از غرق تا احیاء، از اسکله تا اقیانوس
از غرق تا احیاء، از اسکله تا اقیانوس
الحاق «پایگاه شناوری کردستان» به نیروی دریایی ارتش و بازگشت ناوشکن سهند، بیش از آنکه یک خبر ساده باشد، نشانه‌ای از روندی عمیق در بازسازی و بومی‌سازی توان دریایی ایران است. این اتفاق را باید در چارچوب راهبردی «تقویت ساختار دفاعی و افزایش عمق عملیاتی» تحلیل کرد؛ زیرا ترکیب یک ناوشکن رزمی بازآمادشده با یک پایگاه شناوری لجستیکی، توازن میان قدرت رزمی و پایداری عملیاتی را برای نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران فراهم می‌آورد.

سهند — از غرق‌شدگی تا احیاء: نشانه‌ای از توان بازدارندگی و ابتکار فنی

ناوشکن سهند در تیر ۱۴۰۳ (جولای ۲۰۲۴) در اسکله بندرعباس دچار سانحه و غرق شد. آنچه گذشت اما نه تنها پایان کار نبود، بلکه آغاز فصلی جدید از اقتدار بود: پس از تلاش فنی گسترده و مداوم، نیروی دریایی توانست طی حدود ده روز (در حالی که شرکت‌های خارجی پیش‌بینی چند ماهه کرده بودند) ناوشکن را بازیابی کرده و به وضعیت عملیاتی بازگرداند.

پس از بازآماد، سهند به آخرین سامانه‌های پدافند هوایی — از جمله موشک‌های زمین به هوا — مجهز شد تا بتواند مأموریت‌های بلندمدت دوردست و حضور در آب‌های بین‌المللی را با امنیت و بازدارندگی مناسب انجام دهد.

این بازگشت سریع و ارتقاء سامانه‌ها، نشانه‌ای روشن از خودکفایی، دانش فنی و انعطاف عملیاتی نیروی دریایی کشور است — یعنی ایران نه تنها دست به بازسازی می‌زند، بلکه از تجربه بهره‌ می‌گیرد و به‌روزرسانی می‌کند.

کردستان — پایگاهی لجستیکی و راهبردی با عمق نفوذ دریایی

پایگاه شناوری کردستان که اکنون به نیروی دریایی ارتش ملحق شده، نقشی فراتر از یک اسکله ساده دارد: این شناور ـ پایگاه لجستیکی با ظرفیت پشتیبانی از یگان‌های رزمی و اسکورت، پشتیبانی هوایی (بالگرد/پهپاد)، امدادرسانی، تأمین لجستیک در مأموریت‌های دوردست، و حتی ارائه خدمات به ناوگان صیادی و تجاری ترکیب‌پذیر است.

فرمانده نیروی دریایی تصریح کرده است که کردستان یک «پایگاه شناوری کاملاً راهبردی با ظرفیت بسیار بالا در عمق اقیانوس‌ها» خواهد بود؛ یعنی ایران امروز قابلیت حضور در آب‌های دور دست و مدیریت ماموریت‌های طولانی با اتکا به پشتیبانی بومی را دارد.

ترکیب سهند به‌عنوان ناوشکن رزمی و کردستان به‌عنوان پایگاه لجستیکی ـ پشتیبانی، نقطه توازن بین «قدرت رزمی» و «پایداری عملیاتی» را برای نیروی دریایی ایران فراهم می‌آورد.

پیام راهبردی:

الف) عمق عملیاتی و گسترش برد حضور

با ورود سهند و کردستان، نیروی دریایی ایران عملاً مسیر دستیابی به آب‌های بین‌المللی و مأموریت‌های دوردست را هموارتر کرده است. وجود یک پایگاه لجستیکی توانمند به‌معنای این است که ناوشکن‌ها — بدون نیاز به پایگاه‌های خارجی — می‌توانند مأموریت‌های طولانی را با تأمین سوخت، پشتیبانی فنی و لجستیکی طی کنند.

ب) بازدارندگی و نمایش اقتدار

بازیابی سریع سهند پس از غرق، و ارتقاء آن به سامانه‌های نوین پدافندی، پیام روشنی به هر تهدید بالقوه ارسال می‌کند: ایران توان فنی دارد، از اشتباه درس می‌گیرد و حتی آسیب‌ها را به فرصت تبدیل می‌کند. افزودن کردستان نیز ظرفیت پشتیبانی محسوب می‌شود — یعنی نه فقط امکان رزمایش و حضور، بلکه توان لجستیکی تداوم رزمایش و عملیات.

ج) استقلال دفاعی و خوداتکایی بومی

این موفقیت نشان می‌دهد که کشور به سطحی از خوداتکایی رسیده که می‌تواند هم ساخت، هم تعمیر و هم پشتیبانی را در پیچیده‌ترین شرایط انجام دهد. یعنی زنجیره تأمین دفاعی داخل کشور کارآمد است — نکته‌ای کلیدی در شرایط فشار و تحریم.

جمع‌بندی: گزارشی از اقتدار، بازسازی و افق روشن دریایی

الحاق پایگاه شناوری کردستان و بازگشت ناوشکن سهند به نیروی دریایی، تنها یک مراسم تشریفاتی نیست؛ بلکه نماد اقتدار ملی، خودکفایی دفاعی و توسعه استراتژیک دریایی ایران است. این گام، پیام روشنی به جهان می‌دهد: ایران نه تنها با چالش‌ها مواجه است، بلکه با صلابت، دانش و اراده خود را بازسازی و ارتقاء می‌دهد.

عملکرد سریع، مدیریت فنی دقیق، استفاده از توان مهندسی داخلی و همزمان تقویت زیرساخت لجستیکی — همه با هم — نشان داد جمهوری اسلامی ایران آماده است جایگاه واقعی خود را در عرصه قدرت دریایی تثبیت کند.