روایتی از ناتوانی دشمن در برابر حاکمیت مقتدر ایران بر هرمز

تاریخ، هیچ‌گاه ملتی را به این وسعت، در یک صف، برای دفاع از خاک خویش به صحنه ندیده است. ۳۱ میلیون و ۵۰۰ هزار «جانفدا»، نه یک آمار، که فریادی است از اعماق تاریخ؛ فریادی که از دلِ کویرها و کوه‌ها، از جنوب و شمال و غرب و شرق، یک‌صدا برمی‌خیزد و به دشمن می‌گوید: «ما همان ملتی هستیم که قرن‌هاست، جان را نذرِ این خاک کرده‌ایم». پویشِ «جانفدا»، بزرگ‌ترین لشکرِ مردمیِ جهان را رقم زد؛ لشکری که پیش از آنکه دشمن پا به خاکِ ایران بگذارد، در میدانِ حضور، صف‌آرایی کرده است.

در جنگی که دشمن برای تضعیف و تجزیه ایرانِ واحد به راه انداخته، جغرافیای مقاومت، نه در یک نقطه، که در تمامیِ پهنه‌ی این سرزمین گسترده است. اما اینک، در روزهای آغازینِ دورِ جدیدِ درگیری‌ها، مناطق جنوبِ کشور فرصتِ تازه‌ای برای درخششِ تاریخی یافته‌اند. این درخشش، نه یک پدیده‌ی محلی، که حلقه‌ای از یک زنجیره‌ی سراسریِ مقاومت است که در آن، هر منطقه، متناسب با نقش خود، سهمی در یکپارچگیِ ایران ایفا می‌کند. حال که دشمن در پیِ آن است که از «تفاوت»، «شکاف» بسازد، پاسخِ ایران، «هم‌زمانیِ حضور در همه‌ی جبهه‌ها» و «وحدتِ جغرافیایی» در دفاع است.

فرهنگ انتظار، یکی از ارزشمندترین آموزه‌های مکتب اهل‌بیت(ع) است که به انسان امید، مسئولیت و انگیزه حرکت می‌بخشد. انتظار حضرت ولی‌عصر(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، در منطق اسلام، تنها آرزوی ظهور نیست، بلکه سبک زندگی مؤمنی است که خود را برای تحقق ارزش‌های الهی آماده می‌کند. با این حال، اگر این فرهنگ به‌درستی شناخته و تبیین نشود، ممکن است با برداشت‌های نادرست همراه شود و از مسیر اصیل خود فاصله بگیرد. این گزارش، به بررسی مهم‌ترین آسیب‌های فرهنگ انتظار در جامعه امروز و راه‌های مقابله با آن می‌پردازد.

با بروز هر بحران جهانی، جنگ، بیماری یا تحول بزرگ، این پرسش دوباره بر سر زبان‌ها می‌افتد که آیا این رخدادها از نشانه‌های ظهور هستند؟ پاسخِ معارفِ شیعه به این پرسش، پاسخِ همراه با «دقت»، «احتیاط» و «پرهیز از شتاب‌زدگی» است. این گزارش، با نگاهی به متونِ معتبرِ دینی و رویکردِ عالمانِ شیعه، به واکاویِ این موضوع می‌پردازد.

در اندیشه شیعه، فرهنگ انتظار، تنها اعتقاد به آینده‌ای موعود نیست، بلکه مجموعه‌ای از باورها و ارزش‌ها مانند «امید»، «عدالت‌خواهی»، «مسئولیت‌پذیری»، «خودسازی» و «پایبندی به اخلاق» را در بر می‌گیرد. از این رو، هرگاه این فرهنگ به درستی تبیین شود، می‌تواند بر نگرش فردی و اجتماعی انسان‌ها اثر بگذارد. به همین دلیل، در طول تاریخ، گاه برخی جریان‌های فکری یا صاحبان قدرت با برخی ابعاد این فرهنگ همسو نبوده‌اند یا با آن مخالفت کرده‌اند. این گزارش، به بررسی ریشه‌ها و دلایل این مخالفت‌ها و راه‌های مقابله با آن می‌پردازد.

آن‌ها که در محاسبات خام خود، گمان می‌کردند با «حفظ آزادی کشتیرانی» می‌توانند بر هرمز مسلط شوند، اینک در اقدامی وامانده، به بمباران پل‌ها و جاده‌ها روی آورده‌اند. عملیات‌های هوایی شب‌گذشته علیه زیرساخت‌های مواصلاتی هرمزگان، پرده از یک نقشه‌ی راهبردی برمی‌دارد که در آن، دشمن به جای رویارویی مستقیم با قدرت دریایی ایران، به دنبال «فلج کردن» خطوط تدارکاتی و لجستیکِ پشتیبان این قدرت است. اما آنچه دشمن از آن غافل است، عمق راهبردی و مردمی‌ای است که هر ضربه‌ای بر زیرساخت، تنها بر عزم و اراده‌ی این ملت برای تداوم حاکمیت خود بر این آبراه حیاتی، خواهد افزود.

در رصد اقتصادی امروز، «نفت ۸۳ دلاری در پی محاصره دریایی ایران، افزایش قیمت خودروهای سایپا، ابلاغ لایحه اصلاح قانون مالیات‌های مستقیم برای عدالت مالیاتی، عضویت وزیر اقتصاد در هیئت امنای تأمین اجتماعی، گذار به حسابرسی هوشمند، تأکید بر آزادسازی تدریجی سهام عدالت، تشکیل صندوق بیمه جنگ، و هزینه ۶ میلیارد دلاری افزایش قیمت نفت برای ایرلاین آمریکایی» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی و انرژی تبدیل شده است.

هرگاه تنش میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده افزایش می‌یابد، نام یک منطقه بیش از هر نقطه دیگری بر سر زبان‌ها می‌افتد؛ تنگه هرمز. آبراهی باریک که در نگاه نخست تنها یک مسیر کشتیرانی به نظر می‌رسد، اما در واقع یکی از مهم‌ترین اهرم‌های ژئوپلیتیکی جهان است. اهمیت این تنگه تنها به عبور نفتکش‌ها محدود نمی‌شود، بلکه به نقطه تلاقی «قدرت»، «امنیت» و «اقتصاد» در منطقه غرب آسیا تبدیل شده است.

در رصد اقتصادی امروز، «افزایش قیمت نفت به ۸۳ دلار و کابوس ۸۰ دلاری ترامپ، توقف تقریبا کامل تردد در تنگه هرمز، عوارض ۲۰ درصدی ترامپ بر کشتی‌های عبوری، کاهش قیمت ارز اربعین به ۱۱۹ هزار تومان، افزایش مجدد قیمت خودروهای سایپا، تسهیلات جدید گمرک برای ترخیص کالا، بدهی ۲ میلیارد دلاری عراق به ایران بابت گاز، و نیمی از ظرفیت خالی دامداری‌ها با وجود واردات گوشت» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی و انرژی تبدیل شده است.

در رصد اقتصادی امروز، «حملات گسترده آمریکا به زیرساخت‌های ریلی، بندری و نظامی ایران، اختلالات بانکی و بلوکه شدن سپرده‌های مردم، تداوم بحران بنزین در روسیه، پیش‌بینی کاهش قیمت نفت تا ۶۰ دلار، و تمهیدات صنعت بیمه و مناطق آزاد برای مراسم تشییع رهبر شهید» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی، امنیتی و اجتماعی تبدیل شده است.

تاریخ، هیچ‌گاه ملتی را به این وسعت، در یک صف، برای دفاع از خاک خویش به صحنه ندیده است. ۳۱ میلیون و ۵۰۰ هزار «جانفدا»، نه یک آمار، که فریادی است از اعماق تاریخ؛ فریادی که از دلِ کویرها و کوه‌ها، از جنوب و شمال و غرب و شرق، یک‌صدا برمی‌خیزد و به دشمن می‌گوید: «ما همان ملتی هستیم که قرن‌هاست، جان را نذرِ این خاک کرده‌ایم». پویشِ «جانفدا»، بزرگ‌ترین لشکرِ مردمیِ جهان را رقم زد؛ لشکری که پیش از آنکه دشمن پا به خاکِ ایران بگذارد، در میدانِ حضور، صف‌آرایی کرده است.

در جنگی که دشمن برای تضعیف و تجزیه ایرانِ واحد به راه انداخته، جغرافیای مقاومت، نه در یک نقطه، که در تمامیِ پهنه‌ی این سرزمین گسترده است. اما اینک، در روزهای آغازینِ دورِ جدیدِ درگیری‌ها، مناطق جنوبِ کشور فرصتِ تازه‌ای برای درخششِ تاریخی یافته‌اند. این درخشش، نه یک پدیده‌ی محلی، که حلقه‌ای از یک زنجیره‌ی سراسریِ مقاومت است که در آن، هر منطقه، متناسب با نقش خود، سهمی در یکپارچگیِ ایران ایفا می‌کند. حال که دشمن در پیِ آن است که از «تفاوت»، «شکاف» بسازد، پاسخِ ایران، «هم‌زمانیِ حضور در همه‌ی جبهه‌ها» و «وحدتِ جغرافیایی» در دفاع است.

«در برابر متکبر، تکبر کن.» این جمله، نه یک شعار انقلابی، که عصاره منطق قرآنی و فلسفه سیاسی مقاومت است؛ منطقی که می‌گوید در برابر زورگویی، نه با التماس، که با صلابت باید پاسخ داد. در نظام هستی، متکبر جز زبان زور چیزی نمی‌فهمد و تنها «ایستادگی» است که می‌تواند او را از ادامه مسیر سلطه بازدارد. این قانون، در روابط فردی و نیز در مناسبات پیچیده بین‌المللی، به یک اندازه صادق است. گزارش پیش‌رو، تلاش دارد تا این اصل راهبردی را در بستر سیاست خارجی ایران و مواجهه با استکبار جهانی، واکاوی کند.

آن‌ها که در محاسبات خام خود، گمان می‌کردند با «حفظ آزادی کشتیرانی» می‌توانند بر هرمز مسلط شوند، اینک در اقدامی وامانده، به بمباران پل‌ها و جاده‌ها روی آورده‌اند. عملیات‌های هوایی شب‌گذشته علیه زیرساخت‌های مواصلاتی هرمزگان، پرده از یک نقشه‌ی راهبردی برمی‌دارد که در آن، دشمن به جای رویارویی مستقیم با قدرت دریایی ایران، به دنبال «فلج کردن» خطوط تدارکاتی و لجستیکِ پشتیبان این قدرت است. اما آنچه دشمن از آن غافل است، عمق راهبردی و مردمی‌ای است که هر ضربه‌ای بر زیرساخت، تنها بر عزم و اراده‌ی این ملت برای تداوم حاکمیت خود بر این آبراه حیاتی، خواهد افزود.

در رصد اقتصادی امروز، «نفت ۸۳ دلاری در پی محاصره دریایی ایران، افزایش قیمت خودروهای سایپا، ابلاغ لایحه اصلاح قانون مالیات‌های مستقیم برای عدالت مالیاتی، عضویت وزیر اقتصاد در هیئت امنای تأمین اجتماعی، گذار به حسابرسی هوشمند، تأکید بر آزادسازی تدریجی سهام عدالت، تشکیل صندوق بیمه جنگ، و هزینه ۶ میلیارد دلاری افزایش قیمت نفت برای ایرلاین آمریکایی» به محور اصلی روایت‌های اقتصادی و انرژی تبدیل شده است.

در نخستین گام از رقابت‌های جام‌جهانی ۲۰۲۶، تیم ملی فوتبال ایران در لس‌آنجلس آمریکا به مصاف نیوزیلند رفت و در دیداری حماسی، دو بار از پسِ گل زد و به تساوی ۲-۲ دست یافت. نمایشی از غیرت، وحدت و روحیه جهادی که بار دیگر ثابت کرد ملت ایران در سخت‌ترین شرایط هم هرگز تسلیم نمی‌شود.

در حالی که آمریکا میزبان جام جهانی با کارشکنی در صدور ویزا و بلوکه کردن درآمد بلیط‌ها، تلاش کرد حضور ایران را کمرنگ نشان دهد، یک گزارش راهبردی از ۶ سکوی داخلی و خارجی نشان می‌دهد: روایت «ایران مقتدر و صلح‌جو» با شعار «میناب ۱۶۸» و حمایت مردم مکزیک، بر پروژه تحریم روانی و مشروعیت‌زدایی دشمن غلبه کرد.

در رصد روزانه فضای مجازی، «شکاف عمیق روایت‌ها میان سکوهای داخلی و خارجی پیرامون حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶» به محور اصلی تبدیل شده است. در سمت داخلی، محوریت با کارشکنی‌های سیاسی آمریکا در صدور ویزا، نمایش اقتدار ملی با نمادهای فرهنگی (تخت جمشید، دماوند، یادمان شهدای میناب)، تدابیر امنیتی بی‌سابقه مکزیک و حمایت رئیس فیفا است. در سمت خارجی، رد مشروعیت تیم ملی به عنوان «تیم رژیم»، بهره‌برداری از جام جهانی برای یادآوری کشته‌های اغتشاشات، تحلیل‌های ژئوپلیتیک درباره آتش‌بس موقت و انتشار شایعات تحقیرآمیز (ویزای ساعتی، بازداشت ایمن حسین عراقی) قرار دارد.

در رصد راهبردی محتوای جام جهانی 2026 در شش سکو در تاریخ 22 خردادماه، شکاف عمیقی میان روایت داخلی و خارجی دیده می‌شود؛ از یک سو پوشش گسترده پیروزی مقتدرانه مکزیک، امنیت بی‌سابقه کمپ ایران با ۳۰۰ نیروی گارد ملی، و پخش زنده از شبکه سه، و از سوی دیگر تلاش جریان معاند برای القای دوگانگی ملی با شایعات ممنوعیت پرچم شیر و خورشید و حذف سردار آزمون.

مسابقه ماراتن کیش تنها یک رخداد ورزشی نبود؛ این رویداد در سایه تحولات سال‌های اخیر و افزایش حساسیت‌ها نسبت به موضوعات فرهنگی و اجتماعی، به بستری برای شکل‌گیری روایت‌های متفاوت، قرائت‌های گاه متعارض و تحلیل‌های چندلایه تبدیل شد و صفحات رسانه‌ها را به میدان بازنمایی این اختلاف نگرش‌ها بدل کرد.