دیپلماسی در کنار قدرت، نه به جای قدرت
تحولات اخیر در منطقه و اخبار منتشرشده درباره رایزنیهای دیپلماتیک میان ایران و آمریکا، در کنار مواضع متناقض مقامهای دو طرف، نشان میدهد بحران موجود همچنان در یک وضعیت سیال و شکننده قرار دارد. از یک سو، برخی میانجیها برای باز نگه داشتن مسیر گفتوگو و جلوگیری از گسترش تنش تلاش میکنند و از سوی دیگر، نشانههایی از افزایش سطح آمادهباش و اقدامات احتیاطی در منطقه دیده میشود؛ وضعیتی که نشان میدهد هنوز همه گزینهها روی میز بازیگران اصلی قرار دارد.
از «عدالتِ موعود» تا «مسئولیتِ امروز»
در روزگاری که هوش مصنوعی مرزهای دانش را جابهجا میکند، جنگها چهرهی تازهای به خود گرفتهاند و بحرانهای اخلاقی، جوامع بشری را به چالش کشیدهاند، پرسش از «آینده» هرگز به اندازه امروز حیاتی نبوده است. در این میان، فرهنگ مهدوی با نگاه به «آخرین ذخیره الهی»، پاسخی متفاوت به این پرسش میدهد؛ پاسخی که در آن، «عدالت»، «معنویت» و «کرامت» نه در حاشیه، که در مرکز آیندهنگری بشر قرار میگیرند.
روایتی از آمادگی برای افقِ مهدوی
در اندیشه مهدویت، ظهور حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) تنها یک رخداد تاریخی نیست، بلکه نقطه عطفی در مسیر زندگی بشر و تحقق وعده الهی درباره آینده جهان است. در روایات اسلامی، ظهور با گسترش عدالت و پایان یافتن سلطه ظلم و تباهی پیوند خورده است. اما پرسش مهم این است که جامعه بشری چگونه میتواند به مرحلهای برسد که آماده پذیرش چنین تحول بزرگی باشد؟ این گزارش، نگاهی است به نشانهها و الزامات این آمادگی فکری، اخلاقی و اجتماعی.
چرا بشر همچنان به «منجی موعود» چشم دوخته است؟
در طول تاریخ، بشر همواره با یک پرسش بزرگ روبهرو بوده است: آیا سرنوشت انسان، گرفتار شدن در چرخهای بیپایان از جنگ، ظلم، تبعیض و بیعدالتی است یا روزی خواهد رسید که عدالت و معنویت بر جهان حاکم شود؟ پاسخ به این پرسش، در فرهنگها و ادیان مختلف، با باور به «منجی موعود» پیوند خورده است. در اندیشه اسلامی و بهویژه در مکتب شیعه، این امید در اعتقاد به ظهور حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) جلوهای روشن و عمیق یافته است.
روایتی از امید و آمادگی در فرهنگ مهدویت
در فرهنگ مهدویت، ظهور حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) یکی از بزرگترین وعدههای الهی و امیدهای تاریخ بشریت است؛ وعدهای که در نگاه شیعه، پایان آن به گسترش عدالت، معنویت و کرامت انسانی در سراسر جهان خواهد انجامید. مؤمنان در طول قرنها، با امید به تحقق این وعده زندگی کردهاند و نسل به نسل، آرمان ظهور را به آیندگان سپردهاند. اما تعبیر «نزدیکتر شدن ظهور» را باید با دقت فهم کرد و آن را نه در «پیشگوییِ زمان»، که در «نزدیکتر شدنِ انسانها به آرمانهای مهدوی» جستوجو کرد.
بازتاب و روندهای برجسته اقتصادی، انرژی، دیپلماتیک، صنعتی و حمایتی کشور تا ۲ مرداد ۱۴۰۵
در رصد اقتصادی امروز، «عقبنشینی نفتکش آمریکایی از تنگه هرمز، فرار نفتکشها از بندر ینبع عربستان، آتشسوزی در پالایشگاه آرامکو، افزایش ۱.۵ برابری درآمد نفتی ایران، سفر نخستوزیر عراق به تهران و امضای اسناد همکاری راهبردی، بهرهبرداری از نیروگاه زمینگرمایی و واحد بخار نیروگاه فردوسی، و تثبیت ۵۳۴ هزار شغل با سامانه کات» به محور اصلی روایتهای اقتصادی، انرژی و دیپلماتیک تبدیل شده است.
چرا پرستویی عقب نشست؟ وقتی یک پست درباره کودکان میناب، پهلویچیها را به خط کرد!
ماجرای اخیر پرویز پرستویی را نباید صرفاً یک دعوای معمولی در اینستاگرام دانست؛ ماجرا از جایی شروع شد که یک بازیگر شناختهشده، با انتشار تصویری از فاجعه مدرسه شجره طیبه میناب و یادآوری شهادت کودکان، صریحاً جریان پهلوی و طرفدارانش را مورد انتقاد قرار داد؛ انتقادی که به مذاق هواداران این جریان خوش نیامد […]
اربعین و ظهور؛ از کربلا تا افق مهدوی
اربعین حسینی تنها یک مناسبت تاریخی یا آیینی برای گرامیداشت شهادت امام حسین(ع) نیست؛ بلکه جلوهای زنده از پیوند ایمان، وفاداری، ایثار و عدالتخواهی است. میلیونها انسان در راهپیمایی اربعین گرد هم میآیند تا یاد کربلا و آرمانهای عاشورا را زنده نگه دارند. از همین منظر، میان فرهنگ عاشورا و فرهنگ مهدویت پیوندی عمیق […]
اربعین؛ تمرین جامعه مهدوی در مسیر ظهور
میان عاشورا و ظهور، یک پیوند عمیق در فرهنگ شیعه وجود دارد؛ پیوندی که از «مبارزه با ظلم» آغاز میشود و به «گسترش عدالت» میرسد. اگر عاشورا را مدرسه شناخت حق و باطل بدانیم، اربعین را میتوان مدرسه زنده نگه داشتن این شناخت و ظهور را افق تحقق کامل عدالت دانست. در این میان، اربعین […]







































































