روایتی از هزینههای جنگ که به سفره آمریکاییها رسید بدهی ۴۰ تریلیون دلاری و کاهش ذخایر گازوئیل، ادعای پیروزی ترامپ را زیر سؤال برد
از «فشار حداکثری» تا «فشار داخلی» خاورمیانه دیگر زمین بازی کمهزینه آمریکا نیست
از میدان جنگ تا سفرهٔ مردم دکتر عباس احدی: «آمریکا میان دو گزینهٔ شکست اقتصادی و جنگِ بینتیجه سرگردان است»
تولد یک الگوی نوین برای بازسازی پساجنگ
جنگ رمضان نشان داد که برخلاف تمام پیشبینیهای دشمن، جامعه ایران در مواجهه با بحران دچار فروپاشی نشد؛ بلکه شبکههای مردمی و سرمایه اجتماعی در سطح محلهها فعال شدند و بخشی از بار مدیریت بحران را بر دوش گرفتند. امروز، درس اصلی این تجربه، ضرورت بازتعریف بازسازی پساجنگ است؛ بازسازیای که با اشتغال محلی، اقتصاد محلهمحور و نهادهای مشارکتی پیوند بخورد و در آن، دولت از مجری انحصاری به تسهیلگر و تنظیمگر مشارکت مردمی تبدیل شود؛ رویکردی که تابآوری اقتصادی و کیفیت حکمرانی را در دوران پساجنگ تقویت خواهد کرد.
چرا قیمت نفت با واقعیت عرضه همخوانی ندارد؟
در شرایطی که تنگه هرمز به کمتر از ۱۰ درصد ظرفیت عادی خود رسیده، بابالمندب در آستانه بسته شدن قرار دارد، ذخایر استراتژیک آمریکا به پایینترین سطح ۴۰ سال اخیر سقوط کرده و ساختار بازار به «بکواردیشن» بازگشته است، جای تعجب دارد که قیمت نفت WTI همچنان زیر ۸۰ دلار باقی مانده است. آیا این یک «فرصت خریدِ» بینظیر است یا نشانهای از «خطای محاسباتیِ» بزرگتر در بازارهای جهانی؟ این گزارش، نگاهی است به تناقضی که تحلیلگران را به حیرت واداشته است.
بازتاب و روندهای برجسته اقتصادی، انرژی، خودرو، بانکی، کشاورزی و زیرساخت کشور در ۲۸ تیر ۱۴۰۵
در رصد اقتصادی امروز، «افزایش ۲۷ همتی درآمد خودروسازان و جهش قیمت محصولات ایرانخودرو، سایپا و پارسخودرو، کشف قیمت برق تجدیدپذیر در بورس انرژی، صادرات ۶ میلیارد دلاری نفت ایران به چین در یک ماه، آتشسوزی مجدد در تأسیسات نفتی و برقی کویت، تجارت ۱۰ میلیارد دلاری ایران و پاکستان، سهم ۲۷ همتی سلامت از مالیات بر ارزش افزوده، دلار ۱۵۰ هزار تومانی و بازسازی زیرساختهای آسیبدیده هرمزگان» به محور اصلی روایتهای اقتصادی و انرژی تبدیل شده است.
بازتاب و روندهای برجسته اقتصادی، انرژی، بانکی، مالیات، خودرو و حملونقل کشور در ۲۸ تیر ۱۴۰۵
در رصد اقتصادی امروز، «افزایش ۱۲ دلاری قیمت نفت در یک هفته و عبور از ۸۸ دلار، رشد ۳۱ درصدی عوارض واریزی برای توسعه و آبادانی کشور، تخریب کامل نیروگاه شعیبه کویت، بخشودگی ۹۸ درصدی جرایم پایانههای فروشگاهی، بازگشت مسیر ریلی بندرعباس به مدار پس از حمله، افزایش سهم بنادر شمالی در واردات کالاهای اساسی، فروش فوقالعاده وانت سایپا، و مدیریت بازار نفت از دست ترامپ» به محور اصلی روایتهای اقتصادی و انرژی تبدیل شده است.
از «سرمایهگذاری برای تولید» تا هشدار «جنگ منطقهای»
سال ۱۴۰۴، آخرین سال حیات پربرکت «قائد شهید امت»، در تاریخ انقلاب اسلامی به عنوان نقطهای عطف، ثبت خواهد شد. سالی که با شعار «سرمایهگذاری برای تولید» آغاز شد، در بحبوحه جنگ ۱۲ روزه و چهلروزه، فتنههای داخلی و تهدیدات خارجی، به «وصیتنامهای راهبردی» برای یک ملت بدل گشت. در این سال، رهبر شهید، در هر نوبت، با بیاناتی صریح، هوشمندانه و راهبردی، نه تنها مواضع نظام را در برابر تهدیدات فزاینده تبیین کرد، بلکه نقشه راه آیندهی ملت ایران را نیز ترسیم نمود. مرور کلان این بیانات، نشان میدهد که آخرین سال رهبری ایشان، چگونه از «اقتصاد» و «وحدت» تا «هشیاری در برابر فتنه» و «هشدار به دشمن» را در بر میگیرد.
اراده یک ملت پلی نیست که با بمب و موشک فرو بریزد
سلسله حملات اخیر دشمن به زیرساختهای جنوب کشور از پلها و شبکه ریلی گرفته تا برج مراقبت و تأسیسات برق، نه یک حادثه منفصل، که برگ تازهای از کتاب قطور دشمنی استکبار با اصل «پیشرفت» و «ثبات» ایران است. پرسش اساسی افکار عمومی این است که آیا این تحرکات نشانه اوجگیری توان دشمن است یا نمودار استیصال او در میدانهای دیگر؟ آیا راهبرد جنگ زیرساختی میتواند اراده یک ملت زنده و بیدار را به زانو درآورد؟ برای تبیین ابعاد این نبرد پنهان و آشکار، با دکتر عباس احدی، تحلیلگر ارشد مسائل راهبردی و دفاعی، عضو پیشین کمیسیون مطالعات و کمیته فقهی و حقوقی مجمع تشخیص مصلحت نظام و عضو پژوهشکده مدیریت راهبردی دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی به گفتوگو نشستیم که پیشنهاد میکنیم این مصاحبه خواندنی را از دست ندهید.
روایتی از ناتوانی دشمن در برابر حاکمیت مقتدر ایران بر هرمز
آنها که در محاسبات خام خود، گمان میکردند با «حفظ آزادی کشتیرانی» میتوانند بر هرمز مسلط شوند، اینک در اقدامی وامانده، به بمباران پلها و جادهها روی آوردهاند. عملیاتهای هوایی شبگذشته علیه زیرساختهای مواصلاتی هرمزگان، پرده از یک نقشهی راهبردی برمیدارد که در آن، دشمن به جای رویارویی مستقیم با قدرت دریایی ایران، به دنبال «فلج کردن» خطوط تدارکاتی و لجستیکِ پشتیبان این قدرت است. اما آنچه دشمن از آن غافل است، عمق راهبردی و مردمیای است که هر ضربهای بر زیرساخت، تنها بر عزم و ارادهی این ملت برای تداوم حاکمیت خود بر این آبراه حیاتی، خواهد افزود.
بازتاب و روندهای برجسته اقتصادی، انرژی، بانکی، بیمه، مالیات و خودرو کشور در ۲۶ تیر ۱۴۰۵
در رصد اقتصادی امروز، «نفت ۸۳ دلاری در پی محاصره دریایی ایران، افزایش قیمت خودروهای سایپا، ابلاغ لایحه اصلاح قانون مالیاتهای مستقیم برای عدالت مالیاتی، عضویت وزیر اقتصاد در هیئت امنای تأمین اجتماعی، گذار به حسابرسی هوشمند، تأکید بر آزادسازی تدریجی سهام عدالت، تشکیل صندوق بیمه جنگ، و هزینه ۶ میلیارد دلاری افزایش قیمت نفت برای ایرلاین آمریکایی» به محور اصلی روایتهای اقتصادی و انرژی تبدیل شده است.
چرا تنگه هرمز در قلب معادلات امنیتی و مذاکرات منطقهای قرار دارد؟
هرگاه تنش میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده افزایش مییابد، نام یک منطقه بیش از هر نقطه دیگری بر سر زبانها میافتد؛ تنگه هرمز. آبراهی باریک که در نگاه نخست تنها یک مسیر کشتیرانی به نظر میرسد، اما در واقع یکی از مهمترین اهرمهای ژئوپلیتیکی جهان است. اهمیت این تنگه تنها به عبور نفتکشها محدود نمیشود، بلکه به نقطه تلاقی «قدرت»، «امنیت» و «اقتصاد» در منطقه غرب آسیا تبدیل شده است.






































































