وقتی تجربه برجام و مقاومت، دو راه متفاوت پیش روی سیاست خارجی ایران را آشکار می‌کند پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت تشییع و تدفین «آقای شهید ایران» را نمی‌توان صرفاً متنی در رثای یک شهید دانست. این پیام در شرایطی منتشر شد که بار دیگر زمزمه‌هایی درباره ازسرگیری مذاکرات میان ایران و […]

  در اندیشه اسلامی، امید به آینده و پایداری در مسیر حق، دو مفهوم جدا از هم نیستند. انسان مؤمن تنها به آینده‌ای روشن ایمان ندارد، بلکه برای رسیدن به آن آینده، مسئولیت تلاش، صبر و اصلاح را نیز بر عهده می‌گیرد. از این رو، «استقامت» و «انتظار» را می‌توان دو حلقه از یک زنجیره […]

در فرهنگ اسلامی، «انتظار» و «استقامت» دو مفهوم به‌هم‌پیوسته‌اند. انتظار، تنها چشم‌دوختن به آینده نیست و استقامت نیز صرفاً تحمل سختی‌ها به شمار نمی‌رود. هر دو، انسان را به سوی مسئولیت‌پذیری، پایداری بر ارزش‌ها و امید به آینده‌ای روشن فرا می‌خوانند. قرآن کریم بارها مؤمنان را به صبر و استقامت دعوت می‌کند و وعده می‌دهد […]

در دنیای امروز، جنگ‌ها تنها در میدان نبرد تعیین تکلیف نمی‌شوند؛ بلکه بخش مهمی از نتیجه آنها در عرصه روایت‌ها رقم می‌خورد. هر رخداد بزرگ، دو روایت دارد؛ روایتی که دشمن می‌خواهد در ذهن افکار عمومی تثبیت کند و روایتی که حقیقت آن رخداد را بازگو می‌کند. از همین منظر، پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت تشییع و تدفین «آقای شهید ایران» را باید فراتر از یک پیام تسلیت و در قامت یک «روایت‌ساز ملی» تحلیل کرد.

در رصد روزانه فضای مجازی، «تقویت روایت اقتدار ملی با پیوند موفقیت‌های میدانی به اراده سیاسی، هزینه‌نمایی نقض تعهدات آمریکا، برجسته‌سازی گسترش جغرافیای درگیری و فرسایش راهبردی آمریکا در منطقه، تضعیف تصویر امنیت واشنگتن با نمایش آسیب‌پذیری پایگاه‌ها، شکل‌گیری جبهه واحد فشار علیه تهران و مسکو، و تبدیل تشدید قطعی برق به نماد ناکارآمدی اقتصادی» به محور اصلی روایت‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادی تبدیل شده است.

هر بار که فشار خارجی، تحریم یا تنش با آمریکا تشدید می‌شود، یک جریان سیاسیِ خاص در ایران، همان نسخه‌ی آشنا را روی میز می‌گذارد: «مذاکره مستقیم با آمریکا برای کاهش هزینه‌ها». این نسخه که بیش از همه از سوی طیفی از اصلاح‌طلبان تکرار می‌شود، در بزنگاه‌های سیاسی و اقتصادی به‌عنوان راه‌حل اصلی معرفی می‌گردد. اما پیام اخیر رهبر معظم انقلاب در ۱۸ تیر ۱۴۰۵، با تأکید بر «عزت ملی»، «بی‌اعتمادی به دشمن بدعهد» و «تکیه بر توان داخلی»، پاسخ صریحی به این رویکردِ فرسوده داده است؛ رویکردی که مشکلات کشور را به «گره‌گشایی از خارج» پیوند می‌زند و در عمل، چیزی جز وابستگی و خوش‌بینیِ بی‌نتیجه به بار نیاورده است.

تشییع و تدفین پیکر مطهر قائد شهید امت، نه تنها یک حماسه‌ی مردمی، که یک پیروزی راهبردی در جنگ روایت‌ها بود. در بازه‌ای ۱۵ روزه، بیش از ۴.۱ میلیون پست و ۹.۱ میلیارد بازدید در فضای مجازی ثبت شد و تصویری از یک ملتِ متحد، یک نظامِ مقتدر و یک جبههٔ مقاومتِ پایدار را به جهان مخابره کرد. روایت «تشییع به مثابه رفراندوم مشروعیت» با تکیه بر حضور میلیونی و تصاویر هوایی، به گفتمانی غالب تبدیل شد که حتی در سکوهای خارجی نیز نفوذ کرد و پروژه «انزوای ایران» را برای همیشه در هم کوبید.

در تاریخ انقلاب اسلامی، برخی پیام‌ها تنها برای یک مناسبت نوشته نمی‌شوند؛ بلکه به اسناد ماندگار یک مقطع تاریخی تبدیل می‌شوند. پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت تشییع و تدفین «آقای شهید ایران» نیز از همین جنس است. این پیام، ضمن تکریم مقام شهید، تصویری روشن از آینده جبهه مقاومت، نقش مردم در استمرار انقلاب و جایگاه فرهنگ عاشورا در حیات سیاسی جمهوری اسلامی ارائه می‌دهد.

مراسم تشییع و تدفین «آقای شهید ایران» صرفاً آیینی برای بدرقه یک شخصیت برجسته نبود، بلکه به صحنه‌ای برای بازخوانی هویت انقلاب اسلامی و تجدید عهد ملت ایران با آرمان‌های عاشورا تبدیل شد. پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت این مراسم نیز فراتر از یک پیام تسلیت، منشوری راهبردی برای استمرار مسیر مقاومت، حفظ وحدت ملی و تبیین جایگاه شهادت در هندسه فکری انقلاب اسلامی است.