برای طلوع خورشید | انتظار یعنی آماده باش

مسابقه ماراتن کیش تنها یک رخداد ورزشی نبود؛ این رویداد در سایه تحولات سال‌های اخیر و افزایش حساسیت‌ها نسبت به موضوعات فرهنگی و اجتماعی، به بستری برای شکل‌گیری روایت‌های متفاوت، قرائت‌های گاه متعارض و تحلیل‌های چندلایه تبدیل شد و صفحات رسانه‌ها را به میدان بازنمایی این اختلاف نگرش‌ها بدل کرد.

فرمانده قرارگاه اباصالح المهدی (عج) سادات جهان در واکنش به بیانیه پایانی شورای همکاری خلیج فارس، ادعاهای مطرح‌شده درباره جزایر سه‌گانه ایرانی و میدان گازی آرش را به شدت محکوم کرد.

سردار حسین سلامی، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های نظامی ایران و فرماندۀ کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، شخصیتی است که مسیر زندگی‌اش از میدان‌های نبرد دفاع مقدس تا بالاترین مناصب نظامی، تجلی تعهد، شجاعت و دانش در خدمت به میهن بود. وی در سحرگاه بیست‌وسوم خرداد ۱۴۰۴، در حملۀ ناجوانمردانۀ رژیم صهیونیستی به تهران، به فیض شهادت نائل آمد و نامش به‌عنوان نمادی از ایستادگی ملت ایران در تاریخ جاودانه شد.

ولادت زهرا، تولد روشنایی است؛ نوری که آسمان را به سپیدی می‌کشاند و زمین را از حضور مهدی سرشار می‌سازد. در پیوند این دو نور، جهان به عدالت و ایمان روشن می‌شود؛ زهرا، همسر ولایت و مادر خورشیدها، سرچشمه انواری است که راهگشای مردم‌اند، و مهدی، منجی فرداها، او را اسوه و الگویی جاودانه می‌خواند.

رهبر انقلاب در دیدار با دست‌اندرکاران کنگره شهدای البرز با تأکید بر اینکه رزمندگان دفاع مقدس جهاد با دشمن را تکلیف الهی می‌دانستند، از برخی دستگاه‌های فرهنگی به‌خاطر ناتوانی در انتقال این حقیقت به نسل جوان گلایه کردند و در عین حال نسل امروز را نسلی مؤمن و مقاوم خواندند که باید با معیار ایستادگی سنجیده شود، نه ظاهرگرایی و برداشت‌های سطحی.

سپهبد شهید علی صیاد شیرازی نه‌تنها یکی از برجسته‌ترین فرماندهان نظامی تاریخ معاصر ایران، بلکه نماد پیوند ایمان، تخصص نظامی و اخلاص انقلابی در ساختار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بود؛ فرمانده‌ای که نقش او در تثبیت ارتش پس از انقلاب، وحدت ارتش و سپاه و تغییر موازنه جنگ تحمیلی، تا امروز در حافظه راهبردی کشور ماندگار است.

به گزارش روابط عمومی پایگاه خبری سادات جهان، قائم مقام قرارگاه اباصالح المهدی (عج) سادات جهان، به مناسبت فرارسیدن ۱۶ آذر، روز دانشجو، با صدور پیامی این روز را به دانشجویان کشور تبریک گفت و بر نقش جریان دانشجویی در پیشبرد حقیقت‌جویی و استقلال فکری تأکید کرد.

مدیریت سنتی با پیش‌فرض پیش‌بینی‌پذیری آینده، در برابر واقعیت پرشتاب امروز ناکارآمد است؛ تنها گذار به رهبری چابک و یادگیری مستمر می‌تواند شکاف میان برنامه‌ریزی ایستا و نیازهای متغیر بازار را پر کند.

شیخ‌شبان، روستایی تاریخی در چهارمحال و بختیاری، با جمعیتی بیش از ۹۵ درصد سادات موسوی، ۸۱ شهید تقدیم انقلاب اسلامی کرده و اکنون به یکی از قطب‌های مهم خاتم کاری ایران تبدیل شده است. این روستا نه تنها میراث‌دار فرهنگ و هنر ایرانی است، بلکه به نمادی از جهاد اقتصادی، ایثار و هنر فاخر تبدیل شده است.

شیخ ابراهیم زکزاکی، رهبر جنبش اسلامی نیجریه، در اقامتگاه خود در ابوجا میزبان جمعی از علما و بزرگان سادات از مناطق مختلف این کشور بود.در این دیدار صمیمانه، شرکت‌کنندگان بر تحکیم پیوندهای ایمانی و توسعه همکاری‌های معنوی تأکید کردند.

سپهبد شهید علی صیاد شیرازی نه‌تنها یکی از برجسته‌ترین فرماندهان نظامی تاریخ معاصر ایران، بلکه نماد پیوند ایمان، تخصص نظامی و اخلاص انقلابی در ساختار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بود؛ فرمانده‌ای که نقش او در تثبیت ارتش پس از انقلاب، وحدت ارتش و سپاه و تغییر موازنه جنگ تحمیلی، تا امروز در حافظه راهبردی کشور ماندگار است.

اندیشکده آمریکایی «میدل‌ایست فورم» در گزارشی تحلیلی با تمرکز بر تجربه جنگ داخلی سوریه و تحولات کشورهای پساسقوط، نسبت به پیامدهای احتمالی فروپاشی ساختار سیاسی در ایران هشدار داده و تأکید می‌کند که خلأ قدرت در ایران می‌تواند زمینه‌ساز درگیری‌های داخلی، رقابت‌های خونین نخبگانی و مداخلات چندلایه خارجی شود؛ سناریویی که به‌مراتب پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر از نمونه‌های منطقه‌ای خواهد بود.

رصد روزانه فضای مجازی نشان می‌دهد هم‌زمان با تشدید تحرکات رسانه‌ای معاندین در حوزه سیاست داخلی و خارجی، تلاش برای بزرگ‌نمایی میدانی اعتراضات، پیوندزدن مطالبات اجتماعی با سناریوهای فشار خارجی و افزایش جنگ شناختی در دستور کار قرار گرفته است. در این میان، تأکید مسئولان بر گفت‌وگو، کاهش توان روایت‌سازی اپوزیسیون و تمرکز افکار عمومی بر مؤلفه‌های اقتصادی و معیشتی، تصویری چندلایه و متعارض از صحنه کنونی فضای رسانه‌ای کشور ترسیم می‌کند.

شهید امیر سرلشکر ولی‌الله فلاحی از فرماندهان برجسته ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که با نقش‌آفرینی در تثبیت ارتش پس از انقلاب و حضور مؤثر در روزهای آغازین دفاع مقدس، جایگاهی ماندگار در تاریخ نظامی کشور یافت و سرانجام در سانحه سقوط هواپیمای سی-۱۳۰ در مهر ۱۳۶۰ به شهادت رسید؛ نامی که امروز نماد تعهد، تخصص و ایثار است.

در دنیای امروز، دیگر «امنیت شغلی» به معنای داشتن یک موقعیت ثابت و بلندمدت نیست؛ آنچه آرامش واقعی می‌آفریند، «امنیت مهارتی» است؛ یعنی توانایی یادگیری، انطباق و به‌روز نگه‌داشتن مهارت‌ها که فرد را حتی در دل تغییرات و عدم‌قطعیت، توانمند و مطمئن نگه می‌دارد.

جمله علی شریفی‌زارچی ـ «علی خامنه‌ای رهبر من نیست» ـ در ظاهر یک اعتراض فردی است؛ اما در عمق، همان خطای دیرینه روشنفکری ایرانی را آشکار می‌کند: بریدگی از تاریخ، بی‌ریشگی در جامعه، و فروکاستن سیاست به سطح احساس و ژست. این همان عقل بریده‌ای است که آوینی هشدار داده بود؛ ذهنی که می‌پندارد با واژه‌ها می‌تواند واقعیت را از کار بیندازد، حال آنکه تاریخ دیروز و امروز همه ژست‌ها را درهم می‌شکند.

بررسی رصد روزانه فضای مجازی و رسانه‌ها نشان می‌دهد هم‌زمان با تحولات ونزوئلا، جریان‌های معاند با تمرکز بر عملیات ارعاب شناختی، پیوندسازی میان اعتراضات داخلی و فشار خارجی، برجسته‌سازی روایت‌های احساسی و فعال‌سازی هشتگ‌های هدفمند، در پی القای بی‌ثباتی و فراگیری نارضایتی هستند؛ در مقابل، رشد گفتمان تفکیک اعتراض مشروع از اغتشاش، افزایش ترندهای مذهبی و استمرار دغدغه‌های اقتصادی کاربران، تصویر چندلایه و معناداری از افکار عمومی ترسیم می‌کند.

بازداشت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا توسط آمریکا، موجی از هراس و بی‌اعتمادی را در میان رهبران آمریکای لاتین برانگیخته است؛ اقدامی بی‌سابقه که حتی صدای متحدان سنتی و رهبران میانه‌روی منطقه را نیز بلند کرده و پرسش‌های جدی درباره آینده دیپلماسی و امنیت سران کشورها در برابر یکجانبه‌گرایی واشنگتن ایجاد کرده است.

اعتراضات اخیر در بازار و جامعه، بازتاب فشارهای اقتصادی و معیشتی است؛ رهبر انقلاب با تأکید بر درستی این اعتراض‌ها، مسئولان را موظف به شنیدن مطالبات مردم دانستند و در عین حال هشدار دادند که دشمن می‌کوشد با سوءاستفاده از این شرایط، اعتراض مشروع را به اغتشاش سیاسی بدل کند.

تحولات اخیر در ونزوئلا، صرفاً یک رخداد نظامی محدود در آمریکای لاتین تلقی نشده، بلکه در افکار عمومی منطقه‌ای و جهانی، به‌مثابه نشانه‌ای عریان از خوی تجاوزکارانه ایالات متحده و الگوی تکرارشونده مداخله‌گری واشنگتن بازخوانی شده است؛ الگویی که با بهانه‌سازی، فریب رسانه‌ای و بهره‌برداری از اعتراضات داخلی کشورها، امنیت ملت‌ها را به ابزار تحقق منافع ژئوپلیتیک آمریکا تبدیل می‌کند.