تاریخ بشر را میتوان روایت همیشگی تقابل حق و باطل، عدالت و ظلم، نور و تاریکی دانست. از نخستین روزهای زندگی انسان بر زمین تا عصر حاضر، همواره گروهی در مسیر هدایت، عدالت و کرامت انسانی گام برداشتهاند و در مقابل، جریانهایی نیز با تکیه بر قدرت، ثروت و زورگویی، حقوق انسانها را پایمال […]
تاریخ بشر را میتوان روایت همیشگی تقابل حق و باطل، عدالت و ظلم، نور و تاریکی دانست. از نخستین روزهای زندگی انسان بر زمین تا عصر حاضر، همواره گروهی در مسیر هدایت، عدالت و کرامت انسانی گام برداشتهاند و در مقابل، جریانهایی نیز با تکیه بر قدرت، ثروت و زورگویی، حقوق انسانها را پایمال کردهاند. صفحات تاریخ سرشار از نام ستمگرانی است که گمان میکردند سلطه آنان جاودانه خواهد بود، اما سنت الهی همواره نشان داده است که ظلم ماندگار نیست و سرانجام، حق بر باطل پیروز خواهد شد.
در اندیشه اسلامی، ظهور حضرت مهدی(عج) تجلی کامل این وعده الهی و نقطه پایان تاریخ ظلم و ستم است. ظهور، تنها یک تحول سیاسی یا تغییر در ساختار حکومتها نیست، بلکه آغاز عصری است که در آن عدالت الهی در گستره جهان حاکم خواهد شد و ریشههای ظلم، تبعیض و استکبار خشکانده میشود.
قرآن کریم بارها از پیروزی نهایی جبهه حق سخن گفته است. خداوند در آیات متعدد، وعده داده است که زمین در اختیار بندگان صالح قرار خواهد گرفت و مستضعفان به عزت و سربلندی خواهند رسید. این وعدهها تنها مربوط به گذشته نیست، بلکه افقی روشن برای آینده بشریت ترسیم میکند؛ آیندهای که در آن، اراده الهی بر همه ارادههای ظلممحور غلبه خواهد کرد.
یکی از ویژگیهای مهم عصر ظهور، برچیده شدن نظامهای مبتنی بر ستم و استثمار است. در طول تاریخ، ملتهای بسیاری قربانی زیادهخواهی مستکبران شدهاند. جنگها، اشغالگریها، تبعیضهای گسترده، غارت منابع ملتها و تحقیر انسانها، جلوههایی از همین تاریخ تلخ ظلم بوده است. اما حکومت جهانی حضرت مهدی(عج)، پایان این چرخه فرساینده خواهد بود و معیار اداره جهان را بر پایه عدالت، معنویت و کرامت انسانی قرار خواهد داد.
ظهور همچنین نقطه پایان ظلم فرهنگی و فکری است. بسیاری از انحرافات، جهلها و گمراهیها که در طول تاریخ مسیر حرکت انسان را منحرف کردهاند، در پرتو هدایت امام عصر(عج) از میان خواهند رفت. عقلها شکوفا میشود، معرفت گسترش مییابد و انسانها حقیقت را با وضوح بیشتری درک خواهند کرد.
نکته مهم آن است که اعتقاد به پایان تاریخ ظلم، به معنای بیتفاوتی در برابر ظلمهای امروز نیست. فرهنگ انتظار به مؤمنان میآموزد که از هماکنون در جبهه عدالت قرار بگیرند و در برابر ستم سکوت نکنند. منتظر واقعی کسی است که در حد توان خود با بیعدالتی مبارزه میکند، از مظلوم دفاع میکند و برای گسترش ارزشهای الهی تلاش مینماید.
ظهور، وعدهای برای فرار از مسئولیت نیست؛ بلکه انگیزهای برای مسئولیتپذیری بیشتر است. کسی که به حکومت عدل جهانی ایمان دارد، باید در زندگی فردی و اجتماعی خود نیز نشانههایی از عدالت، صداقت، انصاف و حقطلبی را به نمایش بگذارد. جامعه منتظر، جامعهای است که تلاش میکند پیش از ظهور نیز رنگ و بوی ارزشهای مهدوی را در خود تقویت کند.
امروز که جهان با انواع بحرانها، جنگها، نابرابریها و ظلمهای آشکار و پنهان مواجه است، پیام مهدویت بیش از هر زمان دیگری امیدبخش و راهگشاست. این پیام به انسانها یادآوری میکند که ظلم سرنوشت نهایی جهان نیست و آینده به دست مستکبران رقم نخواهد خورد. آینده از آنِ عدالت، حقیقت و بندگان صالح خداوند است.
در یک جمعبندی میتوان گفت که ظهور حضرت مهدی(عج)، نقطه پایان تاریخ ظلم و آغاز فصل جدیدی از زندگی بشر است؛ فصلی که در آن انسانها طعم واقعی عدالت، امنیت، معنویت و کرامت را خواهند چشید. این وعده بزرگ الهی، نه یک رؤیای دستنیافتنی، بلکه حقیقتی قطعی و حتمی است که در زمان مقرر خود محقق خواهد شد.
منتظران واقعی نیز کسانی هستند که از امروز، در برابر ظلم تسلیم نمیشوند، امید خود را از دست نمیدهند و با ایمان به آینده روشن بشریت، برای تحقق ارزشهای الهی در زندگی فردی و اجتماعی خود تلاش میکنند. زیرا ظهور، پایان تاریخ ظلم است؛ اما زمینهسازی برای آن، مسئولیتی است که از امروز بر دوش همه اهل ایمان قرار دارد.
