انتظارِ حضرتِ ولی‌عصر(عج) در فرهنگِ شیعه، صرفاً یک علاقهٔ قلبی یا امید به آینده نیست؛ بلکه یک سبکِ زندگی و نوعی موضع‌گیریِ اعتقادی در برابرِ حق و باطل است. کسی که خود را منتظرِ امامِ زمان(عج) می‌داند، باید در زندگیِ فردی و اجتماعیِ خود با مسیرِ ولایت هماهنگ باشد. در اندیشهٔ شیعه، میان «انتظار» و «ولایت‌پذیری» رابطه‌ای عمیق وجود دارد؛ زیرا انتظارِ امام، بدونِ پذیرشِ مفهومِ امامت و ولایت، به یک آرزویِ جدا از عمل تبدیل می‌شود. این گزارش، لایه‌هایِ این پیوندِ ناگسستنی را از منظرِ معرفتِ دینی و مسئولیتِ اجتماعی واکاوی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه ولایت‌پذیری، قطب‌نمایِ مسیرِ انتظار است.

شش ماه از جنگی می‌گذرد که با شعار «پیروزی سریع» بر ایران کلید خورد؛ اما ورق برگشته است. تحلیلگران ارشد غربی، از «فارن‌پالیسی» تا «گاردین»، اذعان دارند که ایران در این جنگ به ابرقدرتی نوظهور تبدیل شده و موازنه قدرت به سمت تهران تغییر کرده است. در این میان، بازگشت ترامپ به «جنگ اقتصادی»، نه از روی قدرت، که از روی ناچاری و کاهش گزینه‌های نظامی رقم خورده است. دکتر عباس احدی، دبیرکل قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی (عج)، در گفت‌وگویی اختصاصی، لایه‌های پنهان این معادله را واکاوی می‌کند؛ از تحلیل «توهم تغییر حکومت» تا قدرتِ گمشده‌ی «خیابان» در برابر فشار اقتصادی.

او ۲۲ سال از عمر خود را در زندان‌های رژیم صهیونیستی گذراند، زبان عبری آموخت، ساختار امنیتی دشمن را شناخت و پس از آزادی، به یکی از اصلی‌ترین تصمیم‌گیران مقاومت فلسطین تبدیل شد. یحیی سنوار، رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس، در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴، در منطقهٔ تل‌السلطانِ رفح، در جریان درگیری مستقیم با نیروهای اسرائیلی به شهادت رسید.

در اندیشهٔ شیعه، «انتظار» یکی از بنیادی‌ترین مفاهیمِ مرتبط با مهدویت است؛ اما انتظار در نگاهِ عالمانِ شیعه، هرگز به معنایِ نشستن و دست‌روی‌دست‌گذاشتن برایِ رسیدنِ یک اتفاقِ بزرگ نیست. علما در طولِ تاریخ، انتظار را مفهومی زنده و پویا دانسته‌اند که با ایمان، معرفت، خودسازی، مسئولیت‌پذیری، عدالت‌خواهی و امید به آینده پیوند خورده است. از همین منظر، منتظرِ واقعی کسی نیست که فقط ظهور را آرزو می‌کند، بلکه کسی است که خود را برایِ روزی آماده می‌سازد که عدالت در گسترهٔ جهان تحقق یابد. این گزارش، لایه‌هایِ تبیینِ عالمانِ شیعه از مفهومِ انتظار را از منظرِ معرفت، خودسازی، مسئولیتِ اجتماعی و پرهیز از آسیب‌هایِ رایج واکاوی می‌کند.

مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) در گزارشی راهبردی، از تغییرات بنیادین در دکترین نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی پرده برداشته است. این گزارش که با استناد به تحولات پس از عملیات «طوفان‌الاقصی» و جنگ ۲۰۲۶ علیه ایران تدوین شده، نشان می‌دهد تل‌آویو در حال گذار از راهبردهای کلاسیک به سمت الگویی جدید است.

«زیبایی» از دیرباز تاکنون، همواره در کانون توجه اندیشه و احساسِ جهانیان بوده است. اما در دورانِ مدرن، با نفوذِ گستردهٔ رسانه‌ها و صنایعِ مد، این مفهوم والا به جلوه‌هایِ صرفاً بصری و مادی فروکاسته شده است. در این میان، پرسشی بنیادین مطرح می‌شود که پاسخِ آن، درکِ تازه‌ای از فلسفهٔ حجاب را ممکن می‌سازد: آیا حجاب محدودیتی برایِ زیبایی است، یا می‌تواند جلوه‌ای دیگر از آن را در مرتبه‌ای والاتر، با محوریتِ اصالت، کرامت و معنویت، به نمایش بگذارد؟ این گزارش، با نگاهی به فرهنگِ ایرانی-اسلامی و شاهنامهٔ فردوسی، در پیِ پاسخ به این پرسش است.

بسته‌شدن تنگه‌ی هرمز در پی جنگ علیه ایران، زنگ‌های خطر را برای بازار نفت به صدا درآورد؛ کارشناسان هشدار دادند قیمت نفت به ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلار در هر بشکه خواهد رسید. اما پنج ماه بعد، نفت به‌دشواری از مرز ۱۰۰ دلار فراتر رفته است. معمای بزرگ این جنگ، پاسخ تازه‌ای دارد؛ پاسخی که نامش چین است. بزرگ‌ترین واردکننده‌ی نفت جهان، واردات خود را به‌ناگاه نصف کرد، اما هیچ‌کس نمی‌داند این کشور چگونه نیازهای انرژی خود را بدون این حجم از نفت تأمین کرده است.

محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی(عج)، امروز در نشست خبری به مناسبت سالروز آغاز امامت حضرت ولی عصر(عج)، ضمن تبریک این عید فرخنده به همه منتظران ظهور، مجموعه‌ای از اقدامات راهبردی فرهنگی این نهاد جهادی را رونمایی کرد. امرایی با تأکید بر رسالت قرارگاه در ترویج فرهنگ ناب مهدوی، از برگزاری نخستین جشنواره ملی انتظار با محوریت امام زمان(عج)، پیشرفت ۲۰ درصدی پروژه دیوارکشی مسجد مقدس جمکران، تولید مستمر محتوای مهدوی و برنامه‌های ویژه ایام عیدانه شروع امامت در منطقه یک شهرداری تهران خبر داد.

بیست‌وهشتم مرداد ۱۴۰۵، تفاهمنامه‌ای پنج‌ساله میان قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح (عج) به فرماندهی سید محسن امرایی و شرکت فراب به مدیریت دکتر خسرو همت‌پور به امضا رسید. این تفاهمنامه که با هدف «خلق ثروت و ایجاد ارزش افزوده» تدوین شده، زمینه همکاری دو نهاد را در حوزه‌های فنی، مهندسی، مالی، اقتصادی و سرمایه‌گذاری در مقابل تهاتر محصولات نفت و پتروشیمی فراهم می‌آورد و بستر اجرای پروژه‌های کلان را در قالب قراردادهای پیشرفته در داخل و خارج از کشور هموار می‌سازد.