عصر غیبت، دوران بیسرپرستی امت اسلامی نیست؛ بلکه دورهای است که هدایت الهی از طریق امام معصوم(عج) و در عرصه اداره جامعه، با محوریت ولایت استمرار مییابد. در اندیشه شیعه، ولایت رشتهای است که امت را به امام زمان(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) متصل نگه میدارد و از پراکندگی، انحراف و سلطه دشمنان حفظ میکند. ولایت در عصر […]
عصر غیبت، دوران بیسرپرستی امت اسلامی نیست؛ بلکه دورهای است که هدایت الهی از طریق امام معصوم(عج) و در عرصه اداره جامعه، با محوریت ولایت استمرار مییابد. در اندیشه شیعه، ولایت رشتهای است که امت را به امام زمان(عجلاللهتعالیفرجهالشریف) متصل نگه میدارد و از پراکندگی، انحراف و سلطه دشمنان حفظ میکند.
ولایت در عصر غیبت تنها یک مفهوم سیاسی یا مدیریتی نیست، بلکه حقیقتی دینی و اعتقادی است که جامعه را در مسیر تحقق اهداف الهی هدایت میکند. هرچه پیوند مردم با ولایت عمیقتر باشد، جامعه به آرمانهای مهدوی نزدیکتر خواهد شد و زمینههای ظهور بیش از پیش فراهم میشود.
تجربه تاریخی نیز نشان داده است که هرگاه جامعه اسلامی از محور ولایت فاصله گرفته، گرفتار اختلاف، ضعف و نفوذ دشمن شده است. در مقابل، تمسک به ولایت موجب وحدت، عزت، مقاومت و حفظ هویت اسلامی گردیده است.
منتظر واقعی، تنها به دعا برای فرج بسنده نمیکند؛ بلکه با تبعیت از مسیر ولایت، در ساختن جامعهای صالح، عدالتخواه و مقاوم مشارکت میکند. انتظار، مسئولیتآفرین است و ولایت، قطبنمای این مسئولیت در دوران غیبت به شمار میرود.
امروز نیز در دنیایی که قدرتهای استکباری با ابزارهای رسانهای، اقتصادی و فرهنگی در پی سلطه بر ملتها هستند، جامعهای که بر محور ولایت حرکت کند، میتواند استقلال، عزت و هویت دینی خود را حفظ کرده و الگویی برای تحقق تمدن نوین اسلامی باشد.
در حقیقت، ولایت در عصر غیبت، پلی میان امروز و فردای ظهور است؛ پلی که امت را از گردنههای سخت تاریخ عبور میدهد و به صبح روشن حکومت جهانی حضرت ولیعصر(عج) رهنمون میسازد.
