از عدالت نظری تا عدالت قابل مشاهده مستضعفین در مکتب انقلاب
وقتی ملت متحد میشود ذخیرهای راهبردی از منظر رهبر انقلاب که دشمن از آن میترسد
اربعین ۱۴۰۵؛ نمایش وحدتی که مرزهای استکبار را عقب میراند
کربلا، نجف، مسیرهای منتهی به حرم اباعبدالله (ع) - این روزها، نه یک آیین مذهبی ساده، که تصویری تمامعیار از «قدرت مردمی» در جهان اسلام رقم خورده است. میلیونها دلی که از ایران، عراق، پاکستان، هند و حتی کشورهای دورتر، خود را به این راهپیمایی بینظیر رساندهاند، روایتی تازه از یک امت زنده و پویا را به نمایش میگذارند؛ امتی که سرمایه اصلی خود را نه در زر و زور، بلکه در ایمان، محبت و پیوندهای عمیق انسانی جستوجو میکند. گزارشی از عمق این همایش عظیم که در آن، «دشمنیِ استکبار» با «همدلیِ حسینی» پاسخ داده میشود.
پیکر شهید خلبان مجید کاظمی پس از شش ماه به وطن بازگشت
یازدهم اسفند ۱۴۰۴، آسمان خلیج فارس شاهد یکی از متهورانهترین عملیاتهای تاریخ نیروی هوایی ایران بود. دو عقاب آهنین از پایگاه شهید دوران شیراز برخاستند تا پاسخی کوبنده به تجاوز وحشیانه دشمن بدهند. امیر سرتیپ دوم خلبان مجید کاظمی و همرزمانش، با عبور از سد رادارهای پیشرفته دشمن، ضربتی کاری بر پیکر پایگاه راهبردی «العدید» در قطر وارد کردند و نام خود را در زمره اسطورههای آسمان ایران ثبت نمودند. اما در بازگشت، آتش پدافند دشمن، این عقابهای آسمان را در هم کوبید. شش ماه گذشت. شش ماه چشمبهراهی، شش ماه انتظار و دعا. و سرانجام، امروز، پیکر مطهر این قهرمان بیباک، پس از شش ماه، به آغوش میهن بازگشت.
اربعین ۱۴۰۵؛ حماسهای به نیابت از قائد شهید
اربعین امسال، با همه اربعینهای پیشین تفاوت دارد. تفاوتهایی که نه فقط در تعداد زائران، که در عمق نیتها و گستره احساسات نمایان شده است. امسال، پای پیادهروی اربعین، بوی تازهای دارد؛ بوی «به نیابت از تو»... بوی دلتنگی برای پدری که رفت، اما راهش ماند. در این حماسه عظیم، زائران حسینی(ع)، با گامهای خود، عهدی دوباره با آرمانهای قائد شهید امت میبندند و عشق به اباعبدالله(ع) را با ارادت به «آقای شهید ایران» در هم میآمیزند.
از «الگوی سوم» تا «مدیر خانه و جامعه»
در روزگاری که جریانهای رسانهای جهانی، زن را میان دوگانههای «سنت یا مدرنیته» و «خانه یا جامعه» گرفتار کردهاند، بازخوانی اندیشه رهبر شهید انقلاب اسلامی، تصویری متفاوت، جامع و تمدنساز از جایگاه زن مسلمان ارائه میدهد. نگاهی که در آن، زن نه موجودی درجه دوم است و نه ابزاری برای مصرفگرایی و نمایش؛ بلکه انسانی کامل، دارای کرامت ذاتی و یکی از مهمترین ارکان ساخت جامعه اسلامی و تمدن نوین اسلامی است.
پنج جمله ماندگار قائد شهید امت از عدالت به عنوان هدف و مسیر انقلاب اسلامی
در میان انبوه سخنرانیها و بیانات رهبر شهید انقلاب اسلامی، «عدالتخواهی» یکی از محورهای پربسامد و راهبردی است که همواره به عنوان «هدف اولیه تشکیل نظام اسلامی» و «آرمان اساسی انقلاب» معرفی شده است. از اقتصاد تا قضاوت، از قانونگذاری تا اجرا، عدالت در منظومه فکری ایشان، نه یک شعار، که «مبنای عمل» و «ضابطه سنجش» کارگزاران نظام بوده است. در شرایطی که امروز برخی از عدالت به عنوان یک «واقعیت دستیافتنی» و برخی به عنوان یک «آرمان دستنیافتنی» یاد میکنند، بازخوانی بیانات رهبر شهید در این باره، چراغ راهی است برای سیاستگذاران و افکار عمومی. این گزارش، مروری است بر پنج جمله کلیدی از بیانات ایشان درباره عدالتخواهی و نگاهی تحلیلی بر ابعاد آن.
پنج جمله ماندگار و پنج روایت تحلیلی از جایگاه زن در منظومه فکری آیتالله خامنهای(ره)
در میان انبوه سخنرانیها و پیامهای رهبر شهید انقلاب اسلامی، یکی از محورهای پربسامد و عمیق، نگاه ایشان به «زن» و «جایگاه او در جامعه اسلامی» است. نگاهی که در آن، زن نه در حاشیه، که در متن و نه در انفعال، که در اوج نقشآفرینی قرار دارد. در سالهای اخیر، با گسترش گفتمانهای مختلف درباره هویت و حقوق زنان در ایران و جهان، بازخوانی بیانات رهبر شهید درباره این موضوع، بیش از هر زمان دیگری ضرورت یافته است. این گزارش، به مرور پنج جمله ماندگار از بیانات ایشان و پنج روایت تحلیلی برگرفته از منظومه فکری آن شهید والامقام میپردازد و جایگاه زنان را در گفتمان انقلاب اسلامی به تصویر میکشد.
وقتی ۷۰ هزار نوجوان برای یک یوتیوبر به پا میخیزند
در روزهایی که بخش بزرگی از افکار عمومی درگیر تحولات امنیتی و نظامی کشور است، پدیدهای به ظاهر ساده اما عمیقاً پیچیده، توانسته است توجه ۵۴ هزار مطلب و ۳۴.۸ میلیون بازدید را در فضای مجازی به خود جلب کند؛ پدیدهای به نام «ایونتهای اینفلوئنسری». ازدحام ۷۰ هزار نفری برای دیدار با یک یوتیوبر در ایرانمال، تا واکنشهای خشمگین به ایونت ورزشی در پارک پردیسان، همگی نشان از یک واقعیت انکارناپذیر دارند: نسل جدید ایران در حال ساختن نظام ارزشی، مناسک و زبانِ همدردیِ خاص خود است.
چرا فرج، پایانِ تاریکی و آغازِ روشنایی است؟
تاریخ بشر، سرشار از فراز و نشیبهایی است که گاه انسان را در برابر پرسشی بزرگ قرار داده است: آیا ظلم و تاریکی سرنوشت نهایی جهان خواهد بود؟ آیا جنگ، بیعدالتی، تبعیض و رنج انسانها پایانی خواهد داشت؟ فرهنگ مهدویت، پاسخی روشن به این پرسشها میدهد: تاریکی هر اندازه طولانی باشد، سرانجام به طلوع خواهد رسید و تاریخ بشر به سوی تحقق عدالت و پیروزی حق حرکت خواهد کرد. این گزارش، روایتی است از این طلوعِ موعود و وظیفهی انسانها در شبِ طولانیِ انتظار.
چرا نام حضرت ولیعصر(عج) همچنان امیدآفرین است؟
در طول تاریخ، انسان همواره در جستوجوی امیدی بوده است که بتواند او را از تاریکی بحرانها عبور دهد و افقی روشن پیش رویش بگشاید. جنگها، ظلمها، شکستها، بیماریها و بحرانهای اجتماعی بارها زندگی بشر را با ناامیدی روبهرو کردهاند؛ اما در فرهنگ شیعه، باور به حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) همچنان یکی از عمیقترین سرچشمههای امید به آینده است. نام امام زمان(عج)، یادآور این حقیقت است که وضعیت موجود، پایان تاریخ نیست و آینده میتواند بر پایه عدالت و معنویت شکل بگیرد.








































































