به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح المهدی(عج)، سپاه پاسداران یک جریان سیاسی یا حزب نیست که بتوان عملکرد آن را صرفاً در چارچوب رقابتهای جناحی ارزیابی کرد. این نهاد بخشی از ساختار دفاعی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران است که مأموریت اصلی آن، صیانت از انقلاب، امنیت ملی و تمامیت ارضی کشور است. سپاه پاسداران که در ۲ اردیبهشت ۱۳۵۸ بهدستور امام خمینی(ره) تأسیس شد، قدرتمندترین شاخه نیروهای مسلح ایران است و تنها در برابر رهبر پاسخگو است. از همین رو، هرگونه نقد درباره عملکرد فرماندهان و مسئولان آن باید مبتنی بر اطلاعات دقیق، منصفانه و با رعایت مصالح ملی باشد؛ نه آنکه در فضای هیجانی و با تکیه بر شایعات و اتهامات اثباتنشده، به ابزاری برای بیاعتمادسازی عمومی تبدیل شود.
جنگ شناختی؛ هدفی فراتر از میدان نبرد
واقعیت آن است که دشمن در جنگهای امروز، تنها به دنبال انهدام تجهیزات و تأسیسات نظامی نیست. یکی از مهمترین اهداف جنگ شناختی، ایجاد تردید در میان مردم نسبت به کارآمدی ساختارهای دفاعی و امنیتی و ضربه زدن به اعتماد عمومی است. نماینده ولیفقیه در سپاه پاسداران نیز با اشاره به ابعاد پیچیده جنگ شناختی دشمن، هشدار داده است که این جنگ، اندیشهها و باورهای مردم را هدف قرار داده است. در چنین شرایطی، انتشار روایتهایی که بدون ارائه سند، فرماندهان نظامی را متهم به تصمیمات پنهانی، اختلافات ساختاری یا نقشآفرینی در پروژههای سیاسی میکند، میتواند ناخواسته به همان هدفی کمک کند که دشمن سالها برای تحقق آن برنامهریزی کرده است.
نقد و تخریب؛ دو راهی که امنیت ملی را تعیین میکند
البته این سخن به معنای مصونیت هیچ فردی از نقد یا ارزیابی نیست. سپاه نیز مانند هر نهاد دیگری باید پاسخگو باشد و عملکرد مسئولان آن میتواند مورد بررسی و نقد قرار گیرد. اما تفاوت بزرگی میان نقدی که با هدف اصلاح و ارتقای عملکرد انجام میشود و تخریبی که اصل اعتماد عمومی به یک نهاد را نشانه میگیرد، وجود دارد. اولی میتواند به تقویت یک سازمان منجر شود و دومی ممکن است سرمایه اجتماعی و قدرت بازدارندگی کشور را هدف قرار دهد.
کارنامه سپاه در چهار دهه گذشته نیز تنها به میدان سیاست محدود نبوده است. از دفاع مقدس تا مقابله با گروههای تروریستی و دفاع از امنیت کشور، فرماندهان و نیروهای این نهاد در مقاطع مختلف هزینههای سنگینی پرداختهاند و شمار زیادی از آنان در راه دفاع از ایران و آرمانهای انقلاب به شهادت رسیدهاند. این سابقه نشان میدهد که ارزیابی سپاه باید با در نظر گرفتن مجموعه مأموریتها و شرایط دشوار امنیتی کشور صورت گیرد، نه بر اساس برشهای مقطعی و روایتهای جناحی.
امروز، انسجام ملی یک ضرورت است
امروز نیز که ایران در معرض فشارهای سیاسی، اقتصادی، امنیتی و نظامی قرار دارد، حفظ انسجام ساختار دفاعی کشور یک ضرورت ملی است. نیروهای مسلح باید بدانند که پشتوانه اجتماعی محکمی دارند و مردم نیز باید اطمینان داشته باشند که نقدهای مطرحشده، از مسیر دلسوزی و اصلاح عبور میکند، نه از مسیر تضعیف امنیت ملی.
مسئله اصلی اینجاست که رقابتهای سیاسی نباید به قیمت تضعیف نهادهای دفاعی کشور تمام شود. جریانهای سیاسی میتوانند با یکدیگر اختلاف نظر داشته باشند، اما امنیت ملی نباید قربانی این اختلافات شود. سپاه پاسداران را میتوان نقد کرد، اما نباید آن را تخریب کرد؛ فرماندهان را میتوان ارزیابی کرد، اما نباید با اتهامات بیسند سرمایه اعتماد عمومی را هدف گرفت. در شرایطی که دشمن به دنبال ایجاد شکاف در داخل و تضعیف قدرت بازدارندگی ایران است، حفظ انسجام ملی و تقویت اقتدار دفاعی کشور، نه یک موضوع جناحی، بلکه ضرورتی فراتر از مرزبندیهای سیاسی است.
جمعبندی؛ امنیت ملی، میدان تسویهحساب سیاسی نیست
امروز بیش از هر زمان دیگری باید میان نقد دلسوزانه و تخریب هدفمند تفاوت قائل شد؛ چرا که امنیت ملی، میدان تسویهحسابهای سیاسی نیست. دشمن در جنگ شناختی از روشهای کنترل معکوس استفاده میکند؛ یعنی کاری را که ما انجام میدهیم، دقیقاً همان چیزی است که دشمن میخواهد. بنابراین، هرگونه رفتار یا گفتاری که به تضعیف سپاه پاسداران، این نهاد انقلابی و مردمی، منجر شود، بیآنکه مدعیانش بدانند، در راستای همان پروژهای حرکت میکند که از سوی اتاقهای فکر دشمن طراحی شده است. حفظ وحدت و پرهیز از دامن زدن به اختلافات، بهترین پاسخ به این جنگ شناختی تمامعرضه است.
