افتتاح ایستگاه مترو مریم مقدس (س)؛ متروی تهران به معماری معناگرا رسید
افتتاح ایستگاه مترو مریم مقدس (س)؛ متروی تهران به معماری معناگرا رسید
ایستگاه جدید خط ۶ متروی تهران، روبه‌روی کلیسای سرکیس مقدس و با الهام از معماری کلیسایی، در حالی به بهره‌برداری می‌رسد که فراتر از یک پروژه حمل‌ونقل، نمادی از احترام شهری به تنوع فرهنگی و تلاش مدیریت شهری برای پیوند دادن هویت تاریخی با سازه‌های مدرن به شمار می‌آید. این ایستگاه ۱۱ هزار مترمربعی در عمق ۳۴ متری زمین، قرار است روزانه تا ۷۰ هزار مسافر را جابه‌جا کند و یکی از متفاوت‌ترین فضاهای مترو در تهران باشد.

به گزارش پایگاه خبری قرارگاه سادات، افتتاح ایستگاه متروی «مریم مقدس (س)» در خط ۶ متروی تهران در هشتم آذر ۱۴۰۴، صرفاً به بهره‌برداری یک سازه زیرزمینی نمی‌ماند؛ این ایستگاه را باید نمادی تازه در دیپلماسی فرهنگی شهری و یک رخداد معنادار در معماری حمل‌ونقل عمومی پایتخت دانست. ایستگاهی که در قلب خیابان کریم‌خان، مقابل کلیسای سرکیس مقدس، هم‌زمان کارکرد جابه‌جایی روزانه هزاران شهروند را بر دوش می‌کشد و حامل یک پیام روشن از همزیستی فرهنگی، احترام متقابل و بازتعریف هویت شهری تهران معاصر است.

این پروژه که ساخت آن از سال ۱۳۹۴ آغاز شده و اکنون پس از تقریباً یک دهه به ایستگاهی با زیربنای ۱۱ هزار مترمربع در عمق ۳۴ متری زمین رسیده، با ۱۰۲ هزار مترمکعب خاک‌برداری، ۳۶۰۰ تن آرماتور و ۲۷ هزار مترمکعب بتن، یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های عمرانی خط ۶ مترو به شمار می‌رود. اما آنچه این ایستگاه را از دیگر ایستگاه‌های شبکه ۳۶۰ کیلومتری متروی تهران متمایز می‌کند، نه ابعاد فنی آن، بلکه هویت معماری آگاهانه و هدفمندش است؛ معماری‌ای که به‌جای تکرار الگوی رایج، به زبان فرهنگی محله پاسخ داده و روایت تازه‌ای از تعامل میان دین، تاریخ و شهر ارائه می‌دهد.

الهام گرفتن از فرم‌ها و نورپردازی کلیسایی، بهره‌گیری از قوس‌ها، خطوط منحنی، رنگ‌های آرامش‌بخش و نورهای مایل، این ایستگاه را به یک «فضای شهری تأمل‌برانگیز» تبدیل کرده است؛ فضایی که در آن، عبور شهروندان از پله‌برقی‌ها و سکوها در حاشیه نمادهایی رخ می‌دهد که نه تقلیدی سطحی، که احترامی معماری‌شده به جامعه ارامنه و کلیسای سرکیس مقدس است. انتخاب نام «مریم مقدس (س)» نیز دقیقاً در امتداد همین رویکرد است: ادای احترام رسمی به یک شخصیت مقدس برای مسیحیان و مسلمانان و تأکیدی بر همزیستی ریشه‌دار فرهنگی در تهران.

این اقدام در دوره جدید مدیریت شهری که با تشکیل کارگروه‌های تخصصی معماری در شرکت مترو همراه بوده، نشان می‌دهد متروی تهران از صرفاً «زیرساخت حمل‌ونقل» عبور کرده و درحال تبدیل شدن به «سازه‌ای حامل معنا» است؛ سازه‌ای که معماری آن، پیام می‌دهد، روایت می‌سازد و بخشی از حافظه تاریخی شهر را بازتعریف می‌کند. همین ویژگی است که سبب شده افتتاح این ایستگاه، پیش از بهره‌برداری رسمی نیز مورد توجه رسانه‌های داخلی و خارجی قرار گیرد.

از منظر کارکردی نیز ایستگاه مریم مقدس (س) یک نقطه کلیدی در خط ۶ به شمار می‌رود؛ خطی که با ۳۸ کیلومتر طول و ۳۲ ایستگاه، لقب بلندترین خط متروی خاورمیانه را دارد. این ایستگاه که در میان هفتم‌تیر و میدان ولی‌عصر (عج) و در تقاطع استاد نجات‌اللهی و کریم‌خان قرار گرفته، در روزهای نخست حدود ۳۵ هزار مسافر و در ماه‌های آینده روزانه بیش از ۷۰ هزار تردد را پوشش خواهد داد؛ عددی که آن را در ردیف ایستگاه‌های پرتردد پایتخت قرار می‌دهد.

افتتاح ایستگاه مریم مقدس (س) را می‌توان یک «رخداد شهری چندلایه» دانست؛ رخدادی که در سطح فنی، یک گره ترافیکی مهم را در شبکه حمل‌ونقل عمومی می‌گشاید، در سطح فرهنگی، گفت‌وگویی بی‌صدا اما عمیق میان شهر و تاریخ مسیحیت در تهران برقرار می‌کند و در سطح هویتی، تصویری تازه از تهران هم‌زیست، چندفرهنگی و آرامش‌جو ارائه می‌دهد.

این ایستگاه، ایستگاهی برای توقف نیست؛ ایستگاهی برای دیده‌شدن است.