مدیریت تنگه هرمز هرگز به عقب بازنمیگردد
جنگ ۴۰ روزه با تمام فراز و فرودهایش، یک واقعیت انکارناپذیر را برای همه بازیگران منطقهای و فرامنطقهای به اثبات رساند: تنگه هرمز، دیگر تنها یک گذرگاه دریایی نیست؛ بلکه یکی از مهمترین مؤلفههای قدرت ملی و بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران است. در گفتوگو با محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح(عج)، از ابعاد راهبردی این تحول و چرایی غیرقابلبازگشت بودن آن پرسیدیم.
بازتاب و روندهای برجسته سیاسی، دیپلماتیک، امنیتی، اقتصادی و رسانهای کشور در ۶ تیر ۱۴۰۵
در رصد روزانه فضای مجازی، «تنشزایی پیرامون نقش مداحان و تبدیل آنان به بازیگران سیاسی، تشدید شکاف درونجریانی بر سر توافق و نسبت آن با رهبری، بازنمایی حمله تروریستی بانه بهعنوان تداوم تهدیدات امنیتی، سیاسیسازی مناسک محرم با انطباق مفاهیم کربلا بر اعتراضات دیماه، و مناقشهسازی پیرامون نحوه آزادسازی داراییهای بلوکهشده» به محور اصلی روایتهای سیاسی و امنیتی تبدیل شده است. همزمان، واکنشها به پاسخ ایران به تجاوز آمریکا، افزایش اختلافات در مواجهه دولت و سپاه، تخطئه پایبندی واشنگتن به تعهدات، و برجستهسازی اعتراضات لبنان علیه توافقات، فضای مجازی را تحت تأثیر قرار داده است.
از رکورد تولید برق تا گشایش گمرک ریلی در مرز پاکستان
در روزهایی که رسانههای معاند به دنبال القای ناامیدی هستند، چهار خبر خوش از گوشه و کنار ایران اسلامی، روایتگر حرکت پرشتاب کشور در مسیر پیشرفت و خدمترسانی است. از ثبت رکورد ۱۰ ساله تولید برق در کرمانشاه تا حضور ۱۱ دانشگاه ایران در جمع برترینهای جهان و از گشایش گمرک ریلی در مرز پاکستان تا آمادهباش گسترده هلالاحمر برای مراسم تشییع و اربعین، همگی نشان از عزم راسخ برای ساختن فردایی بهتر دارد.
بازتاب و روندهای برجسته انرژی، اقتصادی، بانکی و منطقهای کشور در ۶ تیر ۱۴۰۵
در رصد روزانه فضای مجازی، «نصب بزرگترین سکوی نفتی خلیجفارس در شرایط جنگی با افزایش ۳۵ هزار بشکهای تولید، معافیت ۶۰ روزه فروش نفت و امکان انتقال پول از طریق سیستم بانکی بینالملل، هشدار سپاه درباره تردد بدون هماهنگی در تنگه هرمز و افزایش ۲.۶۸ دلاری قیمت نفت، توقف تخلیه کشتیهای سرگردان پس از اخطار ایران، اختلال خدمات کارتمحور بانکها و کرک اسپرد ترامپ» به محور اصلی روایتهای اقتصادی و انرژی تبدیل شده است. اظهارات اخیر اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، نیز پرده از چهار حقیقت راهبردی در رویکرد واشنگتن به ایران برداشته است.
وقتی ایمان به ظهور، به میدان دفاع از مظلوم گره میخورد
شهید سید حسن نصرالله، دبیرکل فقید حزبالله لبنان، فرهنگ انتظار را نه دست روی دست گذاشتن، که مکتبی برای امید، عزت و مسئولیتپذیری میدانست. او که ایمان به حضرت ولیعصر(عج) را بزرگترین سرمایه معنوی ملتهای مسلمان در برابر ظلم و استکبار میخواند، مقاومت را نه یک راهبرد سیاسی، که بخشی از آمادگی برای ظهور و وظیفهای دینی در مسیر تحقق وعده الهی تفسیر میکرد.
انتظار، مدینه فاضله و تحقق حاکمیت انسان کامل
ابونصر فارابی، بنیانگذار فلسفه سیاسی در جهان اسلام، نخستین فیلسوفی بود که با روش عقلی به تبیین ضرورت وجود «رئیس اول» و جانشین او (امام) در مدینه فاضله پرداخت. او که دغدغه اصلیاش پیوند دین و فلسفه بود، در اندیشه خود، تصویری عمیق از حاکمیت انسان کامل ترسیم کرد؛ حاکمیتی که در آن، سعادت حقیقی انسان در گرو اتصال به عقل فعال و تحقق مدینهای آرمانی است. از این منظر، فرج در نگاه فارابی، نه یک رویدادِ ناگهانی، که غایتِ حرکت تکاملی جامعه بشری به سوی کمال و تحقق حاکمیتِ انسان کامل است.
شهید دکتر مصباحالهدی باقری کنی
در نخستین ساعات جنگ رمضان، هنگامی که رژیمهای آمریکا و صهیونیستی بیت رهبر شهید انقلاب را هدف قرار دادند، دکتر مصباحالهدی باقری کنی، استاد دانشگاه و موسس مرکز رشد دانشگاه امام صادق(ع)، در کنار همسر و دیگر اعضای خانواده به فیض شهادت نائل آمد. او که عمر خود را وقف تربیت نسل جوان و تحول نظام آموزشی کشور کرده بود، با شهادتش، نام خود را در شمار معلمان و مجاهدان ماندگار انقلاب اسلامی ثبت کرد.
وقتی تفسیر شخصی از قرآن در برابر ولایت فقیه میایستد
در روزهایی که گفتمان وفاق و همصدایی در رأس برنامههای دولت قرار دارد، یک پرسش اساسی در فضای سیاسی کشور مطرح شده است: اگر هر مسئولی به برداشت و فهم خود از کتاب الله عمل کند، مقام فقاهت و ولایت فقیه چه جایگاهی خواهد داشت؟ این پرسش، بار دیگر مرزهای اختیارات رئیسجمهور در نظام جمهوری اسلامی را به چالش کشیده است.
وقتی تقوا، اخلاص و امید، هندسه انتظار را ترسیم میکند
در تاریخ معاصر تشیع، نام آیتالله سید احمد خوانساری(ره) با زهد، تقوا و سادهزیستی گره خورده است. اما آنچه این مرجع بزرگ را در میان مؤمنان ماندگار کرد، بیش از سخنان پرشمار، سیره عملی و بندگی خالصانهای بود که در آن، مسئله فرج و انتظار، نه یک بحث نظری، که یک حقیقت تربیتی و برنامهای برای حیات مؤمنانه معنا یافت.







































































