در رصد اقتصادی امروز، «عبور دلار رسمی از ۱۵۰ هزار تومان و نارضایتی صادرکنندگان، اصلاح ساختار بانک‌های ناتراز و زیان ۸۴ هزار میلیارد تومانی مؤسسه ملل، افزایش قیمت تخم‌مرغ و کاهش ۲۰ درصدی مصرف لبنیات، انفجار نفتکش عربستانی در هرمز و توقف تردد، دستورالعمل حمایت از بنگاه‌های آسیب‌دیده جنگ و پرداخت ۳۱۹۹ میلیارد ریال خسارت خودرو» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی، بانکی و معیشتی تبدیل شده است.

در رصد روزانه فضای مجازی، «تقویت سرمایه اجتماعی با نمایش جنوب به‌عنوان نماد همبستگی ملی، بزرگ‌نمایی احکام قضایی و محدودیت‌های فرهنگی برای بازتولید تصویر محدودیت‌های اجتماعی، تشدید روایت‌های اپوزیسیون از اعتراضات گذشته با هدف القای آسیب‌پذیری امنیت داخلی، هم‌افزایی روایت فشار خارجی و نارضایتی داخلی برای فرسایش تاب‌آوری ملی، تهدیدات مکرر آمریکا برای اثرگذاری بر افکار عمومی، اعتراف تدریجی رسانه‌های غربی به خسارات نیروهای آمریکایی، تقویت تصویر توان دفاعی ایران با برجسته‌سازی انهدام موشک‌ها و پهپادها، و برجسته‌سازی تهدید فروپاشی اقتصادی برای کاهش اعتماد عمومی» به محور اصلی روایت‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادی تبدیل شده است.

در روزهایی که دشمن با جنگ ترکیبی به دنبال القای ناامیدی است، جبهه داخلی اما خالی از حرکت و پویایی نیست. از ورود ۲۱۰ مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر جدید به مدار برق کشور تا کسب ۴ مدال ارزشمند توسط دانش‌آموزان ایرانی در المپیاد جهانی اقتصاد، و از پرداخت ۷.۷ همت تسهیلات ودیعه مسکن به مستأجران تا اضافه شدن ۱۰۰ دستگاه آمبولانس به ناوگان اورژانس، همگی نشان از عزمی راسخ برای ساختن ایرانِ قوی‌تر در سایه تلاش و تدبیر دارد.

در شرایطی که تنگه هرمز به کمتر از ۱۰ درصد ظرفیت عادی خود رسیده، باب‌المندب در آستانه بسته شدن قرار دارد، ذخایر استراتژیک آمریکا به پایین‌ترین سطح ۴۰ سال اخیر سقوط کرده و ساختار بازار به «بکواردیشن» بازگشته است، جای تعجب دارد که قیمت نفت WTI همچنان زیر ۸۰ دلار باقی مانده است. آیا این یک «فرصت خریدِ» بی‌نظیر است یا نشانه‌ای از «خطای محاسباتیِ» بزرگ‌تر در بازارهای جهانی؟ این گزارش، نگاهی است به تناقضی که تحلیلگران را به حیرت واداشته است.

در میانه جنگ‌های ترکیبی، عملیات روانی و تلاش مستمر دشمن برای ایجاد شکاف در جامعه ایرانی، بازخوانی اندیشه‌های رهبر شهید انقلاب اسلامی درباره «وحدت» ضرورتی فراتر از یک مناسبت سیاسی است. اگر بخواهیم تنها یک کلیدواژه را از منظومه فکری ایشان برای عبور از بحران‌های امروز انتخاب کنیم، بی‌تردید آن کلیدواژه «وحدت» خواهد بود؛ وحدتی که نه یک شعار سیاسی، بلکه یک اصل قرآنی، یک ضرورت ملی و یک راهبرد تمدنی برای ساختن ایران و امت اسلامی است.

اگر قرار باشد تنها یک مفهوم را به عنوان ستون فقرات اندیشه سیاسی و تمدنی رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای(ره) معرفی کنیم، بی‌تردید آن مفهوم «وحدت» است. اما وحدت در منظومه فکری ایشان، نه یک توصیه اخلاقی برای کاهش اختلافات داخلی و نه صرفاً یک شعار مناسبتی در هفته وحدت، بلکه راهبردی برای تغییر موازنه قدرت در جهان بود. از نگاه ایشان، آینده جهان اسلام و حتی نظم آینده بین‌الملل، بیش از هر عامل دیگری به میزان همگرایی ملت‌ها، دولت‌های اسلامی و جریان‌های آزادی‌خواه وابسته است.

در رصد اقتصادی امروز، «افزایش ۲۷ همتی درآمد خودروسازان و جهش قیمت محصولات ایران‌خودرو، سایپا و پارس‌خودرو، کشف قیمت برق تجدیدپذیر در بورس انرژی، صادرات ۶ میلیارد دلاری نفت ایران به چین در یک ماه، آتش‌سوزی مجدد در تأسیسات نفتی و برقی کویت، تجارت ۱۰ میلیارد دلاری ایران و پاکستان، سهم ۲۷ همتی سلامت از مالیات بر ارزش افزوده، دلار ۱۵۰ هزار تومانی و بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده هرمزگان» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی و انرژی تبدیل شده است.

در رصد روزانه فضای مجازی، «بازتاب پرحجم پیام رهبر معظم انقلاب درباره حماسه بدرقه رهبر شهید و تبیین مسائل مهم کشور، برجسته‌سازی تحرکات اپوزیسیون در خارج از کشور برای نمایش وجود آلترناتیو سیاسی، تشدید عملیات روانی پیرامون اینترنت و مهاجرت با هدف القای واگرایی نسل جوان، تلاش برای تبدیل جنگ نظامی به جنگ اقتصادی و روانی فراگیر، ترویج روایت انزوای منطقه‌ای ایران، نمایش آثار میدانی حملات متقابل ایران برای بازسازی موازنه ادراکی، و ضریب‌دهی معاندین به اخبار بنزین، کالابرگ و خاموشی‌ها برای پیوند زدن جنگ خارجی به نارضایتی‌های اقتصادی داخلی» به محور اصلی روایت‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادی تبدیل شده است.

تیرماه ۱۳۶۷، آخرین ماهِ جنگِ تحمیلی. آمریکا با ناوگانِ عظیمِ خود، در خلیج فارس مستقر شد و با سرنگونیِ هواپیمای مسافربریِ ایران، اوجِ جنایتِ خود را به نمایش گذاشت. محسن رضایی، فرماندهٔ وقتِ سپاه، در نامه‌ای مشهور، به صراحت اعلام کرد که ایران «توانِ مقابله با آمریکا در خلیج فارس را ندارد». ۳۷ سال بعد، دقیقاً در همان نقطه، اما در تیرماه ۱۴۰۵، آمریکا با تکنولوژیِ بسیار پیشرفته‌تر، در باز کردنِ یک تنگهٔ ۳۰ کیلومتری، ناتوان مانده است. این، روایتِ دگردیسیِ یک قدرت است؛ از «ناتوانی در خلیج فارس» تا «قدرت جنگ در وسعتِ غرب آسیا».