مهمترین خبرها
گریه جانسوز امام صادق (ع) برای غیبت طولانی امام زمان(عج)
فهرست مطالب
گریه جانسوز امام صادق (ع) برای غیبت طولانی امام زمان(عج)
این داستان یکی از تکان‌دهنده‌ترین روایات در تاریخ شیعه است که اوج محبت، دلتنگی و نگرانی ائمه پیشین را نسبت به دوران غیبت و شیعیان آخرالزمان نشان می‌دهد. سدیر صیرفی، از یاران نزدیک و باوفای امام صادق (علیه‌السلام)، این واقعه عجیب را چنین روایت می‌کند:
سدیر می‌گوید: «من به همراه مفضل بن عمر، ابوبصیر و ابان بن تغلب به محضر امام صادق (ع) شرفیاب شدیم. وقتی وارد خانه شدیم، با صحنه‌ای روبه‌رو گشتیم که قلب‌هایمان را به درد آورد. دیدیم امام (ع) لباس خشن و مویینی بر تن کرده‌اند، روی خاک نشسته‌اند و همچون مادری که فرزند عزیزش را از دست داده است، با سوزی جگرسوز و قلبی پر از اندوه می‌گریند. اشک پهنای صورت مبارکشان را فرا گرفته بود و با کلماتی پر از درد زمزمه می‌کردند:
«سیدی! غیبت تو خواب را از چشمانم ربوده، بسترم را بر من تنگ کرده و آرامش دلم را سلب نموده است. آقای من! غیبت تو مصیبت مرا به فجایع ابدی پیوند داده است…»
سدیر می‌گوید: با دیدن این صحنه، عقل از سرمان پرید و قلبمان از شدت اندوه پاره پاره شد. جلو رفتیم و عرض کردیم: «ای فرزند رسول خدا! خداوند چشمان شما را نگریاند. چه حادثه‌ای رخ داده که این‌گونه بی‌تاب شده‌اید و سیل اشک از چشمانتان جاری است؟»
امام صادق (ع) آهی عمیق کشیدند و فرمودند: «امروز صبح به کتاب “جفر” (کتابی که علم حوادث آینده تا روز قیامت در آن ثبت است) نگاه می‌کردم. در آن به موضوع ولادت قائم ما (عج)، غیبت طولانی او، تاخیر در ظهورش، طول عمر او و گرفتاری‌های مؤمنان در آن دوران دقت کردم. دیدم که چگونه در اثر طولانی شدن غیبت، شک و تردید در دل‌های مردم راه می‌یابد و بسیاری از دین خود برمی‌گردند و رشته ولایت ما را از گردن باز می‌کنند. با دیدن این صحنه‌ها و سختی‌هایی که بر شیعیان ما در دوران غیبت می‌گذرد، رقت قلب به من دست داد و اندوه فراوان وجودم را فرا گرفت.»
پیام‌ها و درس‌های داستان:
این روایت عمیق نشان می‌دهد که مسئله غیبت امام زمان (عج)، قرن‌ها پیش از وقوع آن، دغدغه اصلی ائمه اطهار (ع) بوده است. گریه امام صادق (ع) نه از روی ضعف، بلکه از شدت شفقت و مهربانی به حال شیعیانی است که در دوران غیبت با طوفان‌های شبهات و فتنه‌ها مواجه می‌شوند. این داستان به ما یادآوری می‌کند که امام زمان (عج) چقدر در پیشگاه خداوند و اهل بیت (ع) عزیز و بزرگوارند که امامی چون امام صادق (ع) برای غربت او و شیعیانش این‌گونه اشک می‌ریزد و ما نیز باید در دوران غیبت، با حفظ ایمان و تمسک به ولایت، تسلای دل اهل بیت باشیم