جامعه‌ای که امید را از دست بدهد، در برابر مشکلات، بحران‌ها و فشارها به‌تدریج دچار فرسایش می‌شود. در مقابل، جامعه‌ای که به آینده‌ای روشن ایمان داشته باشد، حتی در سخت‌ترین شرایط نیز توان ایستادگی، بازسازی و حرکت رو به جلو را حفظ می‌کند. در فرهنگ شیعه، این سرمایه بزرگ، «مهدویت» است؛ اعتقادی که تنها یک باور کلامی نیست، بلکه مهم‌ترین پشتوانه فرهنگی، اجتماعی و تمدنی شیعه در طول تاریخ به شمار می‌آید.

کرامت انسان، یکی از بنیادی‌ترین آموزه‌های اسلام است. قرآن کریم با صراحت می‌فرماید: «وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ»؛ خداوند انسان را صاحب کرامت آفریده است. اما تاریخ بشر، سرشار از صحنه‌هایی است که این کرامت زیر پای قدرت‌طلبی، تبعیض، استعمار، جنگ، فقر و بی‌عدالتی لگدمال شده است. اندیشه مهدویت، نوید پایان این وضعیت و آغاز عصر احیای کرامت حقیقی انسان را می‌دهد. این گزارش، به ابعاد این کرامت‌آفرینی در حکومت مهدوی و نقش منتظران در تحقق آن می‌پردازد.

در دنیای امروز، بسیاری از تقابل‌ها دیگر در میدان‌های نظامی رخ نمی‌دهد، بلکه در عرصهٔ اندیشه، فرهنگ، رسانه و افکار عمومی جریان دارد. جنگ نرم، تلاشی است برای تغییر باورها، ارزش‌ها، هویت و سبک زندگی ملت‌ها؛ جنگی که هدف آن، تسلیم کردن ذهن‌ها پیش از تسلط بر سرزمین‌هاست. در چنین شرایطی، فرهنگ مهدویت می‌تواند یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های فکری و معنوی جامعهٔ اسلامی برای حفظ هویت، امید و پایداری باشد. این گزارش، به نقش و کارکرد فرهنگ مهدویت در مقابله با جنگ نرم و تهاجم فرهنگی دشمنان می‌پردازد.

در متون اسلامی، «انتظار» و «استقامت» دو مفهوم مهم و به‌هم‌پیوسته به شمار می‌روند. انتظار، در این چارچوب، تنها امید به آینده نیست، بلکه همراه با پایبندی به ارزش‌های اخلاقی، صبر در برابر دشواری‌ها و انجام مسئولیت‌های فردی و اجتماعی معنا می‌یابد. از سوی دیگر، استقامت نیز صرفاً تحمل سختی‌ها نیست، بلکه پایداری بر اصول، حفظ ایمان و ادامه مسیر خیر و عدالت، حتی در شرایط دشوار، تلقی می‌شود. این دو مفهوم، در کنار یکدیگر، نقش‌آفرین مسیر تکامل فرد و جامعه‌اند.

آیت‌الله ابراهیم امینی(ره)، از عالمان برجسته معاصر، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم و امام جمعه موقت قم، بخش مهمی از فعالیت علمی و تبلیغی خود را به تبیین معارف دینی، اخلاق، تربیت اسلامی و مسائل اجتماعی اختصاص داد. در منظومه فکری ایشان، مسئله مهدویت و انتظار فرج، با «تربیت انسان»، «اصلاح جامعه» و «مسئولیت‌پذیری مؤمنان در عصر غیبت» پیوندی عمیق داشت. این گزارش، نگاهی است به جایگاه فرج و انتظار در اندیشه‌ی این فقیه وارسته.

شهید آیت‌الله دکتر محمد مفتح(ره)، از برجسته‌ترین اندیشمندان معاصر، عمر خود را وقف پیوند حوزه و دانشگاه و تبیین معارف اسلامی برای نسل جوان کرد. اگرچه او اثر مستقلی درباره مهدویت تألیف نکرده، اما از مجموعه آثار، سخنرانی‌ها و اندیشه‌های او به‌روشنی برمی‌آید که انتظار فرج را هرگز به معنای انفعال و کناره‌گیری از مسئولیت نمی‌دانست؛ بلکه آن را با «آگاهی»، «مسئولیت‌پذیری»، «وحدت امت اسلامی» و «اصلاح جامعه» پیوند می‌زد. این گزارش، نگاهی است به جایگاه فرج و انتظار در منظومه فکری این شهید والامقام.

جنگ اخیر با آمریکا بار دیگر این واقعیت را آشکار کرد که قدرت جمهوری اسلامی ایران تنها در تجهیزات نظامی یا شمار سامانه‌های دفاعی خلاصه نمی‌شود، بلکه در ترکیبی هوشمند از اراده ملی، توان بازدارندگی، عمق راهبردی و قدرت مدیریت میدان معنا پیدا می‌کند. آنچه در این نبرد، ایران را در موقعیت برتر قرار داد، […]

آخرین پیام رهبر معظم انقلاب در تاریخ ۱۸ تیر ۱۴۰۵ را باید یکی از صریح‌ترین و در عین حال راهبردی‌ترین مواضع جمهوری اسلامی در برابر جبهه دشمن دانست؛ پیامی که در آن، هم بر استمرار راه مقاومت تأکید شد، هم بر زنده بودن روح مبارزه در ملت ایران، و هم بر این حقیقت که خون […]

۱ خرداد ۱۳۶۲، جاده مهاباد به نقده. در میان خاک و خون و مین‌های به جا مانده از ضدانقلاب، خودروی حامل فرمانده‌ای که می‌توانست امنیت غرب کشور را با دل مردم بسازد، منفجر شد و محمد بروجردی، ملقب به «مسیح کردستان»، در ۲۹ سالگی به دیدار معبود شتافت. او که از تشک‌دوزی در محله‌های جنوب شهر تهران به فرماندهی سپاه در غرب کشور رسید، با تدبیر و اخلاص، نام خود را در تاریخ انقلاب اسلامی جاودانه کرد. مردی که معتقد بود «موضوع کردستان با درگیری حل نمی‌شود، بلکه به حداکثر ارتباط با مردم و حداقل استفاده از تفنگ باور داشت». این، روایت زندگی فرمانده‌ای است که امنیت را با مردم ساخت.