روایت تحول مردی که «حرّ انقلاب» شد
روایت تحول مردی که «حرّ انقلاب» شد
در روزگاری که بسیاری از رزمندگان، از کودکی با مساجد و هیئت‌ها مانوس بودند، شاهرخ ضرغام مسیری دیگر را پیمود؛ مسیری که از کاباره‌های تهران آغاز شد و در سنگرهای آبادان به شهادت رسید. او که روزگاری بادیگارد کاباره‌ها بود، با یک تحول روحی عمیق، راهی جبهه شد و در عملیات آزادسازی جاده آبادان، به «حرّ انقلاب» تبدیل شد؛ لقبی که یادآور حر بن یزید ریاحی، یار باوفای امام حسین(ع) است. داستان زندگی او، روایت انسانی است که گذشته‌اش مانع حرکتش به سوی حقیقت نشد و با یک تصمیم بزرگ، مسیر زندگی خود را برای همیشه دگرگون کرد.

به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی (عج)، شهید شاهرخ ضرغام، فرزند صدرالدین، در اول دی‌ماه سال ۱۳۲۸ در محله «نبرد» در شرق تهران متولد شد. نام شناسنامه‌ای او «ابوالفضل» بود. از همان دوران کودکی، با جثه‌ای درشت و قوی، خلق‌وخوی پهلوانان را داشت و هرگز زیر بار حرف زور نمی‌رفت. پدرش که کارگر ساختمانی بود، زمانی که شاهرخ ۱۲ ساله بود، از دنیا رفت و او از آن پس با سختی روزگار را سپری کرد.

 از اردوی تیم ملی تا کاباره‌های تهران

شاهرخ ضرغام در جوانی به ورزش کشتی روی آورد و با استعداد و توانایی‌های بدنی‌اش، تا اردوی تیم ملی کشتی فرنگی پیش رفت. او توانست به قهرمانی جوانان جهان در وزن یکصد کیلو برسد و نایب‌قهرمانی مسابقات کشتی آزاد و فرنگی مثبت ۱۰۰ کیلوگرم جوانان و بزرگسالان تهران را نیز در کارنامه خود ثبت کند. اما قدرت بدنی، نبود راهنما و رفقای نااهل، همه دست به دست هم دادند تا او را از مسیر اصلی دور کنند.

او روزها کار می‌کرد و شب‌ها به گردن‌کشی و الوات در کاباره‌ها مشغول بود. اما در باطن این جوان، خصلت‌های پاک و جوانمردانه‌ای وجود داشت که نوید تحولی بزرگ را می‌داد. در یکی از روزهای سرد زمستانی، شاهرخ پیرمردی را زیر پل دید و بدون هیچ چشمداشتی اورکت و پولش را به او داد. همین روحیه جوانمردی، او را واداشت تا زنی را از کاباره‌ای نجات دهد و برایش خانه اجاره کند.

 نقطه عطف؛ تحولی که «حرّ انقلاب» را ساخت

انقلاب اسلامی نقطه عطف زندگی شاهرخ ضرغام بود. فضای انقلاب و تحولات اجتماعی آن دوران باعث شد نگاه او به زندگی تغییر کند. او که پیش از انقلاب بادیگارد کاباره بود و حتی مشروب‌خوری می‌کرد، با توبه‌ای خالصانه در پابوس امام رضا(ع)، مسیر جدیدی را آغاز کرد. او از یک زندگی عادی فاصله گرفت و خود را در خدمت انقلاب و مردم قرار داد.

به‌همین دلیل، بعدها بسیاری او را با عنوان «حرّ انقلاب» یاد کردند؛ لقبی که اشاره‌ای به تحول او و انتخاب آگاهانه مسیر انقلاب و شهادت داشت. این تشبیه، یادآور حرکت حر بن یزید ریاحی است که در روز عاشورا، از سپاه عمر سعد به کاروان امام حسین(ع) پیوست و با شهادت خود، نامش را در تاریخ جاودانه کرد.

 حضور در جبهه و شهادت در آبادان

با آغاز جنگ تحمیلی، ضرغام راهی جبهه شد. او در منطقه شمال آبادان حضور یافت و به عنوان یکی از فرماندهان جنگ‌های نامظم، در عملیات‌های مختلف شرکت کرد. او معتقد بود دفاع از کشور و انقلاب، وظیفه‌ای نیست که بتوان آن را به دیگران سپرد. روحیه شجاع و جسور او باعث شده بود در میان همرزمانش جایگاه ویژه‌ای داشته باشد.

سرانجام در ۱۷ آذر ۱۳۵۹، در عملیات آزادسازی جاده آبادان به ماهشهر، بر اثر اصابت گلوله دشمن به شهادت رسید. او در شرایطی به شهادت رسید که جنگ تحمیلی هنوز در ماه‌های نخست خود قرار داشت. برخی منابع نیز تاریخ شهادت او را ۱۶ آذر ذکر کرده‌اند. پیکر مطهر او هرگز بازنگشت و او به یکی از شهدای جاویدالاثر دفاع مقدس تبدیل شد.


 جمع‌بندی؛ قهرمانی که در مسیر حق ماندگار شد

شهید شاهرخ ضرغام از چهره‌های متفاوت و الهام‌بخش دوران دفاع مقدس است. او نشان داد که قهرمانی تنها به پیروزی در میدان مسابقه نیست؛ گاهی قهرمانی واقعی، انتخاب راهی است که پایانش نثار جان برای آرمان و مردم است.

داستان او به‌ویژه برای نسل جوان معنا دارد، زیرا نشان می‌دهد راه بازگشت و تغییر هیچ‌گاه بسته نیست و انسان می‌تواند با یک تصمیم بزرگ، مسیر زندگی خود را دگرگون کند. ضرغام در دوره‌ای به جبهه رفت که بسیاری از ساختارهای نظامی کشور هنوز در حال سازمان‌یابی بودند و دشمن بعثی با پشتیبانی قدرت‌های خارجی بخش‌هایی از خاک ایران را اشغال کرده بود. حضور نیروهای مردمی در کنار ارتش، سپاه و بسیج نقش مهمی در متوقف کردن پیشروی دشمن داشت و شاهرخ ضرغام یکی از همین مردان بود.

امروز یادمان او در آبادان، زیارتگاه عاشقان شده است. نام او در میان شهدای شاخص دفاع مقدس، یادآور شجاعت، تحول، توبه، انتخاب آگاهانه و ایستادگی است. او با شهادت خود نشان داد که قهرمانی واقعی، انتخاب راهی است که پایانش نثار جان برای آرمان و مردم است.