شهید سید حسین میررضی؛ فرمانده‌ای که مدیریت را با اخلاص و میدان را با ایمان پیوند زد

روز دوازدهم شهریور، در تقویم رسمی ایران، به نام «روز ملی مبارزه با استعمار انگلیس» ثبت شده است. این روز، یادآور شهادت مردی است که با تکیه بر ایمان و غیرت، در برابر یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های استعماری جهان ایستاد. رئیسعلی دلواری، فرزند جنوبِ ایران، در زمانی که دولت مرکزی از ضعف رنج می‌برد، پرچم دفاع از استقلال کشور را در تنگستان برافراشت و با یارانش، حماسه‌ای آفرید که تا امروز، الهام‌بخش مبارزان راه آزادی است.

یکی از عمیق‌ترین آرزوهای بشر در طول تاریخ، برپایی جهانی بوده است که در آن عدالت جایگزین ظلم، حقیقت جایگزین فریب و کرامت انسان جایگزین سلطه‌گری شود. با وجود پیشرفت‌های شگرف علمی، فناوری و اقتصادی، جهان امروز همچنان با جنگ، تبعیض، فقر، اشغال، استعمار نو، شکاف‌های عمیق طبقاتی و نقض حقوق بسیاری از انسان‌ها روبه‌روست. در این میان، فرهنگ مهدویت، وعده‌ای فراتر از اصلاحات سطحی را به تصویر می‌کشد؛ وعده‌ای که در آن، بنیان‌های ظلم و بی‌عدالتی فرو می‌ریزد و نظامی نوین بر پایه‌ی عدالت، حق و کرامت انسانی استوار می‌شود.

از آغاز خلقت تا امروز، خداوند به انسان وعده داده که ظلم هرچند گسترده، سرنوشت نهایی جهان نیست. این وعده در قرآن، کلام پیامبران و سیره معصومان(ع) بارها تأکید شده و در فرهنگ مهدویت، به اوج خود می‌رسد. وعده‌ای که مؤمنان را قرن‌ها به آینده‌ای روشن امیدوار نگه داشته و نشان داده است که تاریخ، هرگز در بن‌بست ظلم گرفتار نمی‌ماند.

تصاویر ویرانی در غزه، اشک کودکانِ بی‌پناه، آوارگیِ خانواده‌ها در مناطق بحران‌زده، و سکوتِ گاه و بیگاهِ مدعیانِ حقوق بشر، این پرسشِ بزرگ را در برابر افکار عمومی جهان قرار داده است: آیا بشر روزی طعمِ عدالتِ واقعی را خواهد چشید؟ پاسخ به این پرسش، در باورِ مؤمنان به فرهنگ مهدویت، در امیدی نهفته است که افقِ آینده‌ای عادلانه را ترسیم می‌کند؛ آینده‌ای که در آن، کرامتِ انسان، فارغ از هر قومیت، دین و مرزِ جغرافیایی، به رسمیت شناخته می‌شود. از غزه تا یمن، از لبنان تا فلسطین اشغالی، صدایِ تشنه‌گان عدالت، طنین‌انداز است و این فریاد، نویدبخشِ تحققِ وعده‌ای الهی است که در قرآن کریم، «وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ» (سوره انبیاء، آیه ۱۰۵) به آن اشاره شده است.

شهید سپهبد ولی‌الله قرنی از برجسته‌ترین فرماندهان نظامی معاصر ایران و نخستین رئیس ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی بود. او از معدود فرماندهان ارشد ارتش بود که سال‌ها پیش از پیروزی انقلاب، به دلیل مخالفت با رژیم پهلوی و اعتراض به وابستگی حکومت، تحت تعقیب، زندانی و از ارتش اخراج شد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با حکم امام خمینی(ره) به ریاست ستاد مشترک ارتش منصوب شد.

در میان انبوه سخنرانی‌ها و بیانات رهبر شهید انقلاب اسلامی، «عدالت‌خواهی» یکی از محورهای پربسامد و راهبردی است که همواره به عنوان «هدف اولیه تشکیل نظام اسلامی» و «آرمان اساسی انقلاب» معرفی شده است. از اقتصاد تا قضاوت، از قانون‌گذاری تا اجرا، عدالت در منظومه فکری ایشان، نه یک شعار، که «مبنای عمل» و «ضابطه سنجش» کارگزاران نظام بوده است. در شرایطی که امروز برخی از عدالت به عنوان یک «واقعیت دست‌یافتنی» و برخی به عنوان یک «آرمان دست‌نیافتنی» یاد می‌کنند، بازخوانی بیانات رهبر شهید در این باره، چراغ راهی است برای سیاست‌گذاران و افکار عمومی. این گزارش، مروری است بر پنج جمله کلیدی از بیانات ایشان درباره عدالت‌خواهی و نگاهی تحلیلی بر ابعاد آن.

در رصد اقتصادی امروز، «عقب‌نشینی نفتکش آمریکایی از تنگه هرمز، فرار نفتکش‌ها از بندر ینبع عربستان، آتش‌سوزی در پالایشگاه آرامکو، افزایش ۱.۵ برابری درآمد نفتی ایران، سفر نخست‌وزیر عراق به تهران و امضای اسناد همکاری راهبردی، بهره‌برداری از نیروگاه زمین‌گرمایی و واحد بخار نیروگاه فردوسی، و تثبیت ۵۳۴ هزار شغل با سامانه کات» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی، انرژی و دیپلماتیک تبدیل شده است.

جنگ رمضان نشان داد که برخلاف تمام پیش‌بینی‌های دشمن، جامعه ایران در مواجهه با بحران دچار فروپاشی نشد؛ بلکه شبکه‌های مردمی و سرمایه اجتماعی در سطح محله‌ها فعال شدند و بخشی از بار مدیریت بحران را بر دوش گرفتند. امروز، درس اصلی این تجربه، ضرورت بازتعریف بازسازی پساجنگ است؛ بازسازی‌ای که با اشتغال محلی، اقتصاد محله‌محور و نهادهای مشارکتی پیوند بخورد و در آن، دولت از مجری انحصاری به تسهیل‌گر و تنظیم‌گر مشارکت مردمی تبدیل شود؛ رویکردی که تاب‌آوری اقتصادی و کیفیت حکمرانی را در دوران پساجنگ تقویت خواهد کرد.

در شرایطی که تنگه هرمز به کمتر از ۱۰ درصد ظرفیت عادی خود رسیده، باب‌المندب در آستانه بسته شدن قرار دارد، ذخایر استراتژیک آمریکا به پایین‌ترین سطح ۴۰ سال اخیر سقوط کرده و ساختار بازار به «بکواردیشن» بازگشته است، جای تعجب دارد که قیمت نفت WTI همچنان زیر ۸۰ دلار باقی مانده است. آیا این یک «فرصت خریدِ» بی‌نظیر است یا نشانه‌ای از «خطای محاسباتیِ» بزرگ‌تر در بازارهای جهانی؟ این گزارش، نگاهی است به تناقضی که تحلیلگران را به حیرت واداشته است.

در رصد اقتصادی امروز، «افزایش ۲۷ همتی درآمد خودروسازان و جهش قیمت محصولات ایران‌خودرو، سایپا و پارس‌خودرو، کشف قیمت برق تجدیدپذیر در بورس انرژی، صادرات ۶ میلیارد دلاری نفت ایران به چین در یک ماه، آتش‌سوزی مجدد در تأسیسات نفتی و برقی کویت، تجارت ۱۰ میلیارد دلاری ایران و پاکستان، سهم ۲۷ همتی سلامت از مالیات بر ارزش افزوده، دلار ۱۵۰ هزار تومانی و بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده هرمزگان» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی و انرژی تبدیل شده است.

روز دوازدهم شهریور، در تقویم رسمی ایران، به نام «روز ملی مبارزه با استعمار انگلیس» ثبت شده است. این روز، یادآور شهادت مردی است که با تکیه بر ایمان و غیرت، در برابر یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های استعماری جهان ایستاد. رئیسعلی دلواری، فرزند جنوبِ ایران، در زمانی که دولت مرکزی از ضعف رنج می‌برد، پرچم دفاع از استقلال کشور را در تنگستان برافراشت و با یارانش، حماسه‌ای آفرید که تا امروز، الهام‌بخش مبارزان راه آزادی است.

گزارش‌های منتشرشده از رسانه‌ها و اندیشکده‌های غربی، از افزایش هزینه‌های نظامی و سیاسی آمریکا در تقابل با ایران حکایت دارد. از کاهش ذخایر موشک‌های پاتریوت و افزایش آمار مجروحان نظامی گرفته تا نگرانی از بحرانی فرسایشی شبیه جنگ عراق، همگی نشان می‌دهد که ادامه رویارویی با ایران، به دغدغه‌ای جدی برای کاخ سفید تبدیل شده است. برای تحلیل ابعاد این تحولات، با دکتر عباس احدی، دبیرکل قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی(عج)، به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

او در ظهر عاشورا متولد شد و در شهادتِ حضرت زهرا(س) به آرزوی دیرینه‌اش رسید. سید حسین میررضی، از بنیان‌گذاران سپاه کرج، مسیرِ فرماندهی را از نخستین روزهای انقلاب تا سرپرستیِ لشکر ۱۰ سیدالشهدا(ع) پیمود و در هفت بار مجروحیت، ذره‌ای از پایِ جهاد و دفاع از حریمِ ولایت فروگذاشت. نام او، برای مردمِ البرز و رزمندگانِ لشکر ۱۰، یادآور فرمانده‌ای است که شجاعت را با اخلاص، و فرماندهی را با حضور در خطِّ مقدم معنا کرد.

یکی از عمیق‌ترین آرزوهای بشر در طول تاریخ، برپایی جهانی بوده است که در آن عدالت جایگزین ظلم، حقیقت جایگزین فریب و کرامت انسان جایگزین سلطه‌گری شود. با وجود پیشرفت‌های شگرف علمی، فناوری و اقتصادی، جهان امروز همچنان با جنگ، تبعیض، فقر، اشغال، استعمار نو، شکاف‌های عمیق طبقاتی و نقض حقوق بسیاری از انسان‌ها روبه‌روست. در این میان، فرهنگ مهدویت، وعده‌ای فراتر از اصلاحات سطحی را به تصویر می‌کشد؛ وعده‌ای که در آن، بنیان‌های ظلم و بی‌عدالتی فرو می‌ریزد و نظامی نوین بر پایه‌ی عدالت، حق و کرامت انسانی استوار می‌شود.

از آغاز خلقت تا امروز، خداوند به انسان وعده داده که ظلم هرچند گسترده، سرنوشت نهایی جهان نیست. این وعده در قرآن، کلام پیامبران و سیره معصومان(ع) بارها تأکید شده و در فرهنگ مهدویت، به اوج خود می‌رسد. وعده‌ای که مؤمنان را قرن‌ها به آینده‌ای روشن امیدوار نگه داشته و نشان داده است که تاریخ، هرگز در بن‌بست ظلم گرفتار نمی‌ماند.

در نخستین گام از رقابت‌های جام‌جهانی ۲۰۲۶، تیم ملی فوتبال ایران در لس‌آنجلس آمریکا به مصاف نیوزیلند رفت و در دیداری حماسی، دو بار از پسِ گل زد و به تساوی ۲-۲ دست یافت. نمایشی از غیرت، وحدت و روحیه جهادی که بار دیگر ثابت کرد ملت ایران در سخت‌ترین شرایط هم هرگز تسلیم نمی‌شود.

در حالی که آمریکا میزبان جام جهانی با کارشکنی در صدور ویزا و بلوکه کردن درآمد بلیط‌ها، تلاش کرد حضور ایران را کمرنگ نشان دهد، یک گزارش راهبردی از ۶ سکوی داخلی و خارجی نشان می‌دهد: روایت «ایران مقتدر و صلح‌جو» با شعار «میناب ۱۶۸» و حمایت مردم مکزیک، بر پروژه تحریم روانی و مشروعیت‌زدایی دشمن غلبه کرد.

در رصد روزانه فضای مجازی، «شکاف عمیق روایت‌ها میان سکوهای داخلی و خارجی پیرامون حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶» به محور اصلی تبدیل شده است. در سمت داخلی، محوریت با کارشکنی‌های سیاسی آمریکا در صدور ویزا، نمایش اقتدار ملی با نمادهای فرهنگی (تخت جمشید، دماوند، یادمان شهدای میناب)، تدابیر امنیتی بی‌سابقه مکزیک و حمایت رئیس فیفا است. در سمت خارجی، رد مشروعیت تیم ملی به عنوان «تیم رژیم»، بهره‌برداری از جام جهانی برای یادآوری کشته‌های اغتشاشات، تحلیل‌های ژئوپلیتیک درباره آتش‌بس موقت و انتشار شایعات تحقیرآمیز (ویزای ساعتی، بازداشت ایمن حسین عراقی) قرار دارد.

در رصد راهبردی محتوای جام جهانی 2026 در شش سکو در تاریخ 22 خردادماه، شکاف عمیقی میان روایت داخلی و خارجی دیده می‌شود؛ از یک سو پوشش گسترده پیروزی مقتدرانه مکزیک، امنیت بی‌سابقه کمپ ایران با ۳۰۰ نیروی گارد ملی، و پخش زنده از شبکه سه، و از سوی دیگر تلاش جریان معاند برای القای دوگانگی ملی با شایعات ممنوعیت پرچم شیر و خورشید و حذف سردار آزمون.

مسابقه ماراتن کیش تنها یک رخداد ورزشی نبود؛ این رویداد در سایه تحولات سال‌های اخیر و افزایش حساسیت‌ها نسبت به موضوعات فرهنگی و اجتماعی، به بستری برای شکل‌گیری روایت‌های متفاوت، قرائت‌های گاه متعارض و تحلیل‌های چندلایه تبدیل شد و صفحات رسانه‌ها را به میدان بازنمایی این اختلاف نگرش‌ها بدل کرد.