در روزگاری که جهان با وجود پیشرفتهای خیرهکننده علمی و فناوری، همچنان گرفتار جنگ، فقر، تبعیض، ناامنی و بحرانهای اخلاقی است، این پرسش بیش از هر زمان دیگری مطرح میشود که بشر به کدام سو میرود و آیا روزی خواهد رسید که عدالت و آرامش بر جهان حاکم شود؟ پاسخ شیعه به این پرسش، در […]
در روزگاری که جهان با وجود پیشرفتهای خیرهکننده علمی و فناوری، همچنان گرفتار جنگ، فقر، تبعیض، ناامنی و بحرانهای اخلاقی است، این پرسش بیش از هر زمان دیگری مطرح میشود که بشر به کدام سو میرود و آیا روزی خواهد رسید که عدالت و آرامش بر جهان حاکم شود؟
پاسخ شیعه به این پرسش، در یک واژه خلاصه میشود؛ «فرج».
فرج در فرهنگ اسلامی تنها به معنای رفع یک مشکل فردی یا پایان یافتن یک بحران مقطعی نیست، بلکه به معنای گشایش بزرگ برای همه بشریت است؛ گشایشی که با ظهور حضرت مهدی(عج) تحقق مییابد و جهان را از سیطره ظلم، فساد و تبعیض نجات میدهد.
ما منتظر فرج هستیم، زیرا باور داریم خداوند انسان را برای زندگی در سایه ظلم و بیعدالتی نیافریده است. تاریخ بشر از آغاز تاکنون صحنه نبرد میان حق و باطل بوده است. پیامبران الهی یکی پس از دیگری آمدند تا انسان را به سوی عدالت، معنویت و کرامت هدایت کنند، اما قدرتطلبان و مستکبران همواره در برابر این مسیر ایستادند. با این حال، وعده الهی هرگز تغییر نکرد؛ وعدهای که میگوید سرانجام زمین به دست بندگان صالح خدا خواهد افتاد.
انتظار فرج در حقیقت انتظار تحقق همین وعده بزرگ است. منتظران چشم به راه روزی هستند که دیگر خبری از اشغال سرزمینها، کشتار کودکان، غارت ملتها و تحقیر انسانها نباشد. روزی که معیار برتری نه ثروت و قدرت، بلکه تقوا، عدالت و انسانیت باشد.
اما انتظار فرج تنها به آینده مربوط نمیشود. این انتظار بر زندگی امروز انسان نیز اثر میگذارد. کسی که به فرج امیدوار است، در برابر مشکلات تسلیم نمیشود. او میداند که تاریکترین شبها نیز پایانی دارند و پس از هر سختی، گشایشی در راه است. به همین دلیل فرهنگ انتظار، فرهنگ امید است؛ امیدی که انسان را از ناامیدی، انفعال و تسلیم شدن در برابر مشکلات نجات میدهد.
از سوی دیگر، ما منتظر فرج هستیم زیرا میخواهیم در جبهه حق باقی بمانیم. انتظار به انسان میآموزد که در برابر ظلم بیتفاوت نباشد، از مظلوم دفاع کند، در مسیر عدالت گام بردارد و برای اصلاح جامعه تلاش کند. منتظر واقعی تنها آرزوی ظهور نمیکند؛ بلکه میکوشد خود را شبیه جامعهای کند که قرار است با ظهور امام عصر(عج) شکل بگیرد.
امروز جهان بیش از هر زمان دیگری تشنه عدالت است. ملتهایی که زیر فشار جنگ، تحریم، اشغالگری و سلطه قدرتهای بزرگ قرار دارند، بیش از دیگران معنای فرج را درک میکنند. آنان میدانند که هیچ نظام بشری نتوانسته عدالت را به طور کامل برقرار کند و به همین دلیل نگاهها به سوی وعده الهی دوخته شده است.
انتظار فرج، انتظار یک شخص نیست؛ انتظار یک عصر است. انتظار روزی است که حقیقت بر دروغ، عدالت بر ظلم، و نور بر تاریکی غلبه کند. شیعه منتظر فرج است، زیرا به آیندهای روشن ایمان دارد؛ آیندهای که خداوند آن را وعده داده و تحقق آن را حتمی دانسته است. همین امید، بزرگترین سرمایه منتظران در همه فراز و فرودهای تاریخ بوده و خواهد بود.
