یکشنبه, ۸ شهریور , ۱۴۰۵
  • از ماشیح تا مهدی؛ روایتی از انتظار نجات‌بخش در اسلام، مسیحیت و یهودیت 07 شهریور 1405

    نقطه‌ی اشتراک ادیان ابراهیمی در افقِ عدالت و نجات
    از ماشیح تا مهدی؛ روایتی از انتظار نجات‌بخش در اسلام، مسیحیت و یهودیت

    تاریخ، افقی روشن دارد و وعدهٔ غلبهٔ خیر و حق بر شر، در اشکال گوناگون در متون و اندیشه‌های دینی بازتاب یافته است. در اسلام، این امید در مفهوم «مهدویت» به صورتی روشن و منسجم‌تر بیان شده و حضرت ولی‌عصر(عج) به عنوان منجی موعود و برپاکنندهٔ عدالت جهانی شناخته می‌شود. در مسیحیت، بازگشت حضرت عیسی(ع) و تحقق نهایی ملکوت خداوند، و در یهودیت، ظهور ماشیح و عصر موعود، هر یک روایت‌هایی از این امید مشترک هستند. این گزارش، ابعادِ این باورِ عمیق را در سه سنتِ ابراهیمی واکاوی می‌کند.

مستضعفین در مکتب انقلاب 05 شهریور 1405

از عدالت نظری تا عدالت قابل مشاهده مستضعفین در مکتب انقلاب

نه قربانی تاریخ، که «ائمه و پیشوایان بالقوه عالم بشریت» 04 شهریور 1405

روایتی از مفهوم مستضعف در اندیشه رهبر شهید انقلاب اسلامی نه قربانی تاریخ، که «ائمه و پیشوایان بالقوه عالم بشریت»

آینده را نه با نشستن، که با ساختن می‌توان به استقبال رفت 04 مرداد 1405
منتظران ظهور؛ معماران فردای جهان

آینده را نه با نشستن، که با ساختن می‌توان به استقبال رفت

انتظار ظهور، در فرهنگ مهدویت، تنها چشم‌به‌راهی برای آمدن یک روز بزرگ نیست؛ بلکه دعوتی است به ساختن انسانی بزرگ و جامعه‌ای شایسته. منتظران واقعی، تماشاگران آینده نیستند، بلکه معماران آن هستند؛ انسان‌هایی که با ایمان، معرفت، اخلاق و عمل، بخشی از مسئولیت ساختن فردایی عادلانه را بر دوش می‌گیرند. این گزارش، روایتی است از نقش و مسئولیت منتظران در شکل‌دهی به تمدن مهدوی و الزامات امروز برای ساختن فردای موعود.

از «عدالتِ موعود» تا «مسئولیتِ امروز» 04 مرداد 1405
آخرین ذخیره الهی و آینده بشریت

از «عدالتِ موعود» تا «مسئولیتِ امروز»

در روزگاری که هوش مصنوعی مرزهای دانش را جابه‌جا می‌کند، جنگ‌ها چهره‌ی تازه‌ای به خود گرفته‌اند و بحران‌های اخلاقی، جوامع بشری را به چالش کشیده‌اند، پرسش از «آینده» هرگز به اندازه امروز حیاتی نبوده است. در این میان، فرهنگ مهدوی با نگاه به «آخرین ذخیره الهی»، پاسخی متفاوت به این پرسش می‌دهد؛ پاسخی که در آن، «عدالت»، «معنویت» و «کرامت» نه در حاشیه، که در مرکز آینده‌نگری بشر قرار می‌گیرند.

چرا بشر همچنان به «منجی موعود» چشم دوخته است؟ 03 مرداد 1405
جهان در انتظار منجی

چرا بشر همچنان به «منجی موعود» چشم دوخته است؟

در طول تاریخ، بشر همواره با یک پرسش بزرگ روبه‌رو بوده است: آیا سرنوشت انسان، گرفتار شدن در چرخه‌ای بی‌پایان از جنگ، ظلم، تبعیض و بی‌عدالتی است یا روزی خواهد رسید که عدالت و معنویت بر جهان حاکم شود؟ پاسخ به این پرسش، در فرهنگ‌ها و ادیان مختلف، با باور به «منجی موعود» پیوند خورده است. در اندیشه اسلامی و به‌ویژه در مکتب شیعه، این امید در اعتقاد به ظهور حضرت ولی‌عصر(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) جلوه‌ای روشن و عمیق یافته است.

روایتی از امید و آمادگی در فرهنگ مهدویت 03 مرداد 1405
ظهور؛ وعده‌ای که هر روز نزدیک‌تر می‌شود

روایتی از امید و آمادگی در فرهنگ مهدویت

در فرهنگ مهدویت، ظهور حضرت ولی‌عصر(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) یکی از بزرگ‌ترین وعده‌های الهی و امیدهای تاریخ بشریت است؛ وعده‌ای که در نگاه شیعه، پایان آن به گسترش عدالت، معنویت و کرامت انسانی در سراسر جهان خواهد انجامید. مؤمنان در طول قرن‌ها، با امید به تحقق این وعده زندگی کرده‌اند و نسل به نسل، آرمان ظهور را به آیندگان سپرده‌اند. اما تعبیر «نزدیک‌تر شدن ظهور» را باید با دقت فهم کرد و آن را نه در «پیش‌گوییِ زمان»، که در «نزدیک‌تر شدنِ انسان‌ها به آرمان‌های مهدوی» جست‌وجو کرد.

طراحی یک عملیات ترکیبی فرهنگی در اربعین با شعار «اتحاد آزادگان جهان» 02 مرداد 1405
گفت‌وگو با معاون فرهنگی مؤسسه جنت‌آل‌نبی (ص) و قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی (عج):

طراحی یک عملیات ترکیبی فرهنگی در اربعین با شعار «اتحاد آزادگان جهان»

سید کاظم بهبهانی، معاون فرهنگی قرارگاه اباصالح المهدی (عج)، در گفت‌وگویی اختصاصی از یک «عملیات ترکیبی» در اربعین پیش رو خبر می‌دهد؛ مأموریتی که با شعار «اتحاد آزادگان جهان» و از طریق ۲۰ گروه میدانی، ۱۰۰ بنر چندزبانه از اندیشه‌های رهبر شهید و پایگاه خبری پنج‌زبانه worldsadat.ir، به دنبال شناسایی، سازمان‌دهی و شبکه‌سازی جهانی طرفداران مقاومت است.

چگونه از مسیر اصیل انتظار فاصله می‌گیریم؟ 26 تیر 1405
آسیب‌های فرهنگ انتظار در جامعه امروز

چگونه از مسیر اصیل انتظار فاصله می‌گیریم؟

فرهنگ انتظار، یکی از ارزشمندترین آموزه‌های مکتب اهل‌بیت(ع) است که به انسان امید، مسئولیت و انگیزه حرکت می‌بخشد. انتظار حضرت ولی‌عصر(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، در منطق اسلام، تنها آرزوی ظهور نیست، بلکه سبک زندگی مؤمنی است که خود را برای تحقق ارزش‌های الهی آماده می‌کند. با این حال، اگر این فرهنگ به‌درستی شناخته و تبیین نشود، ممکن است با برداشت‌های نادرست همراه شود و از مسیر اصیل خود فاصله بگیرد. این گزارش، به بررسی مهم‌ترین آسیب‌های فرهنگ انتظار در جامعه امروز و راه‌های مقابله با آن می‌پردازد.

آیا جهانِ امروز، آینه‌ی آخرالزمان است؟ 26 تیر 1405
نشانه‌های ظهور؛ از پرسش‌های همیشگی تا پاسخِ روشنِ معارفِ شیعه

آیا جهانِ امروز، آینه‌ی آخرالزمان است؟

با بروز هر بحران جهانی، جنگ، بیماری یا تحول بزرگ، این پرسش دوباره بر سر زبان‌ها می‌افتد که آیا این رخدادها از نشانه‌های ظهور هستند؟ پاسخِ معارفِ شیعه به این پرسش، پاسخِ همراه با «دقت»، «احتیاط» و «پرهیز از شتاب‌زدگی» است. این گزارش، با نگاهی به متونِ معتبرِ دینی و رویکردِ عالمانِ شیعه، به واکاویِ این موضوع می‌پردازد.

از هراس از عدالت تا ناسازگاری با مسئولیت‌پذیری 26 تیر 1405
چرا برخی جریان‌ها با گسترش فرهنگ انتظار مخالفت می‌کنند؟

از هراس از عدالت تا ناسازگاری با مسئولیت‌پذیری

در اندیشه شیعه، فرهنگ انتظار، تنها اعتقاد به آینده‌ای موعود نیست، بلکه مجموعه‌ای از باورها و ارزش‌ها مانند «امید»، «عدالت‌خواهی»، «مسئولیت‌پذیری»، «خودسازی» و «پایبندی به اخلاق» را در بر می‌گیرد. از این رو، هرگاه این فرهنگ به درستی تبیین شود، می‌تواند بر نگرش فردی و اجتماعی انسان‌ها اثر بگذارد. به همین دلیل، در طول تاریخ، گاه برخی جریان‌های فکری یا صاحبان قدرت با برخی ابعاد این فرهنگ همسو نبوده‌اند یا با آن مخالفت کرده‌اند. این گزارش، به بررسی ریشه‌ها و دلایل این مخالفت‌ها و راه‌های مقابله با آن می‌پردازد.

جامعه‌ای که منتظر است، جامعه‌ای است که می‌سازد 26 تیر 1405
انتظار و مسئولیت اجتماعی مؤمنان

جامعه‌ای که منتظر است، جامعه‌ای است که می‌سازد

در فرهنگ شیعه، انتظار فرج تنها یک باور قلبی یا آرزویی برای آینده نیست، بلکه مسئولیتی مستمر برای ساختن فرد و جامعه است. منتظر واقعی، کسی نیست که تنها چشم به آینده بدوزد، بلکه انسانی است که با الهام از آموزه‌های قرآن و اهل‌بیت(ع)، می‌کوشد در هر زمان و هر شرایطی، سهم خود را در گسترش عدالت، اخلاق، آگاهی و خدمت به مردم ایفا کند. از همین رو، انتظار را می‌توان یکی از مسئولیت‌آفرین‌ترین مفاهیم دینی دانست.