اقامه عزای حضرت سیدالشهدا(ع)، تنها یادآوری یک واقعه تاریخی یا ابراز اندوه برای مصیبت کربلا نیست؛ بلکه مدرسهای برای تربیت انسانهای مؤمن، آگاه و مسئول است. در فرهنگ شیعه، پیوند میان عاشورا و ظهور، پیوندی عمیق و ناگسستنی است؛ به گونهای که هرچه پیام عاشورا در جامعه زندهتر بماند، زمینه برای تحقق آرمانهای مهدوی […]
اقامه عزای حضرت سیدالشهدا(ع)، تنها یادآوری یک واقعه تاریخی یا ابراز اندوه برای مصیبت کربلا نیست؛ بلکه مدرسهای برای تربیت انسانهای مؤمن، آگاه و مسئول است. در فرهنگ شیعه، پیوند میان عاشورا و ظهور، پیوندی عمیق و ناگسستنی است؛ به گونهای که هرچه پیام عاشورا در جامعه زندهتر بماند، زمینه برای تحقق آرمانهای مهدوی نیز فراهمتر خواهد شد.
مجالس عزای امام حسین(ع)، قرنهاست که ایمان، معرفت و روحیه ظلمستیزی را در دل مؤمنان زنده نگه داشته است. این مجالس، انسان را با اهداف قیام حسینی، یعنی احیای دین، اقامه عدالت، امر به معروف و نهی از منکر و دفاع از حق آشنا میکند. جامعهای که این ارزشها را در خود تقویت کند، به جامعهای نزدیکتر به آرمان ظهور تبدیل خواهد شد.
یکی از مهمترین آثار عزاداری حسینی، تربیت منتظران واقعی است. اشک بر سیدالشهدا(ع) زمانی اثر حقیقی خود را نشان میدهد که همراه با شناخت، بصیرت و تصمیم برای پیمودن راه آن حضرت باشد. محبت به امام حسین(ع)، اگر با عمل به آموزههای او همراه شود، انسان را برای یاری حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) آماده میسازد.
در روایات، قیام حضرت مهدی(عج) ادامه نهضت عاشورا معرفی شده و شعار «یالثارات الحسین» بیانگر همین حقیقت است؛ یعنی حکومت جهانی حضرت، در مسیر تحقق اهدافی است که امام حسین(ع) برای آن جان خود را فدا کرد. از این رو، زنده نگه داشتن یاد عاشورا، در حقیقت زنده نگه داشتن آرمان عدالت جهانی و امید به فرج است.
اقامه عزای حسینی، همچنین روحیه ایثار، مقاومت، وفاداری و مسئولیتپذیری را در جامعه تقویت میکند. این همان ویژگیهایی است که یاران حضرت مهدی(عج) باید از آن برخوردار باشند. کسی که در مکتب عاشورا پرورش یافته باشد، در برابر ظلم سکوت نمیکند، از حق دفاع میکند و برای اصلاح جامعه احساس مسئولیت دارد.
البته باید توجه داشت که عزاداری، زمانی زمینهساز ظهور خواهد بود که از صورت ظاهری فراتر رود و به یک فرهنگ عملی تبدیل شود. اگر اشک بر امام حسین(ع) با صداقت، عدالتخواهی، تقوا، خدمت به مردم، وحدت، اخلاق نیکو و پایبندی به ارزشهای اسلامی همراه باشد، آنگاه عزای حسینی به مدرسهای برای ساختن جامعه منتظر تبدیل خواهد شد.
بنابراین، اقامه عزای سیدالشهدا(ع) تنها بزرگداشت گذشته نیست؛ بلکه سرمایهای برای ساختن آینده است. هر مجلس حسینی که ایمان را عمیقتر، بصیرت را بیشتر، امید را زندهتر و اراده انسان را برای حرکت در مسیر حق استوارتر کند، گامی در جهت زمینهسازی ظهور حضرت ولیعصر(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) خواهد بود.
از این منظر، عاشورا و ظهور دو فصل از یک حقیقتاند؛ عاشورا نهضت حفظ دین بود و ظهور، نهضت گسترش جهانی همان دین. عزاداران حقیقی امام حسین(ع)، با پیروی از مکتب او، خود را برای یاری آخرین حجت الهی آماده میکنند و با زنده نگه داشتن فرهنگ عاشورا، چراغ امید به فرج را در دل جامعه روشن نگاه میدارند.
