خلق کرده است که آینده‌ی ایران را به سوی قدرتی مضاعف و استواریِ بی‌نظیر هدایت خواهد کرد. در گفت‌وگو با محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح(عج)، ابعاد این تحول تاریخی را بررسی کرده‌ایم.

در روزهای پس از شهادت قائد شهید امت، فضای مجازی به میدان نبردی تمام‌عرضه میان دو روایت متضاد تبدیل شده است. آنچه در این میان اهمیت راهبردی دارد، نه صرفاً توصیف کمّی داده‌ها، که تحلیل عمیق چارچوب‌های گفتمانی و روش‌های مقابله با پروژه تخریب سرمایه اجتماعی نظام است. نبرد بر سر «انتقام» یا «مذاکره»، این روزها نه تنها در خیابان‌ها و میدان‌ها، که در لابه‌لای پست‌ها، کامنت‌ها و تحلیل‌های فضای مجازی، در حال رقم خوردن است.

در روزهایی که هنوز غبار ماتم وداع با قائد شهید امت از چهره شهرها پاک نشده، فریاد «انتقام» همچنان در فضای سیاسی کشور طنین‌انداز است. این روزها، گفتمانی تازه در حال شکل‌گیری است که با صراحت تمام، سه خط‌قرمز روشن را ترسیم می‌کند: «هرکه با آمریکا به زبان دوستی سخن گوید، نجس و خبیث است»، «مسئولی که در فکر انتقام رهبر شهید نباشد، باید به وجدان خود شک کند» و «هرکس به دنبال مذاکره برای صلح با آمریکا باشد، خائن است». این سه ضلع، چارچوب گفتمانی تازه‌ای را در برابر هرگونه انحراف از مسیر خون‌خواهی و مقاومت ترسیم می‌کند.

مذاکره در ادبیاتِ حکمرانیِ جمهوری اسلامی، یک «ابزار» است؛ نه یک «هدف». همچون شمشیری در دستِ رزمنده، کارآمدیِ آن به زمانِ به‌کارگیری، نوعِ چرخش و موقعیتِ میدان بستگی دارد. ابزاری که اگر به تثبیت و ارتقای قدرت بینجامد، ارزشمند است و اگر کشور را به سمتِ تضعیف سوق دهد، نه تنها بی‟فایده، که مضر و خطرناک است. اما آنچه در روزهای اخیر رقم خورده و روایتِ «تفاهم» را به چالش کشانده، نشان می‌دهد که در عمل، مرزِ میانِ «ابزار» و «هدف» چنان در هم آمیخته که جز به زیانِ منافعِ ملی تمام نشده است.

در رصد اقتصادی امروز، «حملات گسترده آمریکا به زیرساخت‌های ریلی، بندری و نظامی ایران، اختلالات بانکی و بلوکه شدن سپرده‌های مردم، تداوم بحران بنزین در روسیه، پیش‌بینی کاهش قیمت نفت تا ۶۰ دلار، و تمهیدات صنعت بیمه و مناطق آزاد برای مراسم تشییع رهبر شهید» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی، امنیتی و اجتماعی تبدیل شده است.