روحانی مجاهد آیت الله بهبهانی که در نهضت مشروطه رهبری مشروطه خواهان را عهدار بود توسط تندروهای دوره مشروطیت به شهادت رسید.
آیت اللَّه سیدعبداللَّه بهبهانی در اوایل قرن سیزدهم هجری ش، در شهر نجف اشرف به دنیا آمد و تحت توجّهات پدر فاضل و مجاهدش، تحصیل علوم دینی را آغاز کرد و در حلقه درس عالم و فقیه بزرگ شیعه، حاج میرزا محمدحسن شیرازی معروف به میرزای بزرگ جای گرفت و به مدارج عالی علمی را پیمود.
او قبل از انقلاب مشروطیت نیز از روحانیان و علمای مشهور ایران به شمار میرفت و در امور سیاسی دخالت داشت. با آغاز نهضت مشروطه، به صف مبارزان پیوست و رهبری مشروطه خواهان را به عهده گرفت و نقش بسزایی را ایفا نمود.
آیت اللَّه بهبهانی پس از فتح تهران توسط مشروطه طلبان، به پایتخت بازگشت و از آن پس نفوذ فوق العادهای در مجلس پیدا کرد. میانه روها که اکثریت مجلس دوم را تشکیل میدادند از بهبهانی پیروی می کردند که این امر خشمِ تندروان را برانگیخت و تصمیم به قتل ایشان گرفتند.
سرانجام در ۲۴ تیرماه ۱۲۸۹ ش، به خانه این روحانی مجاهد یورش برده و وی را به شهادت رساندند. پس از شهادت ایشان، مجلس شورای ملی و بازار تهران تعطیل و عزای عمومی اعلام شد. بعدها پیکر آیت اللَّه بهبهانی به شهر نجف منتقل و مدفون گردید.
