به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح المهدی (عج)، روز دوشنبه، ۱۵ تیرماه ۱۴۰۵، تهران شاهد یکی از بزرگترین گردهماییهای انسانیِ تاریخ بود. میلیونها نفر از مردم ایران، با حضور در مراسم تشییع پیکر مطهر قائد شهید امت، حضرت آیتالله سیدعلی خامنهای، و شهدای خانوادهی ایشان، حماسهای آفریدند که نه تنها ایران، که جهان را در بهت و حیرت فروبرد. این حضور عظیم، نه یک رویداد معمولی، که یک «قیامِ تمامعرضه» بود که تمامِ معادلاتِ دشمنان را در هم کوبید.
برای تحلیل ابعاد و پیامدهای این رویدادِ بینظیر و بررسیِ راهِ پیشِ رویِ ملتِ ایران، با محسن امرایی، فرماندهِ قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح المهدی(عج) به گفتوگو نشستهایم.
سؤال: آقای امرایی! مراسم تشییع پانزدهم تیر را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا میتوان آن را یک نقطهی عطفِ تاریخی دانست؟
امرایی: این مراسم، چیزی فراتر از یک تشییعِ معمولی بود. این، اوجِ قلهی «مبعوث شدن» مردم ایران بود. مردم ما از شهادتِ مظلومانهی رهبر حکیم انقلاب اسلامی در نهمِ اسفند، متحوّل شدند. آنها چهار ماه، با خلق حماسههای شبانه در خیابانها و میادین، این بعثتِ تاریخی را به کمال رساندند و در مراسم تشییع، تاجِ این حرکتِ عظیم را بر سرِ خود نهادند. این، یک رفراندومِ بیسابقه برای وفاداری به نظامِ ولایی و ایستادگی بر سرِ آرمانهای انقلاب اسلامی و راهِ امامِ شهید بود. اگر این حماسه را با سایر رویدادهای تاریخیِ مشابه مقایسه کنیم، ابعادِ آن چنان وسیع و بینظیر است که هیچیک از تحلیلهایِ رایج، تواناییِ تبیینِ کاملِ آن را ندارد.
سؤال: آیا این حضورِ عظیم را صرفاً یک وداع میدانید یا مفهومی فراتر از آن در آن نهفته است؟
امرایی: به طور قطع، این حماسهی حضور، نه برای وداع، بلکه برای تجدید میثاق و تحکیمِ پیمان بود. مردم، با این حضورِ عظیم، پیمانی تازه با خدا، با انقلاب و با آرمانهایِ رهبرِ شهید بستند. آنها آمدند تا بگویند که راهِ او را ادامه خواهند داد و این، یک حرکتِ تمدنیِ بزرگ برای آینده را کلید زد. آنچه در این مراسم از حماسه، شور و شعور ظهور کرد، یک امرِ عادی نبود و بدون ارادهی الهی، تحققِ چنین رویدادِ بینظیرِ تاریخی ممکن نبود. این حضور، یک «بسیجِ عمومی» برای ورود به مرحلهای نوین از تاریخِ انقلاب بود.
سؤال: در میان شعارهایِ این مراسم، کدام یک بیش از همه برجسته بود و چه معنایی داشت؟
امرایی: بدون تردید، یکی از مهمترین و اصلیترین خواستههای مردم حاضر در این تشییعِ سرخ، «انتقام خونِ رهبرِ شهید» بود. این مطالبه، نه یک شعارِ عاطفیِ گذرا، که یک ضرورتِ اجتنابناپذیرِ مبتنی بر آموزههای دینی، اصول اخلاقی و انسانی و مقرراتِ حقوقِ بینالملل است. مردم در این مراسم با شعارهای «خونخواهی» و «انتقام»، یکصدا، این خواستهی بهحقِ خود را فریاد زدند. این شعار، نمادِ همبستگیِ عمیقِ مردم با نظام و تأکید بر رویکردِ قاطعانهی جمهوری اسلامی در برابرِ دشمنان بود.
سؤال: به عنوان یک فرمانده، مسئولیتِ نظام و نیروهایِ مسلح در قبال این مطالبهی مردمی را چگونه ارزیابی میکنید؟
امرایی: مسئولیتِ ما سنگین و خطیر است. آمرین و عاملینِ این جنایتِ بزرگ، نباید به آرامش برسند. گرفتنِ انتقام از قاتلانِ امامِ شهید، یک ضرورتِ حیاتی برای تأمینِ منافعِ ملی و در رأسِ آن، امنیتِ ملی است. ما و تمامیِ فعالانِ جبههی مقاومت، وظیفه داریم با برنامهریزیِ دقیق و مؤثر، زمینههایِ اجرایِ عدالت را فراهم کنیم. مردمِ مبعوثشده، از مسئولانِ کشور، یک «برنامهریزی دقیق» برای اجرایِ عدالت و رساندنِ جنایتکاران به سزایِ اعمالشان را مطالبه میکنند. نیروهایِ مسلح نیز در این مسیر، آمادهی هرگونه اقدامِ مقتضی در چارچوبِ تدابیرِ فرماندهیِ کلِّ قوا هستند.
سؤال: با وجودِ تمامِ موانع و تأخیرها، تا چه حد به تحققِ این انتقام خوشبین هستید و چه پیامی برایِ دشمنان دارید؟
امرایی: ترامپ، نتانیاهو و دیگر همراهانِ جنایتکارِ آنان، هرگز نباید به آرامش برسند. این مطالبهی بهحقِ مردم، خوابِ آرام را از تمامِ جانیانِ ستمکار و دخیل در این جنایت خواهد گرفت. گرچه همهی آزادیخواهانِ جهان، خونخواهِ امامِ شهید هستند، اما مسئولیتِ اصلیِ این خونخواهی، بر دوشِ مسئولانِ جمهوری اسلامی و تمامیِ فعالانِ جبههی مقاومت است. روزی این انتقام گرفته خواهد شد و آن روز، دور نخواهد بود. پیامِ ما به دشمنان روشن است: سکونِ امروز، به معنایِ نسیانِ گذشته نیست. کارِ بزرگِ انتقام، در زمانِ خود و با اطمینانِ کامل، رقم خواهد خورد. از آن پس، باید گفت که قاتلانِ رهبر، با آرامش خداحافظی کردهاند؛ آرامشی که دیگر هرگز نصیبِشان نخواهد شد.
