در طول تاریخ، یکی از تلخترین واقعیتهای زندگی بشر، سلطه مستکبران بر ملتها و محرومان بوده است. قدرتهایی که با تکیه بر زور، ثروت، فریب و ابزارهای گوناگون، حقوق ملتها را پایمال کرده و مسیر رشد و تعالی انسانها را با موانع فراوان روبهرو ساختهاند. از فرعونهای عصر پیامبران گرفته تا نظامهای سلطهگر دوران […]
در طول تاریخ، یکی از تلخترین واقعیتهای زندگی بشر، سلطه مستکبران بر ملتها و محرومان بوده است. قدرتهایی که با تکیه بر زور، ثروت، فریب و ابزارهای گوناگون، حقوق ملتها را پایمال کرده و مسیر رشد و تعالی انسانها را با موانع فراوان روبهرو ساختهاند. از فرعونهای عصر پیامبران گرفته تا نظامهای سلطهگر دوران معاصر، همواره جبههای وجود داشته که منافع خود را بر کرامت و حقوق انسانها ترجیح داده است. اما در منطق قرآن و آموزههای مهدوی، این سلطه سرنوشتی دائمی ندارد و آینده جهان به گونهای دیگر رقم خواهد خورد.
اعتقاد به ظهور حضرت مهدی(عج)، در حقیقت اعتقاد به تحقق بزرگترین وعده الهی در تاریخ بشر است؛ وعدهای که بر اساس آن، زمین از عدل و داد پر خواهد شد، همانگونه که از ظلم و ستم پر شده است. ظهور، تنها یک تحول سیاسی یا جابهجایی قدرت میان حکومتها نیست، بلکه دگرگونی عظیمی در ساختار زندگی بشر و پایان دوران سلطه مستکبران بر ملتها خواهد بود.
قرآن کریم بارها از سرنوشت مستکبران و پیروزی نهایی جبهه حق سخن گفته است. خداوند در آیه شریفه «وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ» اراده خود را بر پیشوایی و وراثت مستضعفان اعلام میکند. این آیه، تنها روایت یک واقعه تاریخی نیست، بلکه ترسیمکننده آیندهای است که در آن مستضعفان و حقطلبان جایگاه واقعی خود را خواهند یافت.
فرهنگ مهدویت به انسان میآموزد که قدرتهای ظاهری هرچند بزرگ و شکستناپذیر به نظر برسند، اما در برابر اراده الهی پایدار نخواهند ماند. تاریخ نیز گواه این حقیقت است که بسیاری از حکومتهای ستمگر، با وجود اقتدار ظاهری، سرانجام سقوط کردهاند. ظهور حضرت مهدی(عج)، کاملترین جلوه این سنت الهی خواهد بود؛ روزی که بساط ظلم، تبعیض، استثمار و سلطهگری از سراسر جهان برچیده میشود.
یکی از ویژگیهای مهم حکومت جهانی حضرت مهدی(عج)، برقراری عدالت فراگیر است. در آن دوران، معیار ارزشها نه قدرت و ثروت، بلکه تقوا، شایستگی و حقمداری خواهد بود. ملتهایی که سالها طعم تحقیر، اشغال و ستم را چشیدهاند، به حقوق خود دست خواهند یافت و کرامت انسانی بار دیگر احیا خواهد شد.
اما اعتقاد به پایان سلطه مستکبران در عصر ظهور، به معنای بیتفاوتی در دوران غیبت نیست. منتظران واقعی کسانی هستند که از امروز در برابر ظلم و بیعدالتی سکوت نمیکنند و در حد توان خود برای دفاع از حق و حمایت از مظلومان تلاش میکنند. انتظار، امید به آیندهای روشن همراه با مسئولیت برای ساختن آن آینده است.
از نگاه مهدویت، مبارزه با روحیه استکباری تنها در میدانهای سیاسی و نظامی خلاصه نمیشود. هرگونه خودبرتربینی، زیادهخواهی، تبعیض و پایمال کردن حقوق دیگران، نشانهای از فرهنگ استکبار است که باید با آن مقابله شود. جامعه منتظر، جامعهای است که ارزشهای عدالت، برادری، خدمت و احترام به کرامت انسان را در خود تقویت میکند.
امروز که بسیاری از ملتهای جهان با اشکال مختلف سلطه، تبعیض و فشارهای ظالمانه مواجه هستند، فرهنگ انتظار بیش از هر زمان دیگری پیامآور امید است. امید به روزی که قدرتهای ستمگر نتوانند سرنوشت ملتها را تعیین کنند و انسانها در سایه عدالت و معنویت زندگی کنند.
در یک جمعبندی میتوان گفت که ظهور حضرت مهدی(عج)، پایان سلطه مستکبران و آغاز فصل تازهای از حیات بشری است؛ فصلی که در آن حق بر باطل پیروز میشود، مستضعفان به عزت میرسند و عدالت الهی سراسر جهان را فرا میگیرد. این وعدهای است که خداوند به بندگان خود داده و تحقق آن، امیدی بزرگ برای همه عدالتخواهان جهان است. منتظران واقعی نیز کسانی هستند که از امروز، در مسیر تحقق همین آرمان بزرگ گام برمیدارند و پرچم حقطلبی را بر زمین نمیگذارند.
