به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح المهدی (عج)، بسیاری از بحرانهای امروز جهان ریشه در این حقیقت دارند که انسان، به جای آنکه محور عدالت و ارزش باشد، به ابزاری برای منافع قدرتها تبدیل شده است. حکومت جهانی حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، پیش از آنکه یک تحول سیاسی باشد، احیای جایگاه واقعی انسان است؛ جایگاهی که در آن، انسان نه بر اساس ثروت، قدرت، نژاد، قومیت یا موقعیت اجتماعی، بلکه بر پایه تقوا، عدالت و شایستگی مورد احترام قرار میگیرد.
عدالت مهدوی؛ بزرگترین حامی کرامت انسان
یکی از مهمترین جلوههای کرامت انسانی در عصر ظهور، برقراری عدالت فراگیر است. ظلم، بزرگترین دشمن کرامت انسان است؛ زیرا حقوق افراد را پایمال میکند و استعدادهای آنان را از شکوفایی بازمیدارد. در روایات آمده است که حضرت مهدی(عج) زمین را از عدل و داد پر خواهد کرد، همانگونه که از ظلم و ستم آکنده شده است. عدالت مهدوی، زمینه شکوفایی استعدادهای انسان و بازگشت عزت به زندگی بشر را فراهم میکند. در سایه این عدالت، دیگر هیچکس به خاطر نژاد، ثروت یا قدرت، بر دیگری برتری نخواهد داشت و ملاک برتری، تقوا و شایستگی خواهد بود.
عصر شکوفایی عقل و آگاهی
از سوی دیگر، ظهور، عصر رشد عقل و آگاهی است. در روایات اهلبیت(ع) آمده است که با قیام حضرت مهدی(عج)، عقلهای انسانها کاملتر میشود و زمینه فهم و معرفت گستردهتر فراهم میگردد. جامعهای که بر پایه علم، حکمت و آگاهی اداره شود، بهتر میتواند از کرامت انسان پاسداری کند و مانع بهرهکشی و تحقیر انسانها شود. در آن دوران، انسانها به درک عمیقتری از حقایق الهی و انسانی دست مییابند و این خود، زمینهساز احیای کرامت واقعی آنهاست.
کرامتی فراتر از نیازهای مادی
کرامت انسانی در حکومت مهدوی، تنها به تأمین نیازهای مادی محدود نمیشود. امنیت، آزادی از ظلم، آرامش روانی، سلامت اخلاقی و امکان رشد معنوی نیز از ارکان این کرامت هستند. انسان در آن جامعه، فرصت مییابد تا استعدادهای الهی خود را شکوفا کند و در مسیر قرب الهی گام بردارد؛ هدفی که در بسیاری از نظامهای مادی امروز، به حاشیه رانده شده است. در حکومت مهدوی، تمام ابعاد وجودی انسان مورد توجه قرار میگیرد و رشد مادی و معنوی، در کنار یکدیگر، مسیر تعالی را هموار میسازند.
منتظران، پاسداران امروز کرامت
اما فرهنگ مهدویت تنها از آینده سخن نمیگوید؛ بلکه از ما میخواهد از امروز پاسدار کرامت انسان باشیم. منتظر واقعی، کسی است که به شخصیت دیگران احترام بگذارد، حقوق مردم را رعایت کند، با تبعیض، تحقیر، دروغ، فساد و ظلم مبارزه کند و در رفتار خود، عزت و حرمت انسانها را حفظ نماید. جامعهای که کرامت انسان را در زندگی روزمره خود پاس بدارد، به جامعهای نزدیکتر به آرمان ظهور تبدیل خواهد شد. انتظارِ منفعل، در این نگاه جایی ندارد؛ بلکه هر مؤمنی وظیفه دارد در حدِّ توان خود، کرامتِ انسانی را در جامعۀ خویش، احیا و ترویج کند.
نقش نهادهای فرهنگی در ترویج کرامتمداری
خانواده، مدرسه، دانشگاه، رسانه و همه نهادهای فرهنگی نیز در این مسیر مسئولیت دارند. اگر نسل جدید با ارزش انسان، عدالت، اخلاق، مسئولیتپذیری و احترام به حقوق دیگران تربیت شود، پایههای جامعهای شکل خواهد گرفت که ظرفیت پذیرش حکومت عدل جهانی را دارد. این نهادها باید با آموزش و ترویج فرهنگ کرامتمداری، جامعه را برای استقبال از عدالت مهدوی آماده سازند و انسانهایی مسئول، آگاه و عدالتخواه پرورش دهند.
جمعبندی؛ انتظار کرامت، با عمل امروز آغاز میشود
در حقیقت، ظهور حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، تنها پایان ظلم نیست؛ آغاز فصل تازهای از تاریخ انسان است؛ فصلی که در آن، کرامت الهی انسان دوباره احیا میشود و استعدادهای نهفته بشر در سایه عدالت، معنویت و هدایت شکوفا خواهد شد. از این منظر، انتظار فرج، انتظار احیای کرامت انسان است؛ اما این انتظار، با عمل آغاز میشود. هر قدمی که امروز در مسیر احترام به انسان، دفاع از مظلوم، گسترش عدالت، اخلاق و خدمت به مردم برداشته شود، گامی در جهت تحقق همان جامعهای است که آخرین حجت الهی برای برپایی آن قیام خواهد کرد.
