روایتِ یک نمایشِ مفتضح در تریبون جهانی
روایتِ یک نمایشِ مفتضح در تریبون جهانی
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، روز پنجشنبه ۲ مهر در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل، در اظهاراتی که با خروج ده‌ها هیئت دیپلماتیک از سالن همراه شد، مدعی شد که حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران «آسان‌ترین تصمیمی» بوده که در دوران نخست‌وزیری خود گرفته است. او همچنین با لحنی تهدیدآمیز گفت که «دیر یا زود در ایران اتفاقی شگفت‌انگیز رخ خواهد داد». سید محسن امرایی، فرمانده قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی(عج)، در گفت‌وگویی اختصاصی، این سخنان را «نمایشی از استیصال» و «تلاشی مذبوحانه برای پنهان‌کردن جنایات جنگی در غزه» توصیف کرد.

خبرنگار: نتانیاهو در سازمان ملل گفت که حمله به تأسیسات ایران «آسان‌ترین تصمیم» او بوده است. این اظهارات را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

سید محسن امرایی: نتانیاهو در سازمان ملل نه از موضع قدرت، بلکه از موضع استیصال سخن گفت. او در حالی از «آسان‌ترین تصمیم» حرف می‌زند که رژیم صهیونیستی در باتلاقی عمیق گرفتار شده است. رژیمی که برای کشتار زنان و کودکان در غزه به «نسل‌کشی» متهم شده و نخست‌وزیر آن تحت تعقیب دیوان کیفری بین‌المللی قرار دارد، چگونه می‌تواند از «آسان‌ترین تصمیم» سخن بگوید؟ او در حالی از «آسانی» حمله به ایران می‌گوید که بر اساس گزارش‌های غیرطبقه‌بندی‌شده نهادهای اطلاعاتی آمریکا، هیچ مدرکی دال بر تصمیم سیاسی ایران برای ساخت بمب اتمی وجود نداشته است. پس «آسان‌ترین تصمیم» او، در حقیقت، حمله به یک کشور بر اساس ادعاهای واهی و بی‌اساس بوده است. سخنان او، بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، نمایشی برای جبران شکست‌های پیاپی در غزه و لبنان است.

خبرنگار: نتانیاهو در بخشی از سخنانش نمایندگان کشورهایی که سالن را ترک کردند «بزدل اخلاقی» خواند و گفت «اگر بزدل دیگری در سالن مانده، همین الان برود». این ادعا را چگونه تحلیل می‌کنید؟

سید محسن امرایی: این جمله، اعتراف نتانیاهو به یک واقعیت تلخ برای خودش است: او در سازمان ملل منزوی شده است. خروج ده‌ها هیئت دیپلماتیک از سالن، خود گویای همه‌چیز بود. نتانیاهو با این جمله، در حقیقت تلاش می‌کند انزوای بین‌المللی خود را پنهان کند. کسی که کودکان غزه را به خاک و خون کشیده و بیش از ۲۰۰ هزار تن مواد منفجره بر سر مردم غزه فرو ریخته است، صلاحیت اخلاقی برای «بزدل» خواندن دیگران را ندارد. نماینده ایران در سازمان ملل نیز به‌درستی گفت: «سازمان ملل برای حفظ صلح و عدالت تأسیس شد، نه برای اینکه بستری برای جنایتکاران جنگی باشد». آنچه در سالن سازمان ملل رخ داد، نه «بزدلی» نمایندگان، که شجاعت اخلاقی آنها در اعتراض به یک جنایتکار جنگی بود.

خبرنگار: نتانیاهو مدعی شد که بسیاری از رهبران جهان در خلوت از اقدامات او علیه ایران تشکر می‌کنند. این ادعا را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

سید محسن امرایی: این ادعا، مصداق بارز وارونه‌نمایی واقعیت و بلوف رسانه‌ای است. نتانیاهو مدعی شد: «بسیاری از رهبران جهان حتی در خلوت از ما به خاطر از بین بردن برنامه هسته‌ای ایران تشکر می‌کنند». اما واقعیت میدان چیز دیگری است. اگر بسیاری از رهبران جهان در خلوت از او تشکر می‌کنند، چرا در علن از سالن خارج شدند؟ این تناقض آشکار، نشان‌دهنده آن است که نتانیاهو در حقیقت از پاسخ به پرسش اصلی فرار می‌کند: چرا حمله به ایران، برخلاف ادعاهای او، نه به «نابودی» برنامه هسته‌ای منجر شد و نه به تضعیف ایران؟ نکته مهم اینجاست که برای نخستین بار در تاریخ معاصر، ایران توانسته است معادلات منطقه را به‌طور بنیادین تغییر دهد و نتانیاهو در این میدان، دست برتر را از دست داده است.

خبرنگار: نتانیاهو در بخش دیگری از سخنانش گفت «اگر به ایران حمله نمی‌کردیم، اکنون جزو کشته‌شدگان بودیم». این ادعا را چگونه تحلیل می‌کنید؟

سید محسن امرایی: این جمله، بازی با کلمات و فرار به جلو است. نتانیاهو با این ادعا، تلاش می‌کند شکست راهبرد خود را پنهان کند. او شش ماه پیش، با حمایت آمریکا، جنگی تمام‌عیار علیه ایران آغاز کرد و وعده «نابودی» داد. اما امروز، نه تنها ایران تسلیم نشده، بلکه هر روز بر توان دفاعی خود افزوده است. فرماندهی کل سپاه و ستاد کل نیروهای مسلح ایران، سخنان نتانیاهو را «ابزار تبلیغات داخلی» توصیف کرده و تأکید کرده‌اند که تهران برای «ضربات کوبنده‌تر» آماده است. نتانیاهو می‌تواند در سازمان ملل هرچه می‌خواهد بگوید، اما آنچه در میدان می‌گذرد، چیز دیگری است. ملت ایران، با اتکا به خداوند متعال و پشتیبانی از ولایت، در این آزمون سربلند بیرون خواهد آمد و دشمنان را در رسیدن به اهداف شومشان ناکام خواهد گذاشت.

خبرنگار: چه پیامی برای کسانی دارید که سخنان تهدیدآمیز نتانیاهو را جدی می‌گیرند؟

سید محسن امرایی: نتانیاهو نه توانایی «نابودی ایران» را دارد و نه اراده آن را. او در سخنرانی خود گفت «دیر یا زود در ایران اتفاقی شگفت‌انگیز رخ خواهد داد»؛ این جمله، نشانه تردید و استیصال است، نه قاطعیت. ایران کشوری نیست که با تهدید از پای درآید. ما شش ماه در برابر قدرتمندترین ارتش‌های جهان ایستادیم و نه‌تنها تسلیم نشدیم، بلکه هر روز بر توان دفاعی‌مان افزوده‌ایم. نتانیاهو و رژیم صهیونیستی، امروز در باتلاقی گرفتار شده‌اند که خروج از آن برایشان هر روز دشوارتر می‌شود. آنچه در غزه و لبنان و در برابر ایران می‌گذرد، نه قدرت، که فروپاشی یک رژیم است.