مسئول قرارگاه سادات در گفت‌وگویی اختصاصی هشدار داد که خاموشی انگیزه‌های شهدا بزرگترین تهدید امروز انقلاب اسلامی است و تأکید کرد این هشدار رهبر انقلاب نباید به شعارهای سطحی تقلیل یابد، بلکه وظیفه‌ای جدی برای دستگاه‌های فرهنگی و آموزشی است تا آرمان‌ها و روحیه جهادی شهدا را در جامعه زنده نگه دارند.

در دیدار فرمانده قرارگاه اباصالح المهدی(عج) با تولیت مسجد جمکران، بر توسعه همکاری‌های مشترک برای ترویج معارف مهدوی و تقویت جایگاه جهانی مسجد جمکران تأکید شد.

شهید فریدون عباسی از چهره‌های کم‌نظیر جمهوری اسلامی ایران بود که نامش با علم، تعهد انقلابی و ایستادگی در برابر دشمنان این ملت گره خورده است. او از جمله دانشمندان و مدیرانی بود که سال‌ها در خط مقدم نبرد پنهان و آشکار با نظام سلطه ایستاد؛ نبردی که نه‌تنها در میدان نظامی، بلکه در عرصه علم، فناوری و امنیت ملی جریان داشت. شهادت او در جریان جنگ دوازده‌روزه، نقطه اوج مسیری بود که از ایمان آغاز شد و به ایثار جان انجامید؛ مسیری که عباسی آگاهانه و با بصیرت انتخاب کرده بود.

طرح این پرسش که آیا امام زمان(عج) با «دینی تازه» ظهور می‌کند، ریشه در برداشت نادرست از برخی روایات دارد؛ در حالی‌ که بررسی دقیق متون دینی نشان می‌دهد «امر نو» در عصر ظهور، نه تغییر شریعت اسلام، بلکه تحقق کامل همان دین فطری و اجرای عدل الهی در دوره‌ای است که عقل بشر به بالاترین سطح بلوغ خود می‌رسد.

تأکید رهبر معظم انقلاب اسلامی بر ظرفیت الگوساز استان البرز، یک هشدار جدی و در عین حال فرصتی تاریخی برای مدیران این استان است؛ فرصتی که بی‌توجهی به آن، هزینه‌ای فراتر از مرزهای البرز خواهد داشت.

آدمی گاهی به این فکر می‌افتد که چرا برخی انسان‌ها در میان انبوه صداها، راه درست را تشخیص می‌دهند و برخی دیگر، با وجود همه نشانه‌ها، باز هم در تاریکی قدم می‌زنند. پاسخ این پرسش، در سنت اسلامی، واژه‌ای است که بارها شنیده‌ایم اما کمتر درباره عمق آن تأمل کرده‌ایم: بصیرت.

پروژه عظیم صحن و شبستان حضرت زهرا(س) در جوار حرم مطهر امام علی(ع)، با همت مهندسان، هنرمندان و کارگران ایرانی و با اتکا به نذورات مردمی، پس از بیش از یک دهه تلاش مستمر به ثمر نشست؛ طرحی کم‌نظیر که نه‌تنها سومین پروژه بزرگ معماری جهان اسلام به‌شمار می‌رود، بلکه جلوه‌ای ماندگار از پیوند ایمان، هنر ایرانی–اسلامی و خدمت بی‌منت به زائران اهل‌بیت(ع) را به نمایش گذاشته است.

در بسیاری از سازمان‌ها هنوز تصمیم‌گیری در اتاق‌های بسته و در حلقه‌ای محدود از مدیران ارشد انجام می‌شود؛ رویکردی که زمانی نشانه انسجام و سرعت تلقی می‌شد، اما امروز در برابر پیچیدگی مسائل، تنوع تجربه‌های انسانی و سرعت تغییرات محیطی، بیش از هر زمان دیگری ناکارآمد به نظر می‌رسد. فاصله گرفتن تصمیم‌ها از واقعیت‌های عملیاتی، نادیده گرفتن دانش پنهان کارکنان و محدودیت شناختی تصمیم‌گیران فردی، سازمان‌ها را ناگزیر کرده است تا از منطق قدیمی تصمیم‌سازی عبور کنند و به سوی الگوی خرد جمعی حرکت کنند.

در هفته‌های میانی آبان تا واپسین روزهای آذر ۱۴۰۴، اقتصاد ایران تنها با تحولات معمول روبه‌رو نبود؛ موجی از برداشت‌ها، شایعات و تحلیل‌های شتاب‌زده در شبکه‌های اجتماعی شکل گرفت که هر روز بر اضطراب عمومی افزود و گاه یک جمله کوتاه بیش از یک تصمیم رسمی بر قیمت‌ها اثر گذاشت. اظهارنظرهای رسمی برخی مسئولان نیز همین فضا را حساس‌تر کرد و بر ناپایداری انتظارات افزود. این گزارش بازخوانی دوره‌ای است که در آن، پیام‌ها و روایت‌های رسانه‌ای جلوتر از واقعیت حرکت کردند و خود به بخشی از بحران بدل شدند.