به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بینالمللی سازندگی اباصالح المهدی (عج)، یکی از مهمترین ارکان جامعه منتظر، مردم هستند. هیچ جامعهای تنها با ساختارها و قوانین ساخته نمیشود؛ این انسانها هستند که با رفتار، انتخابها و مسئولیتپذیری خود، به ساختارهای اجتماعی روح میبخشند. اگر مردم خواهان عدالت باشند، اما در رفتار فردی خود به حقوق دیگران بیتوجه باشند، جامعه عادلانه شکل نخواهد گرفت. بنابراین، تحقق جامعه مهدوی از اصلاح انسان آغاز میشود.
۱. خودسازی؛ نخستین گام در مسیر آمادگی
نخستین مسئولیت مردم، خودسازی است. انتظار حقیقی از درون انسان آغاز میشود. تقویت ایمان، پرهیز از ظلم، صداقت، امانتداری، کنترل خشم، رعایت حقوق دیگران و تلاش برای اصلاح اخلاق، بخشی از آمادگی برای جامعه مهدوی است. انسانی که امروز نمیتواند در محیط زندگی خود عدالت و اخلاق را رعایت کند، نمیتواند صرفاً با ادعای انتظار، خود را آماده حکومت جهانی عدالت بداند.
قرآن کریم با صراحت، تغییر سرنوشت جوامع را مشروط به تغییر درون انسانها میداند: «إِنَّ اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ» (رعد، ۱۱). این آیه، سنگ بنای مسئولیتپذیری فردی در فرهنگ انتظار است؛ تغییری که از درون انسان آغاز میشود و به تدریج، جامعه را در بر میگیرد.
۲. عدالتخواهی و مسئولیت اجتماعی؛ از رفتار فردی تا مطالبه عمومی
دومین نقش مردم، عدالتخواهی و مسئولیت اجتماعی است. جامعه منتظر نسبت به فقر، فساد، تبعیض، ظلم و تضییع حقوق انسانها بیتفاوت نیست. هر فرد میتواند در حد توان خود برای اصلاح جامعه تلاش کند؛ از کمک به نیازمندان و حمایت از آسیبدیدگان گرفته تا مطالبه اجرای قانون، مبارزه با فساد و دفاع از حقوق عمومی. این عدالتخواهی، نه یک کنش احساسی، که یک «تکلیف شرعی و انقلابی» است که ریشه در آموزههای عاشورا و فرهنگ مهدویت دارد.
۳. علم و آگاهی؛ سلاح جامعه منتظر در عصر جنگ روایتها
سومین عرصه، علم و آگاهی است. جامعه مهدوی، جامعه جهل و عقبماندگی نیست. انسان منتظر باید اهل شناخت و تفکر باشد و برای پیشرفت علمی و فرهنگی جامعه تلاش کند. افزایش سواد رسانهای، شناخت جریانهای فکری، مقابله با شایعات و دروغ، تقویت قدرت تحلیل و استفاده مسئولانه از فناوری، از وظایف مهم مردم در عصر حاضر است. «جهاد تبیین» که رهبر معظم انقلاب بر آن تأکید فرمودهاند، در همین چارچوب معنا پیدا میکند؛ مقابله با تحریفهای دشمن و روشنگری در برابر افکار عمومی.
۴. جوانان؛ قلههای امید در افق ظهور
در این میان، جوانان جایگاه ویژهای دارند. آینده جامعه در دست نسلی است که امروز تربیت میشود. جوان منتظر باید در کنار ایمان و معنویت، اهل دانش، کار، ابتکار، مسئولیتپذیری و خدمت باشد. جامعهای که جوانان آن امید خود را از دست بدهند، توان ساختن آینده را نیز از دست خواهد داد؛ اما جوان امیدوار و آگاه میتواند موتور حرکت جامعه به سوی پیشرفت باشد.
۵. خانواده؛ نخستین پایگاه تربیت انسان منتظر
خانواده نیز یکی از مهمترین پایگاههای تحقق جامعه مهدوی است. تربیت فرزندانی که عدالت، صداقت، محبت، مسئولیتپذیری و معنویت را از کودکی تجربه کنند، در حقیقت سرمایهگذاری برای آینده جامعه است. فرهنگ انتظار باید از محیط خانه آغاز شود و سپس در مدرسه، مسجد، دانشگاه، محیط کار و فضای عمومی جامعه گسترش پیدا کند. خانه، مدرسهٔ نخستینِ انسانسازی است و مادران، نخستین معلمانِ نسلِ منتظر.
۶. وحدت و همکاری؛ رمز عبور از بحرانها
از سوی دیگر، مردم در جامعه منتظر باید اهل وحدت و همکاری باشند. اختلافنظر طبیعی است، اما تبدیل اختلافها به دشمنی و کینه، جامعه را از اهداف بلند خود دور میکند. جامعه مهدوی نیازمند انسانهایی است که ضمن حفظ اصول و باورهای خود، بتوانند برای خیر عمومی با یکدیگر همکاری کنند. وحدت، بزرگترین سرمایهٔ ملی در مسیر انتظار است.
💎 جمعبندی؛ مردم، سازندگان جامعه صالح در زمان حال
نقش مردم در تحقق جامعه مهدوی، نقش تماشاگران یک حادثه آینده نیست؛ نقش سازندگان جامعهای صالح در زمان حال است. مردم با ایمان، اخلاق، علم، عدالتخواهی، خدمت، وحدت و مسئولیتپذیری، خود را برای روزی آماده میکنند که وعده الهی تحقق یابد و عدالت در گستره جهان جلوهای کامل پیدا کند.
انتظار نیز زمانی معنا پیدا میکند که از یک باور قلبی به رفتار اجتماعی تبدیل شود. منتظر واقعی تنها برای ظهور دعا نمیکند، بلکه تلاش میکند دروغ نگوید، حق مردم را ضایع نکند، به نیازمند کمک کند، علم بیاموزد، خانواده خود را اصلاح کند، در برابر فساد بیتفاوت نباشد و برای آبادانی جامعه قدم بردارد.
در نهایت، جامعه مهدوی از انسانهای منتظر ساخته میشود؛ انسانهایی که انتظار را از زبان به عمل، از آرزو به مسئولیت و از احساس به سبک زندگی تبدیل کردهاند. اگر هر فرد سهم خود را در اصلاح جامعه بپذیرد، مجموعه این اقدامات کوچک میتواند فرهنگ بزرگی را شکل دهد. همانگونه که امیرالمؤمنین علی(ع) فرمودند: «مَا ضَاعَ حَقٌّ وَرَاءَهُ مُطَالِبٌ»؛ یعنی هیچ حقی با وجود مطالبهگران، ضایع نمیشود. و این، همان رسالت بزرگ مردم در مسیر تحقق جامعه مهدوی است.
