به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح المهدی(عج)، رهبر شهید انقلاب اسلامی همواره تأکید داشتند که هر جا ملت ایران حول محور اسلام، انقلاب و منافع ملی متحد بوده، بزرگترین توطئههای دشمن با شکست مواجه شده است و هر زمان که اختلاف و چنددستگی پدید آمده، دشمن فرصت نفوذ یافته است. از همین رو، وحدت در نگاه ایشان یک توصیه اخلاقی صرف نبود، بلکه یک «راهبرد امنیت ملی» محسوب میشد.
وحدت؛ اصلی قرآنی، نه تاکتیکی مقطعی
رهبر شهید انقلاب اسلامی بارها بر این حقیقت تأکید میکردند که «وحدت… یک تاکتیک نیست، وحدت یک اصلی از اصول اسلام است، وحدت یک امر قرآنی است». ایشان با استناد به آیه شریفه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا»، بر این نکته پای میفشردند که قرآن مؤمنان را نه تنها به اعتصام به حبلالله، که به انجام این اعتصام بهصورت «جمعی» و «همه با هم» فرمان داده است.
از نگاه ایشان، وحدت بهقدری اهمیت دارد که قرآن کریم در سوره حجرات، اگر گروهی از مؤمنان بر دیگری بغی کند، فرمان مقاتله با آن گروه را صادر میکند تا او را به وحدت بازگرداند. این نشان میدهد که وحدت در نگاه ایشان، یک اصل بنیادین و غیرقابلمصالحه است که از متن قرآن و شریعت اسلامی نشأت میگیرد.
«وحدت»؛ استراتژی تمدنی، نه شعار سیاسی
بسیاری از تحلیلگران و اندیشمندان جهان اسلام، «وحدت» را در منظومه فکری رهبر شهید، فراتر از یک رویکرد دیپلماتیک یا مصلحتی دانسته و آن را یک «استراتژی تمدنی» و «فریضهای فراتر از مرزهای جغرافیایی» معرفی کردهاند. ایشان خود در این باره فرمودهاند: «من از قدیم این اعتقاد و تفکر را داشتم و دارم و آن را یک مسألهی استراتژیک میدانم، یک مسألهی تاکتیکی و مصلحتی هم نیست».
ایشان وحدت اسلامی را یک «فریضه شرعی» و «ضرورتی راهبردی و تمدنی» برای امت اسلامی میدانستند، نه صرفاً شعاری سیاسی یا تاکتیکی مقطعی. از نگاه ایشان، دشمنان اسلام، امت اسلامی را بهعنوان یک پیکر واحد هدف قرار میدهند و میان مذاهب مختلف اسلامی تفاوتی قائل نیستند؛ ازاینرو، مقابله با چالشهای سیاسی، امنیتی و فرهنگی، جز با «وحدت» ممکن نیست.
معنای وحدت؛ نه یکسانسازی، که ایستادگی متحدانه
یکی از مهمترین ویژگیهای اندیشه ایشان آن بود که وحدت را به معنای حذف تفاوتها نمیدانستند. ایشان هرگز از مذاهب اسلامی نمیخواستند از اعتقادات خود دست بردارند؛ بلکه تأکید داشتند که «مراد ما از وحدت اسلامی، یکی شدن عقاید و مذاهب اسلامی نیست». بهتعبیر ایشان، «وحدت یعنی عدم تنازع: وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا».
از این منظر، وحدت به معنای «ایستادگی متحدانه در برابر دشمن مشترک» است؛ یعنی همه گروههای اسلامی، با وجود اختلافات فکری و فقهی، در برابر استکبار و صهیونیسم، «شعارهای واحدی بدهد، تبلیغ واحدی بکند و راه واحدی را بپیماید».
وحدت؛ ستون خیمه امنیت ملی
رهبر شهید انقلاب اسلامی بارها بر این حقیقت تأکید کردهاند که «وحدت ملی» و «اتحاد مقدس»، شعاری مقطعی و مناسبتی نیست، بلکه ضرورتی حیاتی برای آینده کشور و رمز بقای انقلاب اسلامی است. ایشان در این باره میفرمایند: «دشمن دو نقطهی اساسی را هدف گرفته: یکی وحدت ملّی، یکی امنیّت ملّی. وحدت ملّی مهم است؛ نگذارید وحدت را به هم بزنند».
از نگاه ایشان، «وحدت یعنی چه؟ یعنی در مسائل اساسی کشور، آنجایی که پای منافع ملّت در میان است، اختلافات مذهبی، اختلافات سیاسی، اختلافات گروهی، اختلافات قومی باید به کنار گذاشته بشود، همه باید در کنار هم باشند». ایشان تأکید میکردند که «رقابتهای داخلی به جای خودش محفوظ، امّا همه باید با هم باشند، همراه باشند» و «در مقابله و مواجهه با مخالفین کشور، مخالفین جمهوری اسلامی، مخالفین ملّت ایران، یکسان بِایستند و حرکت کنند».
پروژه دائمی دشمن؛ تفرقه بینداز و حکومت کن
در سوی دیگر این معادله، پروژه دائمی دشمن برای تولید اختلاف قرار دارد. رهبر شهید انقلاب اسلامی بارها هشدار دادند که جنگ امروز، تنها جنگ سلاح نیست؛ جنگ روایتها، جنگ رسانهها و جنگ ادراکهاست. ایشان تأکید میکردند که دشمن «با اتّحاد ملّت ایران مخالف است؛ با یکپارچگی شما مخالف است؛ با یکدست بودن ملّت مخالف است».
ایشان همواره نسبت به پروژههای «اختلافافکنی» هشدار میدادند و تأکید میکردند که «نفرتپراکنی غیر از اختلاف سلیقه است» و «اختلاف فکری، اختلاف سلیقه، اختلاف سیاسی در یک کشور یک امر طبیعی است، امّا نفرتپراکنی غیر از اینها است». ایشان همچنین نسبت به تبدیل اختلافنظر به دشمنی و نزاع هشدار میدادند و تأکید میکردند که «این نباید موجب نفرتپراکنی بشود، نباید افراد را از یکدیگر متنفّر بکند، دشمنِ یکدیگر بکند».
نقش نخبگان، رسانهها و مسئولان در حفظ وحدت
نکته مهم دیگر در منظومه فکری ایشان، نقش نخبگان، رسانهها و مسئولان در حفظ وحدت بود. ایشان بارها هشدار دادند که «خودمان به دست خودمان در وحدت ملّیمان اختلال ایجاد میکنیم» و «همهی ما وظیفه داریم که وحدت ملّی را، اتّحاد مردم را، اتّحاد مردم و مسئولین را حفظ کنیم؛ روزبهروز آن را تقویت کنیم».
ایشان همچنین بر این نکته تأکید داشتند که «در باب منافع ملّی، مسئلهی اتّحاد دلهای مردم است؛ اتّحاد عزمها و ارادههای مردم است» و «سخنان نسنجیده، تهمت، تخریب شخصیتها، دامن زدن به شایعات و ایجاد التهاب در افکار عمومی، هزینهای است که مستقیماً امنیت و اقتدار کشور را هدف قرار میدهد».
وحدت؛ میراث ماندگار برای ایران قوی
در نهایت، میتوان گفت «وحدت» در اندیشه رهبر شهید انقلاب اسلامی، یک توصیه مناسبتی یا شعاری احساسی نبود؛ بلکه ستون خیمه امنیت ملی، رمز اقتدار جمهوری اسلامی و مهمترین مانع در برابر پروژه «ایرانِ چندپاره» بود. همانگونه که ایشان تأکید داشتند: «عزیزان من! ما با اتّحاد و با ید واحده بودن مبارزه کردیم، با ید واحده بودن پیروز شدیم، با ید واحده بودن تا حالا ادامه دادهایم، باید بعد از این هم با ید واحده بودن حرکت کنیم».
امروز که دشمن همچنان بر طبل اختلاف میکوبد، بازگشت به این میراث راهبردی، بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. ملتی که وحدت خود را حفظ کند، نه تنها از توفانهای سیاسی و امنیتی عبور خواهد کرد، بلکه خواهد توانست مسیر پیشرفت، عزت و تمدنسازی را نیز با قدرت ادامه دهد.
