زمین به ارث صالحان می‌رسد
زمین به ارث صالحان می‌رسد
در میانه هیاهوی جنگ‌های منطقه‌ای، بمباران زیرساخت‌ها، سیاه‌نمایی رسانه‌های غربی و القای یأس و ناامیدی، یک وعده الهی، همچون نوری در دل تاریکی، بر تارک قرآن کریم می‌درخشد: «وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ». این آیه، نه یک شعار آرامش‌بخش، که نقشه راهی برای خروج از بحران‌های کنونی است. آینده از آنِ صالحان است؛ صالحانی که ایمان را با عمل، علم را با اخلاق و قدرت را با عدالت پیوند می‌زنند. در روزگاری که طاغوتیانِ جهان، با تمامِ توان، در پی نابودیِ این حقیقت هستند، تمسک به این وعده، نه یک خوش‌بینیِ ساده، که یک راهبردِ مقاومت است.

به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی (عج)، در روزهایی که آسمان منطقه از دود جنگ پوشیده شده و رسانه‌های استکبار، از هر شکستی برای القای پایانِ راهِ مقاومت استفاده می‌کنند، قرآن کریم با نگاهی فراتر از تحولاتِ روزمره، افقی روشن پیش روی مؤمنان می‌گشاید. آینده، نه در انحصار قدرت‌های مادی، که در مسیرِ اراده الهی و در دستان بندگان صالح خداوند رقم خواهد خورد.

وعده‌ای که تاریخ را معنا می‌بخشد

آیه ۱۰۵ سوره انبیاء، یکی از محکم‌ترین و امیدبخش‌ترین وعده‌های الهی است. خداوند در این آیه، با قاطعیتی بی‌نظیر، سرانجام تاریخ را نه به دست زورگویان، که به دست بندگان صالح خود می‌داند. این وعده، تمام معادلات مادی را به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد که قدرت نهایی، از آنِ اراده الهی و جریان حق است. در فرهنگ مهدویت، این آیه به عنوان یکی از مستندات قرآنی ظهور حضرت ولی‌عصر(عج) شناخته می‌شود؛ روزی که در آن، عدالت جهانی جایگزین ظلمِ فراگیر خواهد شد.

صالحان چه کسانی هستند؟

در نگاه قرآن، صالحان تنها به نمازگزاران یا روزه‌دارانِ محصور در عبادات فردی اطلاق نمی‌شود. صالحان، کسانی هستند که ایمان را با عملِ نیک پیوند می‌دهند؛ در برابر ظلم سکوت نمی‌کنند؛ امانت‌دارِ مردم و جامعه هستند؛ برای آبادانیِ زمین و گسترش عدالت تلاش می‌کنند و از علم و توانایی خود در مسیرِ خیر و خدمت به بشریت بهره می‌گیرند. در دنیای امروز، صالحان، کسانی هستند که در برابر جریان‌های فاسدِ رسانه‌ای، نظام‌های ستمگر و اقتصادِ مبتنی بر ربا و استثمار، ایستادگی می‌کنند و الگویی از زیستِ مؤمنانه، عادلانه و آگاهانه را به نمایش می‌گذارند.

آینده، وعده‌ای برای پایانِ انفعال

یکی از پیام‌های مهم این آیه، تبدیل «امید» به «مسئولیت» است. امید به آینده، اگر به انفعال و دست‌روی‌دست‌گذاشتن بینجامد، با روحِ قرآن سازگار نیست. صالحانی که وارث زمین می‌شوند، کسانی هستند که امروز، در همین شرایطِ سخت، برای ساختنِ آینده تلاش می‌کنند. هر قدم در مسیرِ علم، اخلاق، عدالت و مبارزه با فساد، گامی در مسیر تحقق این وعده است. این وعده، نه یک پایان‌بندیِ منفعلانه، که یک فراخوانِ فعالانه برای حضور در میدانِ ساختنِ تمدنِ اسلامی است.

جهادِ تبیین؛ در مسیرِ وعده‌ی صالحان

در شرایط کنونی که رسانه‌های غربی با تمام توان، روایتِ ناامیدی و شکست را در منطقه تزریق می‌کنند، «جهاد تبیین» به معنای واقعی کلمه، یک ضرورت است. صالحانِ امروز، باید با قلم، زبان و رسانه، تصویری از آینده‌ای روشن و مبتنی بر وعده‌های الهی ترسیم کنند. این جهاد، در برابر روایتِ پوچی و ناامیدیِ دشمن، نقشی کلیدی در حفظِ روحیه و امیدِ جامعه دارد. وعده‌ی «ارث‌بریِ صالحان»، قوی‌ترین پادزهر برای سمِّ «ناامیدیِ حاصل از شکست‌های موقت» است.

موانع تحقق، و لزومِ خودسازیِ دائمی

اما مسیر تحقق این وعده، هموار نیست. ظلم، فساد، بی‌عدالتی و انحرافاتِ اخلاقی، از موانع اصلیِ این مسیر هستند. صالحان، پیش از هر چیز، باید به اصلاحِ درونِ خود بپردازند. جامعه‌ای که خواهانِ وارثیِ زمین است، باید از امروز، ارزش‌هایِ آن آینده را در خود نهادینه کند. تربیتِ نسلی مؤمن، آگاه، متخصص و متعهد، تنها راهِ رسیدن به آن آینده است. خودسازی، مقدمه‌ی جامعه‌سازی و تمدن‌سازی است.


جمع‌بندی: آینده، آنِ صالحانی است که امروز، در میدانِ ساختنِ آن ایستاده‌اند

وعده‌ی «آینده از آنِ صالحان است» تنها یک باورِ قلبی نیست؛ یک برنامه‌ی راهبردی برای زیستِ مؤمنانه است. این وعده، جامعه را از انفعالِ ناشی از یأس خارج کرده و به سمتِ تلاشِ مستمر برای تحققِ عدالت، علم و اخلاق سوق می‌دهد. امروز، در اوج جنگ‌ها و بحران‌ها، صالحانِ واقعی، کسانی هستند که با ایمان، امید و عمل صالح، در مسیرِ تحققِ همین وعده گام برمی‌دارند. آن‌ها می‌دانند که اگرچه زمانِ تحققِ کامل این وعده در علمِ خداوند است، اما هر حرکتِ مثبتی در مسیرِ صلاح، آن را به واقعیت نزدیک‌تر می‌کند. آینده از آنِ صالحان است؛ صالحانی که امروز، در میدانِ ساختنِ آن ایستاده‌اند.