مهمترین خبرها
روایتی از پیوند آرمان و عمل در فرهنگ مهدویت
فهرست مطالب
به گزارش پایگاه خبری قرارگاه بین‌المللی سازندگی اباصالح المهدی (عج)، در فرهنگ مهدویت، ظهور حضرت ولی‌عصر(عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف) وعده‌ای الهی برای تحقق گسترده عدالت و غلبه حق بر باطل است. اما انتظار این وعده، به معنای کنار کشیدن از میدان مسئولیت نیست. انسان منتظر باید در دوران غیبت، در حد توان خود برای گسترش عدالت، مقابله با ظلم و حفظ کرامت انسان‌ها تلاش کند. از همین منظر، مقاومت در برابر ظلم و سلطه، یکی از جلوه‌های انتظار فعال به شمار می‌آید.
۱. مقاومت؛ فراتر از میدان نظامی
مقاومت، در معنای عمیق خود، تنها به میدان نظامی محدود نمی‌شود. مقاومت می‌تواند فرهنگی، اقتصادی، علمی، اجتماعی و اخلاقی باشد. جامعه‌ای که در برابر تحریف حقیقت، فساد، بی‌عدالتی، تحقیر انسان و سلطه‌جویی ایستادگی می‌کند، در حال تمرین ارزش‌هایی است که در آرمان جامعه مهدوی جایگاهی اساسی دارند. در نگاه مهدوی، آینده تاریخ متعلق به ظلم و فساد نیست. قرآن کریم از حاکمیت صالحان و وراثت زمین سخن می‌گوید و در فرهنگ شیعه، این وعده در حکومت جهانی حضرت مهدی(عج) جلوه‌ای کامل پیدا خواهد کرد.
۲. مقاومت فرهنگی و رسانه‌ای؛ جهاد تبیین در عصر روایت‌ها
یکی از مهمترین عرصه‌های مقاومت، مقاومت فرهنگی و رسانه‌ای است. در عصر ارتباطات، جنگ تنها در میدان‌های نظامی رخ نمی‌دهد. افکار عمومی نیز می‌تواند میدان رقابت روایت‌ها باشد. انتشار اطلاعات نادرست، تحریف تاریخ، ایجاد ناامیدی و تضعیف اعتماد اجتماعی، از چالش‌هایی است که جامعه امروز با آنها روبه‌روست. منتظر واقعی باید با افزایش سواد رسانه‌ای، تحقیق، راستی‌آزمایی و بیان مسئولانه حقیقت، در برابر تحریف ایستادگی کند.
۳. مقاومت علمی و اقتصادی؛ توانمندسازی برای آینده
مقاومت علمی نیز اهمیت فراوانی دارد. جامعه‌ای که از نظر علمی و فناوری وابسته و ناتوان باشد، برای حفظ استقلال خود با دشواری بیشتری روبه‌رو خواهد شد. علم‌آموزی، پژوهش، نوآوری و تربیت نیروهای متخصص و اخلاق‌مدار، بخشی از مسئولیت جامعه‌ای است که می‌خواهد مستقل و توانمند باشد. در حوزه اقتصادی نیز مقاومت به معنای افزایش توان تولید، کاهش وابستگی‌های آسیب‌زا و مبارزه با فساد است.
۴. مقاومت اخلاقی؛ بنیادی‌ترین نوع ایستادگی
مقاومت اخلاقی شاید بنیادی‌ترین نوع مقاومت باشد. ایستادگی در برابر دروغ، فساد، ظلم، حرص، تبعیض و بی‌مسئولیتی، از درون انسان آغاز می‌شود. کسی که خواهان جهانی عادلانه است، باید عدالت را از رفتار شخصی خود شروع کند. جامعه مهدوی با انسان‌هایی ساخته می‌شود که پیش از مطالبه عدالت از دیگران، خود را به عدالت و اخلاق متعهد می‌دانند.
۵. امید؛ نیروی محرکه مقاومت
مقاومت بدون امید پایدار نمی‌ماند. اگر انسان باور داشته باشد که ظلم شکست‌ناپذیر است، انگیزه‌ای برای ایستادگی نخواهد داشت. فرهنگ انتظار، با وعده پیروزی نهایی حق، امید را در جامعه زنده نگه می‌دارد. این امید باید نیرویی برای صبر، تلاش و استمرار در مسیر اصلاح باشد. همان‌گونه که قرآن کریم می‌فرماید: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً» (انشراح، ۶)، در دل هر سختی، آسانی وعده داده شده است.
۶. مقاومت، نه تعیین‌کننده زمان ظهور
در این میان، باید از یک نکته مهم غافل نشد: هیچ‌کس نمی‌تواند با قطعیت ادعا کند که یک حرکت سیاسی یا اجتماعی خاص، مقدمه قطعی ظهور است. زمان و شرایط دقیق ظهور در اختیار علم الهی است و نمی‌توان حوادث روز را به صورت قطعی بر نشانه‌های ظهور تطبیق داد. بنابراین، سخن گفتن از مقاومت به عنوان «مقدمه تحقق وعده ظهور» باید به معنای زمینه‌سازی اخلاقی و اجتماعی برای ارزش‌های مهدوی فهمیده شود، نه ادعای اینکه فلان حادثه مستقیماً زمان ظهور را نزدیک کرده است.
💎 جمع‌بندی؛ مقاومت، گامی در مسیر آمادگی
در نهایت، مقاومت زمانی با فرهنگ انتظار پیوند می‌خورد که از جنس حق‌طلبی، اخلاق و مسئولیت باشد. منتظر واقعی نه از ظلم می‌ترسد و نه به ظلم متوسل می‌شود؛ نه آینده را فراموش می‌کند و نه مسئولیت امروز را. او به وعده الهی امید دارد و همزمان برای ساختن جامعه‌ای عادلانه‌تر تلاش می‌کند.
مقاومت، زمان ظهور را تعیین نمی‌کند؛ اما می‌تواند انسان و جامعه را برای پذیرش عدالت مهدوی آماده‌تر کند. این همان معنای عمیق انتظار فعال است: ایمان به آینده‌ای که خداوند وعده داده و تلاش مسئولانه برای آنکه امروز، شایسته‌تر از دیروز باشد. ظهور در باور مهدوی، وعده‌ای الهی است؛ اما مقاومت، وظیفه امروز انسانِ منتظر است.