شنبه, ۷ شهریور , ۱۴۰۵
  • ذخیره‌ای راهبردی از منظر رهبر انقلاب که دشمن از آن می‌ترسد 04 شهریور 1405

    وقتی ملت متحد می‌شود
    ذخیره‌ای راهبردی از منظر رهبر انقلاب که دشمن از آن می‌ترسد

    تاریخ ملت‌ها را فقط جنگ‌ها، قراردادها و تصمیم‌های سیاسی نمی‌سازند؛ گاهی آنچه سرنوشت یک کشور یا حتی یک منطقه را تغییر می‌دهد، لحظه‌ای است که مردم تصمیم می‌گیرند اختلافات خود را کنار بگذارند و درباره یک مسئله بزرگ، یک اراده مشترک پیدا کنند. در منظومه فکری رهبر شهید انقلاب اسلامی، «وحدت» دقیقاً در چنین نقطه‌ای معنا پیدا می‌کند: تبدیل اراده‌های پراکنده به یک قدرت جمعی. این گزارش، نگاهی است به این مفهوم راهبردی و نقش آن در مقابله با تهدیدات، از جنگ روانی تا شکاف‌افکنی و عملیات رسانه‌ای.

بازخوانی اندیشه وحدت‌محور رهبر شهید انقلاب اسلامی 30 تیر 1405
وحدت؛ ستون خیمه اقتدار ایران در مکتب رهبر شهید

بازخوانی اندیشه وحدت‌محور رهبر شهید انقلاب اسلامی

در روزگاری که دشمنان جمهوری اسلامی ایران بیش از هر زمان دیگری بر شکاف‌آفرینی، دوقطبی‌سازی و جنگ شناختی سرمایه‌گذاری کرده‌اند، بازخوانی اندیشه‌های رهبر شهید انقلاب اسلامی درباره «وحدت» نه یک مرور تاریخی، که یک ضرورت راهبردی است. در منظومه فکری ایشان، وحدت هرگز یک تاکتیک مقطعی برای عبور از بحران‌ها نبود؛ بلکه اصلی ثابت، برگرفته از قرآن کریم و ضامن اقتدار امت اسلامی و ملت ایران به شمار می‌رفت.

میراث رهبر شهید برای عبور از بحران‌ها 29 تیر 1405
وحدت، نه یک تاکتیک که یک اصل قرآنی و راهبرد تمدنی

میراث رهبر شهید برای عبور از بحران‌ها

در میانه جنگ‌های ترکیبی، عملیات روانی و تلاش مستمر دشمن برای ایجاد شکاف در جامعه ایرانی، بازخوانی اندیشه‌های رهبر شهید انقلاب اسلامی درباره «وحدت» ضرورتی فراتر از یک مناسبت سیاسی است. اگر بخواهیم تنها یک کلیدواژه را از منظومه فکری ایشان برای عبور از بحران‌های امروز انتخاب کنیم، بی‌تردید آن کلیدواژه «وحدت» خواهد بود؛ وحدتی که نه یک شعار سیاسی، بلکه یک اصل قرآنی، یک ضرورت ملی و یک راهبرد تمدنی برای ساختن ایران و امت اسلامی است.

چرا «وحدت» مهم‌ترین راهبرد رهبر شهید انقلاب اسلامی برای آینده جهان بود؟ 29 تیر 1405
از تهران تا غزه

چرا «وحدت» مهم‌ترین راهبرد رهبر شهید انقلاب اسلامی برای آینده جهان بود؟

اگر قرار باشد تنها یک مفهوم را به عنوان ستون فقرات اندیشه سیاسی و تمدنی رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای(ره) معرفی کنیم، بی‌تردید آن مفهوم «وحدت» است. اما وحدت در منظومه فکری ایشان، نه یک توصیه اخلاقی برای کاهش اختلافات داخلی و نه صرفاً یک شعار مناسبتی در هفته وحدت، بلکه راهبردی برای تغییر موازنه قدرت در جهان بود. از نگاه ایشان، آینده جهان اسلام و حتی نظم آینده بین‌الملل، بیش از هر عامل دیگری به میزان همگرایی ملت‌ها، دولت‌های اسلامی و جریان‌های آزادی‌خواه وابسته است.

نبرد استقلال و ابرقدرتی 28 تیر 1405
از قطعنامه ۵۹۸ تا جنگ هرمز

نبرد استقلال و ابرقدرتی

تیرماه ۱۳۶۷، آخرین ماهِ جنگِ تحمیلی. آمریکا با ناوگانِ عظیمِ خود، در خلیج فارس مستقر شد و با سرنگونیِ هواپیمای مسافربریِ ایران، اوجِ جنایتِ خود را به نمایش گذاشت. محسن رضایی، فرماندهٔ وقتِ سپاه، در نامه‌ای مشهور، به صراحت اعلام کرد که ایران «توانِ مقابله با آمریکا در خلیج فارس را ندارد». ۳۷ سال بعد، دقیقاً در همان نقطه، اما در تیرماه ۱۴۰۵، آمریکا با تکنولوژیِ بسیار پیشرفته‌تر، در باز کردنِ یک تنگهٔ ۳۰ کیلومتری، ناتوان مانده است. این، روایتِ دگردیسیِ یک قدرت است؛ از «ناتوانی در خلیج فارس» تا «قدرت جنگ در وسعتِ غرب آسیا».

از «سرمایه‌گذاری برای تولید» تا هشدار «جنگ منطقه‌ای» 27 تیر 1405
بازخوانی کلان‌اندیشه‌های قائد شهید در آخرین سال رهبری

از «سرمایه‌گذاری برای تولید» تا هشدار «جنگ منطقه‌ای»

سال ۱۴۰۴، آخرین سال حیات پربرکت «قائد شهید امت»، در تاریخ انقلاب اسلامی به عنوان نقطه‌ای عطف، ثبت خواهد شد. سالی که با شعار «سرمایه‌گذاری برای تولید» آغاز شد، در بحبوحه جنگ ۱۲ روزه و چهل‌روزه، فتنه‌های داخلی و تهدیدات خارجی، به «وصیت‌نامه‌ای راهبردی» برای یک ملت بدل گشت. در این سال، رهبر شهید، در هر نوبت، با بیاناتی صریح، هوشمندانه و راهبردی، نه تنها مواضع نظام را در برابر تهدیدات فزاینده تبیین کرد، بلکه نقشه راه آینده‌ی ملت ایران را نیز ترسیم نمود. مرور کلان این بیانات، نشان می‌دهد که آخرین سال رهبری ایشان، چگونه از «اقتصاد» و «وحدت» تا «هشیاری در برابر فتنه» و «هشدار به دشمن» را در بر می‌گیرد.

اراده یک ملت پلی نیست که با بمب و موشک فرو بریزد 27 تیر 1405
واکاوی جنایت آمریکا علیه زیرساخت‌های کشور در گفت‌وگو با دکتر عباس احدی

اراده یک ملت پلی نیست که با بمب و موشک فرو بریزد

سلسله حملات اخیر دشمن به زیرساخت‌های جنوب کشور از پل‌ها و شبکه ریلی گرفته تا برج مراقبت و تأسیسات برق، نه یک حادثه منفصل، که برگ تازه‌ای از کتاب قطور دشمنی استکبار با اصل «پیشرفت» و «ثبات» ایران است. پرسش اساسی افکار عمومی این است که آیا این تحرکات نشانه اوج‌گیری توان دشمن است یا نمودار استیصال او در میدان‌های دیگر؟ آیا راهبرد جنگ زیرساختی می‌تواند اراده یک ملت زنده و بیدار را به زانو درآورد؟ برای تبیین ابعاد این نبرد پنهان و آشکار، با دکتر عباس احدی، تحلیلگر ارشد مسائل راهبردی و دفاعی، عضو پیشین کمیسیون مطالعات و کمیته فقهی و حقوقی مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضو پژوهشکده مدیریت راهبردی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی به گفت‌وگو نشستیم که پیشنهاد می‌کنیم این مصاحبه خواندنی را از دست ندهید.

روایتی از جانفدایی ملت که قرن‌هاست تکرار می‌شود 27 تیر 1405
از رئیس‌علی دلواری تا جنوب ایران

روایتی از جانفدایی ملت که قرن‌هاست تکرار می‌شود

تاریخ، هیچ‌گاه ملتی را به این وسعت، در یک صف، برای دفاع از خاک خویش به صحنه ندیده است. ۳۱ میلیون و ۵۰۰ هزار «جانفدا»، نه یک آمار، که فریادی است از اعماق تاریخ؛ فریادی که از دلِ کویرها و کوه‌ها، از جنوب و شمال و غرب و شرق، یک‌صدا برمی‌خیزد و به دشمن می‌گوید: «ما همان ملتی هستیم که قرن‌هاست، جان را نذرِ این خاک کرده‌ایم». پویشِ «جانفدا»، بزرگ‌ترین لشکرِ مردمیِ جهان را رقم زد؛ لشکری که پیش از آنکه دشمن پا به خاکِ ایران بگذارد، در میدانِ حضور، صف‌آرایی کرده است.

نقش تمدنی مناطق ایران در میدان نبرد 27 تیر 1405
به حال جنوب ایران غبطه بخورید

نقش تمدنی مناطق ایران در میدان نبرد

در جنگی که دشمن برای تضعیف و تجزیه ایرانِ واحد به راه انداخته، جغرافیای مقاومت، نه در یک نقطه، که در تمامیِ پهنه‌ی این سرزمین گسترده است. اما اینک، در روزهای آغازینِ دورِ جدیدِ درگیری‌ها، مناطق جنوبِ کشور فرصتِ تازه‌ای برای درخششِ تاریخی یافته‌اند. این درخشش، نه یک پدیده‌ی محلی، که حلقه‌ای از یک زنجیره‌ی سراسریِ مقاومت است که در آن، هر منطقه، متناسب با نقش خود، سهمی در یکپارچگیِ ایران ایفا می‌کند. حال که دشمن در پیِ آن است که از «تفاوت»، «شکاف» بسازد، پاسخِ ایران، «هم‌زمانیِ حضور در همه‌ی جبهه‌ها» و «وحدتِ جغرافیایی» در دفاع است.

معادله طلایی ایستادگی در برابر قلدری جهانی 27 تیر 1405
تکبر در برابر متکبر

معادله طلایی ایستادگی در برابر قلدری جهانی

«در برابر متکبر، تکبر کن.» این جمله، نه یک شعار انقلابی، که عصاره منطق قرآنی و فلسفه سیاسی مقاومت است؛ منطقی که می‌گوید در برابر زورگویی، نه با التماس، که با صلابت باید پاسخ داد. در نظام هستی، متکبر جز زبان زور چیزی نمی‌فهمد و تنها «ایستادگی» است که می‌تواند او را از ادامه مسیر سلطه بازدارد. این قانون، در روابط فردی و نیز در مناسبات پیچیده بین‌المللی، به یک اندازه صادق است. گزارش پیش‌رو، تلاش دارد تا این اصل راهبردی را در بستر سیاست خارجی ایران و مواجهه با استکبار جهانی، واکاوی کند.